افت شديد دماي بدن

افت شديد دماي بدن

هرگز بازوها يا ساق هاي اين افراد را نبايد مالش داد زيرا خون وريدي سرد را به سمت قلب رانده كه باعث تحريك قلبي يا ايست قلبي مي شود.
فراموشي، گيجي، كندي تكلم، افزايش و كاهش ضربان قلب، از علائم افت شديد دماي بدن است. در صورت مشاهده علائم ديگري نظير اختلال تعادل، سفتي عضلات، افزايش و كاهش تنفس، ايست قلبي و تنفسي و در نهايت كبودي پوست براي درمان بايد بيمار را سريعاً از محيط سرد خارج كرد.
در اين مواقع بايد بسيار آرام بيمار را جابه جا كرد زيرا جابه جا كردن شديد مي تواند منجر به اختلال ريتم قلبي كشنده در بيمار شود و ايست قلبي نيز علت شايع مرگ در افراد دچار افت شديد دماي بدن است.
در اين مواقع بايد لباس هاي خيس بيمار را بلافاصله خارج كرد، بيمار را خشك كرده و در نهايت دور بيمار پتوي گرمي پيچيد.
در صورت امكان بايد از اكسيژن گرم و مرطوب استفاده و اگر بيمار بيدار و قادر به بلعيدن است مايعات گرم به او داده و به بيمار اجازه داده نشود مواد محركي از قبيل تنباكو، قهوه با الكل استفاده كند.
اگر بيمار دچار ايست قلبي شده است، احياء قلبي و ريوي را بايد شروع كرد و اين احياء قلبي و ريوي را به شدت ادامه داد و آن را به هيچ عنوان متوقف نكرد زيرا اين بيماران را تا زماني كه دماي بدنشان به زير دماي طبيعي (حدود 36 درجه سانتيگراد) نرسيده نمي توان مرده حساب كرد.
فقط 3 يا 4 تنفس در دقيقه و 5تا 10ضربان در دقيقه براي ادامه زندگي د راين بيمار دچار افت شديد دماي بدن كافي است.
ايمن ترين حالت گرم كردن معمولا در مركز طبي صورت مي گيرد، بنابراين انتقال بيمار مهمترين عامل است.
¤دست ها و پاها را فقط بايد از سرما حفظ كرد و آنها را نبايد قبل از تنه گرم كرد
هرگز بازوها يا ساق هاي بيمار را نبايد مالش داد، زيرا خون وريدي سرد با اين كار به سمت قلب رانده مي شود كه باعث تحريك قلبي يا ايست قلبي مي شود، در اين زمان دست ها و پاها را فقط بايد از سرما حفظ كرد و آنها را نبايد قبل از تنه گرم كرد.
كيسه هاي گرم را بايد در نقاط پررگ مانند سر و گردن، زيربغل، كشاله ران، قفسه سينه قرارداده شود، در صورت دراختيار نداشتن هيچ وسيله گرمايشي از تماس بدن با بدن بايد استفاده شود