( بخش مسمومیتها، گازگرفتگیها و گزیدگیها در کمکهای اولیه)
مسمومیت دارویی میتواند بهخاطر مصرف بیش از حد داروهای تجویزشده یا داروهایی که نیاز به تجویز پزشک ندارند ایجاد شود. همچنین میتواند در اثر سوءاستفاده از داروها (اعتیاد) یا تداخل عمل دارویی ایجاد شود. بسته به نوع و چگونگی مصرف دارو، اثرات متفاوت است. وقتی با اورژانس تماس میگیرید، تا حد امکان اطلاعات بدهید. تا رسیدن کمک، به دنبال ظروفی بگردید که ممکن است در شناسایی دارو به شما کمک کنند.
تشخیص
دسته - دارو - اثرات مسمومیت
مسکنها - آسپیرین (بلع):
درد قسمت بالایی شکم تهوع و استفراغ سوت کشیدن گوش «آه کشیدن» در هنگام تنفس منگی و حالت خوابآلودگی گیجی
استامینوفن (بلع):
در ابتدا اثر کمی دارد ولی درد شکم، تهوع و استفراغ ممکن است ایجاد شود ممکن است در عرض 3 روز آسیب غیرقابل برگشت کبد ایجاد شود (سوءتغذیه و الکل خطر آن را افزایش میدهند)
داروهای کاهشدهنده فعالیت دستگاه عصبی و روانگردانها - باربیتوراتها و بنزودیازپینها (بلع) :
خستگی و خوابآلودگی که منجر به کاهش هوشیاری میشود تنفس سطحی نبض ضعیف، نامنظم یا بهطور غیرطبیعی کند یا تند
محرکها و توهمزاها - آمفتامینها (شامل اکستازی) و ال.اس.دی (بلع)، کوکائین (استنشاق):
رفتار تحریکپذیر و بیشفعالانه، بیقراری و آشفتگی، عرق کردن، لرزش دستها، توهم که طی آن ممکن است فرد آسیب دیده ادعا کند «صداهایی میشنود» یا «چیزهایی میبیند»
مخدرها - مورفین، هروئین (بهطور شایع تزریق) :
مردمکهای تنگ، کندی و منگی که ممکن است منجر به کاهش هوشیاری شود، تنفس آهسته و سطحی که ممکن است کاملاً متوقف شود، اثر سوزن که ممکن است عفونی باشد.
حلالها - چسب، سوخت فندک (استنشاق):
تهوع و استفراغ، سردرد، توهمات، امکان عدم هوشیاری، به ندرت ایست قلبی
اهداف
برقراری تنفس و گردش خون
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
هشدار!
اگر فرد مسموم، هوشیار نباشد، راه هوایی را باز و تنفس را کنترل کنید؟ آماده باشید تا در صورت لزوم احیای تنفسی و ماساژ قلبی را آغاز کنید (مبحث « اقدامات نجاتدهنده حیات » را ببینید).
در صورت داشتن تنفس، وی را در وضعیت بهبود قرار دهید. با مرکز اورژانس تماس بگیرید و آمبولانس درخواست کنید.
وی را تحریک به استفراغ نکنید.
1) اگر فرد مسموم هوشیار باشد، به وی کمک کنید تا در یک وضعیت راحت قرار بگیرد و از او بپرسید چه مصرف کرده است. در حین صحبت کردن با او به وی اطمینان ببخشید.
2) با مرکز اورژانس تماس بگیرید و آمبولانس درخواست کنید. کنترل علایم حیاتی (سطح پاسخ، نبض و تنفس ) را ثبت کنید تا کمک پزشکی برسد.
3) نمونههایی از مواد استفراغ شده را نگه دارید. به دنبال شواهدی مثل ظروف خالی بگردید که ممکن است به شما در تشخیص دارو کمک کنند. این نمونهها و ظروف را در اختیار کارکنان خبره اورژانس و آمبولانس قرار دهید.
