رهبر معظم انقلاب اسلامي در پنجمين اجلاس بين المللي حمايت از انتفاضه فلسطين اظهار داشتند كه مدعاي ما آزادي فلسطين است، نه آزادي بخشي از فلسطين. هر طرحي كه بخواهد فلسطين را تقسيم كند، يكسره مردود است. طرح دو دولت كه لباس حق به جانب پذيرش دولت فلسطين به عضويت سازمان ملل را بر آن پوشانده اند، چيزي جز تن دادن به خواسته صهيونيست ها، يعني پذيرش دولت صهيونيستي در سرزمين فلسطين نيست.
اشاره رهبر انقلاب به «لباس حق به جانب پذيرش دولت فلسطين» اقدام اخير محمود عباس براي عضويت فلسطين در سازمان ملل متحد به عنوان كشور 194 اين سازمان است. رييس تشكيلات خودگردان اول مهرماه و همزمان با نشست سالانه مجمع عمومي سازمان ملل درخواست رسمي براي عضويت كامل كشور مستقل فلسطين در چارچوب مرزهاي 1967 را به دبير كل سازمان ملل متحد ارائه كرد. تاكيد ابومازن بر تعيين جغرافياي سرزميني فلسطين در حدفاصل مرزهاي 1967 در حالي است كه رهبر انقلاب اسلامي در اجلاس پنجم حمايت از انتفاضه، فلسطين از نهر تا بحر را نه حتي يك وجب كمتر مطرح نمودند. ضمن اينكه ايشان به جاي پناه بردن به امريكا و ديگر كشورهاي غربي در قالب سازمان ملل، طرح برگزاري همه پرسي از ملت فلسطين را عنوان نمودند.
رهبر انقلاب اسلامي در توضيح اين طرح تاكيد فرمودند كه ما نه جنگ كلاسيك ارتش هاي كشورهاي اسلامي را پيشنهاد مي كنيم، نه به دريا ريختن يهوديان مهاجر را و نه البته حكميت سازمان ملل و ديگر سازمان هاي بين المللي را، ما همه پرسي از ملت فلسطين را پيشنهاد مي كنيم. ملت فلسطين نيز مانند هر ملت ديگر حق دارد سرنوشت خود را تعيين كند و نظام حاكم بر كشورش را برگزيند.
تاكيدات رهبر انقلاب اسلامي به مسئله فلسطين در حالي است كه پس از مطرح شدن پيشنهاد عضويت اين كشور در سازمان ملل متحد، امريكا بر وتو كردن اين پيشنهاد اصرار داشته و تشكيلات خودگردان و اسراييل را به نشست پاي ميز مذاكره فراخوانده است. اين موضع امريكا با پاسخ رهبري انقلاب نيز همراه بود؛ ايشان در واكنش به مخالفت آمريكا با تشكيل كشور مستقل فلسطين تاكيد نمودند كه رئيس جمهور آمريكا مي گويد كه امنيت اسرائيل خط قرمز اوست، اين خط قرمز اوباما و امثال او به دست ملت هاي به پا خواسته مسلمان شكسته خواهد شد.
با اين همه، جمهوري اسلامي در هنگامه اي اقدام به برگزاري كنفرانس حمايت از انتفاضه نمود كه خاورميانه عربي و افريقاي شمالي در خيزش و خروش بيداري اسلامي شاهد تغييرات گسترده اي است؛ تغييراتي كه طي آن برخي از كشورهاي حامي سازش با اسراييل همچون تونس و مصر كه روابط گسترده و ديرينه اي با اسراييل داشتند، ساقط شدند. به نظر مي رسد اشاره رهبري انقلاب نيز معطوف به اين موج بيداري اسلامي است كه به دنبال آن رژيم صهيونيستي در تنگنا و انزوا قرار گرفته و حتي شاهد اعتراضات صدها هزار نفري است. همزمان نيز در سرزمين هاي فلسطيني راهپيمايي هايي عليه تشكيلات خودگردان برگزار شد. همه اين تحولات به همراه جنبش اعتراضي وال استريت حجم زيادي از فشار متراكم را روانه سرزمين هاي اشغالي نموده است.
