دانشمندان با بررسي DNA ماموتهايي كه در سيبري كشف شده اند نشان دادند كه چگونه مي توان بر پايه خون اين جانوران ماقبل تاريخ براي انسان خون مصنوعي به دست آورد.
به گزارش مهر، «چين هو» و همكارانش كه نتايج يافته هاي خود را در مجله Biochemistry منتشر كردند به مفاهيم جديدي درباره انتقال اكسيژن حتي در دماي پايين دست يافتند.
اين دانشمندان به منظور دستيابي به اين نتايج دريافتند كه اجداد ماموتها در ابتدا در آب وهواي گرم و در مناطقي به تكامل رسيدند كه امروز فيلم هاي آسيايي و آفريقايي ساكن آنجا هستند.
اما بعد در دوره بين 2 تا 1 ميليون و 200 سال قبل در عصر يخبندان پليستوسن به سمت مناطق اوراسيا مهاجرت و به اين ترتيب خود را با شرايط محيطي جديد سازگار كردند.
در اين مسير تكامل، پوست ماموتها قطورتر شد و حجم گوشتهاي آنان كاهش يافت. اين دو تغيير آناتوميك براي حفاظت بهتر دماي بدن ضروري بود.
اين تيم در تحقيقات گذشته خود كشف كرد كه هموگلوبين، پروتئين خون كه مسئول انتقال اكسيژن از ريه ها به ساير نقاط بن است در ماموتها دستخوش يك سري جهشهاي ژنتيكي شد. اين جهش ها موجب شدند كه اين پروتئين با هموگلوبين فيلهاي آسيايي متفاوت باشد.
اين پژوهشگران در ادامه تحقيقات خود و با تجزيه هموگلوبين هاي اين حيوان منقرض شده دريافتند كه اين جهش ها به ماموتها اجازه مي داد كه در دماي به شدت پايين زنده بمانند.
به دليل نبود نمونه خون ماموتها، اين دانشمندان با استفاده از اجزاي DNA سه نمونه ماموتي كه بين 43 هزار تا 25 هزار سال قبل در سيبري مرده بودند، توانستند هموگلوبين خون آنها را به صورت مصنوعي توليد كنند.
مقايسه اين نمونه مصنوعي با هموگلوبين فيل آسيايي و هموگلوبين خون انسان نشان داد پروتئيني كه توسط ماموتها توليد مي شد حساسيت بسيار كمتري به تغييرات دما داشت و بنابراين قادر بود به راحتي اكسيژن را حتي در سرما نيز به بافتهاي بدن برساند در حالي كه فيلهاي آسيايي و انسان از اين ويژگي مهم برخوردار نيستند.
براساس گزارش ساينس ديلي، اين اطلاعات جديد مي تواند راهي به سوي توليد خون مصنوعي و مشتقات هموگلوبيني جديد بگشايد.
اين مشتقات هموگلوبيني آينده مي توانند در زمان عملهاي جراحي، اكسيژن را به اندازه كافي به قلب و مغز برساند.
