شهرنشيني، خوب يا بد؟

 

اگر اين خبر را بشنويد شايد شما هم فيلتان ياد هندوستان کند و دلتان هواي روستا! ما که مدتهاست در آرزوي زندگي در روستا همينطور مانده ايم! همه خيال مي‌کنند شهرنشين‌ها در مقايسه با همتايان روستايي خود از ثروت بيشتر و چشم انداز شغلي مطلوب تري برخوردارند. غذاهاي بهتر مي‌خورند و از مراقبت بهداشتي بيشتر بهره‌مندند. اما شهري‌ها از نظر سلامت وضعيت خوبي ندارند. متأسفانه شهرنشين‌ها در معرض بيماري‌هاي رواني، ضعف سيستم ايمني، آرتريت، بيماري قلبي، سرطان و مشكلات نازايي قرار دارند. علتش هم اين است که شهرنشين‌ها هر روز در معرض آلودگي هوا هستند كه مي‌تواند خطر بروز بيماري را در آنها بالا ببرد. هرچه شهرها شلوغ و شلوغ‌تر مي‌شوند اين مشكلات نيز بيشتر و بدتر مي‌شود. تحقيقات جديد هم نشان داده كه قرار گرفتن روزانه در معرض آلودگي هوا مي‌تواند ما را حتي پيش از تولد تحت تاثير قرار دهد و مستعد ابتلا به بيماري در زندگي كند. دانشمندان فهميده‌اند نوزاداني كه در شهرها متولد مي‌شوند بزرگتر و سنگين‌تر از نوزاد روستايي هستند كه به طور طبيعي نشانه خوبي براي نوزاد تلقي مي‌شود. اما هنگامي كه محققان جفت‌هاي مادران شهرهاي شلوغ را با مادران مناطق روستايي مقايسه كردند، دريافتند ميزان ماده شيميايي آلوده زنواستروژن در خون مادران باردار شهرنشين و جنين آنها بسيار بيشتر است. زنواستروژن‌ها ماده شيميايي صنعتي هستند كه مانند هورمون زنانه استروژن بدن را ما تحت تاثير قرار مي‌دهد. اين مواد شيميايي در بخار بنزين وجود دارند و ميزان آنها در مناطق صنعتي بسيار بيشتر از مناطق روستايي است. اين ماده شيميايي علاوه بر افزايش رشد جنين، با بروز مشكلاتي مانند چاقي، بيش فعالي، بلوغ زودرس، مشكلات ناباروري، ابتلا به سرطان‌هاي ريه، سينه و پروستات مربوط است. شايد باور نکنيد اما آمارها نشان داده در سال 1900 فقط 14 درصد از جمعيت جهان در شهرها زندگي مي‌كردند. در سال 2008 اين ميزان به 50 درصد رسيد و سازمان ملل پيش بيني مي‌كند تا سال 2050، 70 درصد مردم جهان شهرنشين باشند.