اهميت فلسطين
مسئله فلسطين همواره در پيشاني سياست خارجي جمهوري اسلامي قرار داشته است، چنانكه از آن به عنوان يكي از آرمانهاي نظام ياد مي شود. اين مسئله نشان از آن دارد كه فلسطين اهميتي خاص براي جمهوري اسلامي دارد؛ اهميتي كه به ماهيت و هويت فلسطين و بيت المقدس برمي گردد. بيت المقدس به عنوان مهم ترين شهر فلسطين، از نظر اسلامي و تاريخي اهميت ويژه اي دارد، زيرا مسجد الاقصي نخستين قبله مسلمانان در اين شهر تاريخي واقع شده است. از آغاز هجرت پيامبر اسلام به مدينه تا سال دوم هجري، قبله پيامبر در هنگام نماز و نيايش، بيت المقدس بود و پيش از هجرت نيز در 13 سالي كه پيامبر اكرم(ص) در مكه اقامت داشت رو به بيت المقدس مي ايستاد و نماز به جاي مي آورد. از اين رو اين شهر، قبله نخستين، بلدالامين و حرم امن شناخته مي شود. افزون بر اين مسجدالاقصي هنگام معراج رسول خدا نيز ارزش و قداست خود را نشان داد، به گونه اي كه خداوند متعال مي فرمايد: شبانه پيامبر اكرم(ص) را از مسجدالحرام به مسجدالاقصي كه اطراف آن را پربركت گردانيده است، سير داد تا آيات و نشانه هاي الهي را به او نشان دهد.
از سوي ديگر و در دوره حيات حكومت اسلام اين سرزمين جز قلمرو خلافت اسلامي قرار گرفت و بيت المقدس به عنوان اولين قبله مسلمانان جهان شناخته شد. بر اين مبنا فلسطين سرزمين زيتون و صلح است كه براي پيروان همه اديان الهي و آسماني صاحب ارج و احترام است و چون بيشتر جمعيت آن طي حدود 1400 سال گذشته به مسلمانان اختصاص داشته و ابنيه اسلامي نيز به مراتب بيشتر از ابنيه مسيحي و يهودي در آن وجود دارد، تعلق فلسطين به اسلام بيشتر است؛ از اين روست كه رهبر انقلاب اسلامي فلسطين را پاره تن جهان اسلامي دانستند. همه اينها در حالي است كه در طول ادوار گذشته روابط مناسبي بين مسلمانان و يهوديان برقرار نبوده و مسئله دشمني يهوديان با مسلمانان و كينه ديرينه آنان نسبت به پيامبر و مسلمين و همين طور تاكيد اكيد قرآن در آيات: «مائده 82، بقره 125، نساء 89، ممتحنه 1 و 2 و...» مبني بر خطر قوم يهود نشان از خطرات و تهديدات آن نسبت به مسلمانان دارد؛ خطراتي كه اكنون متوجه مردم فسطين شده و در صورت بي توجهي نسبت به آن به مرور دامن ديگر كشورهاي مسلمان را خواهد گرفت.
با اين حال اين پاره تن اسلام در سالهاي مياني قرن بيستم مورد هجمه وسيع يهوديان صهيونيست قرار گرفت و رژيم صهيونيستي از بدو تاسيس حكومت خود به سركوب و قتل عام مردم مظلوم فلسطين پرداخت. صهيونيستها در چندين قتل عام تكان دهنده در ديرياسين، تل زعتر، كفرقاسم، قانا و... بسياري از مردم مظلوم فلسطين را به شهادت رساندند. رژيم صهيونيستي همچنين در بيش از 6 دهه حاكميت نامشروع خود در منطقه، بيش از 5 جنگ تمام عيار را با همسايگان عرب خود آغاز نمود كه با حمايت غرب عموماً و امريكا خصوصاً توانست به پيروزي برسد. اين پيروزي ها موجبات ساختن هيمنه اي پوشالي براي اين رژيم شد تا كشورهاي عربي به مرور به جاي مقاومت روي به سازش آورند؛ سازشي كه با حمايت و هدايت امريكا روند آن تسريع شد. البته ريشه بيشتر ناكامي هاي مسلمانان در مواجهه با اين رژيم به عدم وحدت، انسجام و داشتن روحيه سازشكاري آنان برمي گردد. رژيم صهيونيستي در طول اين سالها آرام، اما پيش رونده درصدد تحقق هدف غايي خود يعني تخريب مسجد الاقصي و يهودي سازي قدس شريف است. تل آويو در طول اين سالها كوشيده است تا با آواره و اخراج تعداد زيادي از ساكنان فلسطيني شهر قدس، احداث كمربند گسترده شهرك نشيني به منظور محاصره انساني و نژادي، معرفي قدس شريف به عنوان پايتخت ابدي اسرائيل، مصادره املاك و اراضي فلسطينيان، احداث ديوار حائل، حفر شبكه تونلي در زير مسجدالاقصي و ايجاد يك معبد 2 طبقه در زير آن و تخريب باب المغاربه، قدس را از پيكره جهان اسلام جدا سازد. تلاش و كوشش نافرجام رژيم صهيونيستي در حالي است كه قدس بخش لاينفك جهان اسلام و سرزمين تاريخي فلسطين بوده و معامله بر سر آن را هيچ يك از گروههاي اسلامي مقاومت نظير حماس و جهاد اسلامي نمي پذيرند.
