در باره اهميت بحث روايت، همين سخن مقام معظم رهبري كفايت مي كند كه جنگ يك گنج است و هنوز ما بايد از اين معدن استخراج داشته باشيم؛ بحث روايت گوشه اي از اين ظهور و تجلي است. نمايش توانمندي راست قامتاني كه به نور ايمانشان، آتش اسلحه دشمن را به سخره گرفت و خلاقيت هاي تكنيكي و تاكتيكي شان، ابرقدرت ها را به تحير واداشت. بحث روايت در اين زمينه به ما كمك خواهد كرد. يعني كمك به استخراج مفاهيم عميق دفاع مقدس از زاويه چشم ها و درك هاي متفاوتي كه اين واقعيت را چشيده اند.
روايت منوط به گفتن نيست و روايت شفاهي تنها يك نمونه از انواع روايت است. روايت به خصوص در زمينه دفاع، مخاطب خاص ندارد و توده مردم را در برمي گيرد. بنابراين يك روايت عام؛ تاثير عام در جامعه دارد.
سوالي كه خيلي ذهن را به خود مشغول مي كند اين است كه آيا روايت گري دفاع مقدس تنها آوردن يك راوي رزمنده در مقابل مخاطب است يا منظور از روايت دفاع مقدس مي تواند همه مسائل يك موضوع باشد؟
به نظر مي رسد هر آنچه كه از موقعيت به وجود آمده؛ حسي منتقل كند و اطلاعاتي تحويل مخاطب دهد؛ مي توان روايت ناميد.
در اين ميان، آنچه توجه ما را بيش تر از گذشته به اين عرصه جلب مي كند؛ حضور راويان پرشور و شوق جواني است كه مصرانه خواهان ادامه دار بودن بحث روايت هستند. كساني كه هر چند با پايان جنگ، متولد شدند؛ ولي چنان با حرارت و احساس و البته دست پر وارد اين عرصه مي شوند كه در برخي موارد؛ سرداران عالي رتبه به توانمندي اين افراد آفرين گفته و آنها را ستوده اند.
بسيج دانشجويي با در نظر گرفتن اين ظرفيت در جوانان دانشجو و با سرلوحه قرار دادن اين فرموده مقام معظم رهبري كه مي فرمايند: براي ارضاي حس هيجان طلبي دانشجوي جوان، چه جايي از بسيج بهتر؛ سعي در تربيت راوي داشته است. شاخصه هاي زيادي براي تربيت اين راويان مد نظر قرار گرفت ولي شايد يكي از مهم ترين و كليدي ترين اين موارد؛ تاثير بخشي آنها بود. يك راوي، سمبل روايت بايد باشد. بنابراين اگر بخواهيم به شاخصه هاي تربيت راوي، نگاهي از نو كنيم؛ درخواهيم يافت كه تربيت راوي بايد به نحوي باشد كه از خود شخص آغاز، بعد خانواده، بعد دانشكده و همين طور ادامه پيدا كندتا جامعه را درگير يك فرهنگ اساسي به نام دفاع از آرمان ها و تهاجم به ضدارزش ها كند. اين موج مي تواند به صورت يك جريان، رفته رفته حساسيتي كه دشمن سعي در از بين بردن آن دارد؛ برانگيخته كند و فرهنگ ناب اسلامي را در رگ هاي اجتماع به جوشش درآورد.
اين روزها كمتر خانواده اي هست كه دانشجو در آن نباشد و نسل دانشجو، يكي از پرجمعيت ترين اصناف در كشور محسوب مي شود. اميدو اريم اين حركت؛ گامي باشد براي توجه نسل آينده ساز، به دست آوردهايي كه با زحمات طاقت فرسا براي نظام جمهوري اسلامي محقق شده.
نسلي كه بيشترين طيف بازديد كننده مناطق عملياتي را تشكيل مي دهد و اردوهاي آنها، يكي از غني ترين و فرهنگي ترين اردوها محسوب مي شود. در پايان يك نكته جلب توجه مي كند:
شايد اگر مسئوليني كه امروز، اردوهاي راهيان نور را مديريت از بيرون مي كنند؛ وارد يكي از اين اردوها شوند و خودشان چند روز درمعرض اين اردوها باشند ؛ علاوه براين كه اين درد و دلها را عميقا درك مي كنند؛ نوع نگاهشان نسبت به بسياري از مسايل و برنامه ريزي ها تغيير كند. به خصوص نسبت به اردوهاي دانشجويي و بحث روايت دانشجويي.
قاسم داورزني
كارشناس دفاع مقدس سازمان بسيج دانشجويي
