ترانه خواني گليبهگلي يعني اينكه دست كم دو نفردر مراسمي يا جايي ، نوبت به نوبت و بدون درنگ ، يك آهنگ را ميخوانند . در خواندن گلي به گلي بدون هماهنگي اوليه بين خواننده ها ارتباطي برقرار مي شود و آنان هر كدام در نوبت خود با گزينش اشعاري متناسب با شرح حال خود ، اما با همان آهنگ ، سوز و گدازي ايجاد مي كنند و شنوندگان را به درون خود فرو مي برند .
زماني آقاي عنايت سنجابي – عموي بزرگوار بنده - كه سرآمد ترانه خوانيِ محلي در اساس بود در شب نشيني ها ، مراسم ها و علي الخصوص عروسي ها با ترانه خواني بصورت گلي به گلي ، با ديگر خواننده ها ، شور و نشاطي خاص ايجاد مي كرند .