روز قدس
اين اهميت فلسطين سبب شده تا جايگاه آن در نزد كشورهاي اسلامي و عربي مورد توجه قرار گيرد؛ توجهي كه بعضاً نه به خاطر وجود فلسطين بلكه به واسطه كاركردهاي آن قابل توجيه است. يكي از اين موارد به نامگذاري روزي براي فلسطين برمي گردد. فلسفه نامگذاري اين روز بيشتر با هدف تمركز و توجه مضاعف بر مسئله فلسطين قابل تحليل است. چنانكه كشورهاي عربي و در راس آن سازمان آزادي بخش فلسطين روزي را در ماه اكتبر كه يادآور پيروزي فلسطينيان در دره كرامه بود، را «روز فلسطين» نامگذاري كردند. بعد از جنگ سال 1967 و شكست مصر و سوريه از سوي اسراييل، براي اولين بار فلسطيني ها توانستند با يك سلسله عمليات نظامي در دره كرامه كه در مرز اردن و سوريه واقع بود، ارتش اسرائيل را به داخل آن منطقه بكشانند و با عمليات چريكي لطمات بسيار شديدي بر اسرائيل وارد آورند. به دنبال اين پيروزي، آن روز تاريخي «معركه كرامه» و «روز جهاني فلسطين»نامگذاري گرديد. به همين مناسبت هم در ماه اكتبر مراسمي در اين روز برگزار مي شد تا ياد اين تنها پيروزي بر اسراييل گرامي داشته شود. نامگذاري روز فلسطين كه با انديشه هاي پان عربيسم و مطرح كردن وجه عربي آن همراه بود، هويت عربي داشت و مورد استقبال مسلمانان و كشورهاي اسلامي ديگر قرار نگرفت. تا اينكه پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران و پيشگامي مسلمانان مبارز ايران اسلامي در احقاق حقوق مسلمين جهان، آخرين جمعه ماه مبارك رمضان روز قدس نام گرفت. پيشنهاد نامگذاري اين روز از سوي بنيانگذار انقلاب اسلامي ايران در شرايطي بود كه دور جديد شكست هاي نظامي اعراب از اسراييل آغاز شده بود. همزمان نيز برخي كشورها نظير مصر در مسير سازش با رژيم صهيونيستي بودند. از اين رو روز فلسطين خيلي زود از خاطره ها محو شد و در آخرين روز جمعه ماه مبارك رمضان، روز قدس جاي آن را گرفت. اين روز برخلاف روز فلسطين داراي توجيه مذهبي و اسلامي بود و به اين دليل بود كه دهه آخر ماه رمضان يعني از روزهاي 19 تا 27 اين ماه شبهاي قدر بود؛ شبهايي كه امام امت اميد آن داشت تا سرنوشت فلسطين نيز تغيير كند. در واقع در انديشه امام خميني(ره) مسئله فلسطين، مسئله اي اسلامي بود و صهيونيسم تهاجمي نه بر ضد اعراب، بلكه عليه اسلام و مسلمانان است. از اين رو ايشان با نامگذاري روز قدس و تغيير اين مسئله از مسئله اي عربي به مسئله اي اسلامي، جهان اسلام را به وحدت در برابر خطر بزرگ رژيم صهيونيستي فراخواند. ناميدن جمعه آخر ماه مبارك رمضان به عنوان روز قدس، هم نشانه اي از درك متعالي و آينده بيني ايشان از اين خطر در كمين نشسته مسلمانان است. امام خميني(ره) حتي گام را از اين مسئله فراتر نهاده و عنوان داشتند كه پايبندي به قدس و آزاد كردن آن از دست اشغالگران صهيونيست يك وظيفه ديني، قومي و ملي براي همه مسلمانان است؛ مسئله اي كه در صورت تحقق آن راه براي صدور انقلاب اسلامي نيز فراهم خواهد آمد.
