من و از تو جدايي؟ واي بر من!
تو و بي اعتنايي؟ واي بر من!
به وقت مرگ و در قبر و قيامت
سراغم گر نيايي، واي بر من!
¤¤¤
نيامد، رفتم
پائيز شد فصل بهاري كه به من دادند
طي شد تمام روزگاري كه به من دادند
خورشيد پيشم هست اما من نمي بينم
نفرين به اين چشمان تاري كه به من دادند
يعقوب نابيناي راه يوسفم كرده
اين گريه بي اختياري كه به من دادند
از بس نيامد كه زمان رفتنم آمد
اينگونه سر شد انتظاري كه به من دادند
پايان كار «من» به وصل «او» نينجاميد
آخر چه شد قول و قراري كه به من دادند
اي جاده ها! اي جمعه ها، اي مردم دنيا
كو وعده آن تك سواري كه به من دادند
من آرزوي ديدنش را مي برم- شايد...
... گاهي بيايد تا مزاري كه به من دادند
علي اكبر لطيفيان
