اين من هستم. در بي نهايت ها. دارم از آن بالا به دنيا نگاه مي كنم. خدا مرا درخواب به اينجا آورده تا مثل خودش همه مردم را با هم ببينم. وه! چه قدر جالب است!آدم وقتي درخانه خودش است آن طرف ديوار را نمي بيند، اما از اين بالا مي بيني كه زندگي همه مردم درارتباط با هم معنا پيدا مي كند. حكمت كه مي گويند همين است. نگاه كن! اين من هستم كه درحال گله و شكايت از عالم و آدم هستم كه با من چه دشمني اي دارند كه اين طور چوب لاي چرخ ام مي گذارند و از خدا مي پـرسم كه چرا كمكم نكرده است كه ماشينم خراب نشود و در ساعت اداري به كارم برسم. اما از پاركينگ خانه نمي توانم چند خيابان آن طرف تر را ببينيم كه درمسيرم، خيابان روي فاضلاب نشست كرده است.
اين دوستم است كه امروز برايم درد دل مي كردكه چگونه درمحل كارش به او تهمت ناحقي زده اند.مي گفت نمي داند چگونه بايد حقيقت را ثابت كند و با اين شرايط ديگر نمي تواند دراين محيط كار كند. من از اين بالا مي بينم كه تصميم گرفته اند درمحل خيلي بهتري او رابه كار بگيرند و هم چنين يكي از كارمندهاي محل كار قبلي اش، مي داند كه مقصر اين اتفاق كيست و ديگران را آگاه مي كند.
اين نامزد همكارم است كه تا به حال فكر مي كرديم چرا آرام آرام روابطش را با او سرد كرده و در نهايت به اين رابطه پايان داده است، اما دليلي براي اين موضوع پيدا نمي كرديم. تا به حال فكر مي كرديم كه او به نوعي به دوستمان خيانت كرده و او را پس زده است، اما من از اين بالا مي بينم كه او چگونه گوشه اي كزكرده و ناراحت است كه چرا مجبور است به دليلي كه نامزدش نمي داند، براي خوشبختي او پا روي دلش بگذارد و از او بگذرد.
خدايا چقدر جالب است. يكي خدا خدا مي كند كه باران نبارد و شكوفه هاي درختان باغش از بين نرود و يكي شكايت مي كند كه چه قدر امسال باران كم باريده است و تو به هر دو آنها روزي مي دهي.
وقتي باز به خانه ام برگردم ديگر نگران اين دنيا و مردمش نخواهم بود. ديگر غصه اين را نمي خورم كه ديگران مي خواهند درمورد من چه بگويند وچه تصميمي داشته باشند. چون من خودم از اين بالا ديدم . اين خداست كه بالاي سر اين دنيا ايستاده است!