همراه هميشگي
فلسطين در گذشته وجه المصالحه كشورهاي عربي با رژيم صهيونيستي و امريكا بوده است. حمايت اين كشورها از فلسطين نه حمايت واقعي و قطعي بلكه بيشتر اقتضايي و مبتني بر شرايط زماني بوده است. از اين رو مي توان گفت كه فلسطين در طول سالهاي گذشته كمتر حامي همراه و هميشگي را در بين كشورهاي عربي يافته است. برخلاف اين روند نابهنجار اما مردم ايران در طول بيش از 3 دهه گذشته و حتي پيش از آن نشان داده اند كه حمايت از آرمانهاي ملت فلسطين مسئله ترديدناپذير و هميشگي است. چنانكه با وجود تفرق و تفرقه اعراب، اما مردم ايران هيچگاه مردم فلسطين را تنها نگذاشته است. همراهي مردم مسلمان ايران با فلسطين در تاكيد بر ضرورت مقاومت و نفي هر گونه سازشكاري نمود يافته است. پيشينه حمايت مردم مسلمان ايران اسلامي از مردم مظلوم فلسطين صرفاً به گذشته تاريخ انقلاب اسلامي خلاصه نمي شود. اين حمايت قدمتي به درازاي استكبار ستيزي و استعمار ستيزي مردم ايران دارد و به آغازين روزهاي تاسيس و تثبيت رژيم صهيونيستي و حتي قبل از آن برمي گردد. مردم ايران كه خود زخم ها از استكبار و استعمار بر تن داشتند از همان ابتدا با درك ظلم و ستم هاي رژيم غاصب صهيونيستي به حمايت و پشتيباني از ملت فلسطين برخاستند. چنان كه شيخ عبدالكريم حائري يزدي 14 سال قبل از تشكيل رژيم صهيونيستي به سياست يهوديان در قبال مسئله فلسطين اعتراض كرد. پس از اين مورد نيز به انحا مختلف، مردم مسلمان ايران اعتراض خود را نسبت به اشغال و آواره كردن ساكنان اصلي فلسطين از سوي يهوديان اعلام كردند. از آغازين روزهاي تاسيس اين رژيم هم مردم ايران به رهبري آيت الله كاشاني به اين امر اعتراض داشتند. در سال 1326 خورشيدي كه تاسيس رژيم صهيونيستي اعلام شد، ايشان ضمن صدور اعلاميه اي خطاب به مسلمانان جهان به اين امر اعتراض و خواستار راهپيمايي عليه اين مسئله شدند. بيش از 30 هزار نفر از مردم تهران نيز به دعوت آيت الله كاشاني براي اين راهپيمايي پاسخ مثبت داده و در 20 دي 1326 عليه رژيم صهيونيستي تظاهراتي عظيم برگزار كردند. اين تظاهراتها عليه رژيم غاصب صهيونيست در 30 ارديبهشت 1327 نيز بار ديگر در شرايطي برگزار شد كه رژيم شاه بعنوان حامي اصلي اسراييل در منطقه، با ممانعت از برگزاري آن بشدت با تظاهركنندگان برخورد كرد. از اين رو نفرت و انزجار مردم ايران از اسراييل داراي سابقه اي طولاني بوده است؛ مسئله اي كه مقامات اسراييل نيز از آن آگاه بودند. چنان كه ژنرال ماير اسميت كه در سال 1340 به جاي هرزوگ به رياست اداره اطلاعات ارتش اسرائيل منصوب شده بود در ارديبهشت ماه 1341 به تهران آمد و با مقامات ارتش، نخست وزير و وزير خارجه ديدار كرد. وي در بازگشت به اسرائيل طي گزارشي به بن گورين و گلداماير توصيه كرد كه سعي شود تماس هايي با خارج از محدوده هيات حاكمه ايران برقرار شود. او متذكر شد كه اسرائيل در ميان مردم ايران منفور است و بايد به آينده بينديشد.
