عثمان دو نفر از غلامان خود را با دويست دينار پيش ابوذر فرستاد و گفت: به او سلام برسانيد و بگوييد اين پول از اموال شخصي خودم هست و هيچ گونه شبهه اي در آن نيست، از ما بپذير و براي معاشت صرف كن!
ابوذر هم در جواب فرمود: من نيازي به اين پول ندارم، چون الآن غني ترين مردم هستم! آن دو غلام گفتند: تو كه چيزي در خانه نداري، چطور غني ترين مردم هستي؟! ابوذر فرمود: در زير آن نمد كه در آن گوشه افتاده دو قرص نان جو هست، تا آن را دارم به احدي نياز ندارم. اين پول را به دهنده اش برگردانيد و بگوييد: ابوذر مي گويد: «اصبحت يومي هذا و انا من اغني الناس بولايه علي بن ابيطالب و عترته» من امروز را صبح كردم درحالي كه با داشتن ولايت علي بن ابيطالب و عترتش از غني ترين مردمم.(1)
ــــــــــــــــــــــــــ
صفير هدايت 18، توبه، آيه الله ضياءآبادي
