نوحه ريز
دارا نجات
تشنه ترين لبان
با سب ز مويه ها
لبهاي نوحه ريز عاشقان حسين است.
و سبزترين عاشقانه را
با گلفشان سرشك
سوگواران حسين مي خوانند.
و عاطفانه ترين عطش
عطش شبنم ايمان حسين است
در بلوغ سپيده ي
به خورشيد جمال حق.
هنوز
در وادي اشك و محبت
دل بي كربلاي نيست
دلي بي شقايق خيمه ي عزا.
هنوز
خجالت اهل كوفه خط مي كشد به خاك
و خواناترين برات است
خط كوفي گلهاي شهادت
در شيرازه ي فرات رخ عاشقان حسين