با اين حال ملت مسلمان و مبارز ايران اسلامي پس از پيروزي انقلاب به ويژه پس از صدور پيام تاريخي امام امت در سال 1358 مبني بر نامگذاري آخرين جمعه ماه رمضان به عنوان روز جهاني قدس، مسأله آزادسازي فلسطين از دست رژيم صهيونيستي را سرلوحه آرمانهاي مبارزاتي اش قرارداد. به واقع جاي گرفتن روز قدس در روزشمار تقويم جمهوري اسلامي، نشان از راهبردي بودن اين روز براي كشوري است كه آن را جزء تغييرناپذيرترين اصول ارزشي خود مي داند. مسلمانان ايران زمين بر اين باورند كه اگر چه ايرانيان از زير يوغ استثمار و استعمار آزاد گشته اند، اما مي بايست تمامي امتهاي مسلمان گرفتار نيز رهايي يابند. از اين رو همواره پيوندهاي عميق خود را با تمامي ملتهاي مسلمان دربند ستمكاران اعلام داشته اند. روز قدس نيز در اين ميان يادآور فرياد بي كران مردمي آزاده است كه خواستار رهايي قبله اول مسلمانان از حاكميت مستبدان و مستكبران هستند.
اسراييل ستيزي
در طول سالهاي دهه 1350 امام خميني بارها در اعلاميه هاي گوناگون و در پاسخ به نامه هاي مردم، مبارزه براي آزادسازي فلسطين و حمايت از گروههاي مبارز فلسطيني را بر تمام مسلمانان واجب دانست. ايشان در پيام 17 مهر 1357 اسرائيل را «غده سرطاني» ناميد. استمرار اسراييل ستيزي ايشان چه در رفتار و چه در گفتارشان قبل از انقلاب، بارها باعث برخورد ماموران ساواك با امام شد. اين پيشينه مبارزاتي به همراه جهان بيني و آينده نگري حضرت امام باعث شد تا پس از پيروزي انقلاب اسلامي و در مصاحبه با شبكه تلويزيوني CBS صراحتاً خواستار تحريم و نفي رژيم اشغالگر قدس شوند و تاكيد كنند كه ملت مسلمان ايران و هيچ مسلماني و اصولاً هيچ آزاده اي، اسرائيل را به رسميت نمي شناسد و ما همواره حامي برادران فلسطيني و عرب خود خواهيم بود. اسرائيل مطرود ماست و ما براي هميشه نه نفت به او مي دهيم و نه او را به هيچ وجه مي شناسيم.
همچنانكه اين مشي استكبار ستيزي و اسراييل ستيزي ايشان بار ديگر در پيام برائت از مشركين سال 1366 نمود يافت و امام خميني(ره) بار ديگر با نفي هرگونه سازش تاكيد كردند كه ملتهاي مسلمان بايد به فكر نجات فلسطين باشند و مراتب انزجار و تنفر خويش را از سازش كاري و مصالحه رهبران ننگين و خودفروخته اي كه به نام فلسطين، آرمان مردم سرزمين هاي غصب شده و مسلمان اين خطه را به تباهي كشيده اند، به دنيا اعلام كنند. ملت هاي مسلمان از مبارزه با اين شجره خبيثه و ريشه كن كردن آن دست نخواهند كشيد.
بنيانهاي توحيدي و قانوني
با اين پيشنه و پشتوانه، اكنون ملت ايران اسلامي تحت رهبري حضرت آيت الله خامنه اي با همان آرمانها و ايده آل ها راه حمايت و پشتيباني از ملت مظلوم فلسطين را در پيش گرفته و با گامهاي استوار در اين راه قدم برمي دارند. توجه خاص رهبر انقلاب به اين مسئله سبب شده تا مسئله فلسطين همواره جايگاهي ثابت در دستوركار سياست هاي جمهوري اسلامي داشته باشد. چنان كه اگر سياست خارجي را مجموعه اي از يك رشته استراتژي واحد يا يك رشته سياست هاي از پيش تعيين شده توسط مجريان دولتي بدانيم كه هدف از آن حركت و رسيدن به اهدافي معين، در چارچوب منافع ملي در گستره پيراموني، منطقه اي و بين المللي است و در اين راه دستگاه سياست خارجي، مسئول اجراي اين ديپلماسي در ابعاد مختلف آن است، سياست خارجي جمهوري اسلامي نيز مطابق قانون اساسي كشور اهداف زير را پيگيري مي كند:
1. حفاظت از استقلال و حاكميت ملي در عرصه بين الملل
2. دفاع از حقوق مسلمانان
3. حمايت از مستضعفين در برابر مستكبرين و حمايت از نهضت هاي آزادي بخش
4. تلاش در جهت تشكيل امت واحد جهاني و...
