بزبز قندي
منم منم بزبزها! دو شاخ به هوا! كي برد شنگول من؟ كي برد منگول من؟
فردا بيام به جنگ او...!
همين طور كه بزبز قندي داشت براي گرگ رجز مي خواند، گرگ خنده اي كرد و گفت: «برو بابا دلت خوشه! اون موقع كه بايد مواظب شنگول و منگولت مي بودي تا گرفتار من و گرگهايي مثل من نشن، كجا بودي؟ اصلا به فكر تربيت اونها بودي؟ حالا كه اومدن سمت من به فكرشون افتادي؟
برو بابا جون، برو...! شنگول و منگولت رو طوري گول زدم كه توي چنگ خودم اسيرن! يك قيافه هاي خفني درست كردن كه اگه ببينيشون هم نمي شناسيشون! تازه خبر نداري اونا...»
و ديگر گوشهاي بزبز قندي نمي شنيد! سرافكنده و گريان از آنجا دور شد. چون ديگر صاحب بچه هايش نبود!
مهدي احمدپور
