عوارض احتمالی
اضطراب یا افسردگی مزمن
اختلالات ترس، از قبیل موقعیت هراس (ترس هنگام تنها بودن یا قرار گرفتن در مکانهای عمومی)
وابستگی دارویی
درمان
اصول کلی
بررسی سوابق پزشکی و معاینه توسط پزشک
- بررسیهای آزمایشگاهی در صورت لزوم برای رد کردن سایر اختلالات
- در مورد احساسات خود با یک دوست یا یکی از اعضای خانواده صحبت کنید. این اقدام گاهی اضطراب شما را کاهش میدهد.
- افکار و احساسات اضطرابی خود را به طور روزانه در یک دفتر ثبت نمایید. با بررسی اطلاعات ثبت شده علل اضطراب خود و راهحلهای احتمالی آن را ارزیابی کنید.
- روشهای آسودهسازی را فرا بگیرید. برای برخی افراد، تجویز دارو مؤثر است.
- تا حد امکان استرس را در زندگی خود کاهش دهید.
- برای رفع علایم مربوط به تنفس عمیق و سریع، یک کیسه کاغذی کوچک را جلوی دهان و بینی خود بگیرید و به مدت چند دقیقه درون آن تنفس کنید.
داروها
پزشک ممکن است برای بیمار داروهای ضدافسردگی، بنزودیازپین یا داروهای مسدودکننده گیرنده بتا تجویز کنند. داروی تجویز شده ممکن است پس از 12-6 ماه درمان به آهستگی کاهش داده شده یا به طور موقت قطع گردد تا مشخص شود آیا حملات هراس عود میکند یا خیر. اگر حملات عود نکند دارو را میتوان برای همیشه قطع کرد.
فعالیت
به طور منظم ورزش کنید.
شب به اندازه کافی استراحت کنید.
رژیم غذایی
مصرف کافئین به هر شکل (قهوه، چای، نوشیدنیهای غیرالکلی) را قطع کنید. با قطع مصرف این نوشیدنیها ممکن است دچار علایم محرومیت نظیر سردرد یا خستگی شوید، ولی این علایم در عرض چند روز برطرف میشوند.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم اختلال هراس باشید که با درمانهای معمولی انجام شده توسط خودتان برطرف نشده باشد.
- عدم موفقیت برنامه درمانی پس از 8 هفته درمان
- اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید.