اين اهداف و اصول بيانگر اين مسئله است كه جمهوري اسلامي خود را موظف به حمايت و پشتيباني از همه ملتهاي رنجيده و مستضعف مي داند و در مقابل ظلم ظالم به مظلوم قائل به سكوت و بي تفاوتي نيست؛ مسئله اي كه نه تنها ايرانيان بلكه ديگر مردمان و مقامات نيز آن درك كرده اند. چنان كه نبيه بري رييس پارلمان لبنان در پنجمين كنفرانس بين المللي حمايت از انتفاضه فلسطين، علت حمايتها و دفاع ايران از فلسطين را حقوق و آرمانهاي بحق ملت اين كشور دانست. وي ضمن قدرداني از رهبر معظم انقلاب اسلامي اين دعوت را نشانه رسالت جمهوري اسلامي ايران و بنيانگذار آن امام خميني (ره) عنوان كرد كه پس از انقلاب، با تأسيس سفارت فلسطين به جاي سفارت اسرائيل و همچنين اعلام جمعه آخر ماه مبارك رمضان به عنوان روز جهاني قدس آغاز شد.
با وجود اين ، حمايت ايران از فلسطين نه تنها يكي از وظايف تمامي دولتها در طول ادوار بوده، بلكه سياستي حاكميتي و حكومتي بوده و اصول و مباني آن از سوي رهبر انقلاب براي اجرا به دستگاههاي مجري ابلاغ مي شود. البته در اين ميان جامه عمل پوشاندن به بند 4 در مورد تلاش براي تشكيل امت واحده اسلامي به مراتب بسيار خطيرتر و سنگين تر از ديگر موارد است؛ چرا كه با توجه به اسلامي بودن انقلاب و جهانشمولي بودن اين مكتب، سياست خارجي كشور نمي تواند خود را در محدوده اهداف ملي و يا حتي منطقه اي محدود و محبوس نمايد و مي بايست نگاهي جهاني داشته باشد. از اين منظر است كه جمهوري اسلامي مسئله فلسطين را نه مسئله اسلامي و يا منطقه اي، بلكه مسئله اي جهاني دانسته است؛ مسئله اي كه انگاره هاي آن در انديشه هاي راهبردي رهبر انقلاب اسلامي همواره بازتاب داشته است. از سوي ديگر امروزه در تمام دنيا اعمال سياسي بر اساس منافع ملي و يا منافع مشترك شكل مي پذيرد. منافع ملي ايران و اهميت استراتژيك فلسطين براي كل جهان اسلام و به ويژه جمهوري اسلامي موجب مي شود كه ايران هم اهميت بيشتري براي اين كشور قائل شود. سياستهاي جمهوري اسلامي در چارچوب يك دولت اسلامي بر مبناي ايدئولوژي و جهان بيني توحيدي رسالت بنيادي در حمايت از ملل محروم و مسلمان داشته و پشتيباني از ملل محروم و مستضعف را در سطح منطقه اي و جهاني از مباني اعتقادي و حاكميتي خود مي داند. از اين ديدگاه حمايت ايران از ملت مسلمان فلسطين نه تنها دفاع از يك سرزمين اسلامي محسوب مي شود، بلكه تامين و تثبيت منافع جمهوري اسلامي براي جلوگيري از گسترش تهديدات رژيم صهيونيستي به شمار مي آيد؛ سياستي كه با پيروزي انتفاضه، احقاق حقوق مردم فلسطين و تحديد توسعه طلبي و تهديدات رژيم صهيونيستي و امكان بازسازي نظم منطقه اي با مبناي وحدت و مسئوليت اسلامي را فراهم مي آورد. ضمن اينكه آسيب پذيري رژيم صهيونيستي در جنگهاي 22 و 33 روزه و بهره مندي از فرصت هاي نظير موج بيداري اسلامي و مراسم برائت از مشركان در حج ابراهمي گوياي اين مسئله است كه در صورت وحدت و همت كشورهاي مسلمان مبتني بر بيداري و مسئوليت اسلامي احقاق حقوق مردم فلسطين دست يافتني جلوه مي نمايد.
