حفاري هاي جديدي كه در اعماق يخهاي آتراكتيكا انجام گرفته نشان مي دهند كه مناطق قطبي در گذشته بر اثر گرماي جهاني ازمناطق استوايي امروزي گرم تر بوده اند.
به گزارش مهر، آنتراكتيكا، سردترين و دور افتاده ترين نقطه از سياره زمين است، سرزميني از كوهستانهاي بي حاصل كه زير لايه يخي به ضخامت بيش از 3 كيلومتر پنهان شده اند. بادهاي سرد سواحل اين نقطه از زمين را مورد تاخت و تاز قرار داده و توفانهايي كه براي هفته ها امتداد دارند توده هاي يخي را در خود فرو مي بلعند.
با اين همه به نظر مي آيد اين ذهنيت منجمد از آنتراكتيكا يك استثنا باشد زيرا حدود بيش از 100 ميليون سال قبل، قطب جنوب بهشتي گرمسيري بوده است. به گفته محققان دانشكده زمين محيط زيست دانشگاه ليدز، قطب جنوب منطقه اي سرسبز و زيبا بوده است كه تعداد زيادي از پستانداران از قبيل پوسامها و سگهاي آبي در آن زندگي مي كرده اند، آب و هواي اين منطقه كاملا گرمسيري بوده و در واقع اين منطقه طي دوره زمين شناسي اخير دچار چنين سرمازدگي شده است.
پروژه هاي حفاري و تصاوير و تجسس هاي ماهواره اي نشان مي دهند كه نه فقط آنتراكتيكا، بلكه كل جهان تحت تاثير افزايش دماي هوا قرار داشته و اين شرايط آب و هوايي با نوسان ميزان دي اكسيد كربن در اتمسفر زمين در ارتباط بوده است.
به گفته محققان، حدود 55 ميليون سال پيش در هر يك ميليون بخش از اتمسفر هزار بخش دي اكسيد كربن وجود داشته است و اين ميزان دي اكسيدكربن به اندازه اي زمين را گرم مي كرده كه تمامي يخهاي موجود در آن ذوب شود به شكلي كه سطح آب درياها 60 متر بالاتر از سطح درياهاي امروز بوده است.
ميزان دي اكسيد كربن كنوني 390 بخش در يك ميليون بخش از اتمسفر است كه اين ميزان از كربن در نتيجه آلودگي هاي كارخانه اي، نيروگاه ها و وسايل حمل و نقل توليد شده و ميزان دي اكسيدكربن موجود در اتمسفر را از 280 بخش در يك ميليون بخش از اتمسفر در دوران پيش صنعتي به اندازه قابل توجهي افزايش داده است.
اين ميزان از دي اكسيد كربن توانسته گرماي جهاني را يك درجه سلسيوس افزايش دهد و باتوجه به ميزان افزايش كنوني دي اكسيد كربن كه سالانه دو بخش در اتمسفر است، تا زماني كه ميزان دي اكسيدكربن به هزار بخش در يك ميليون بخش از اتمسفر برسد راه طولاني در پيش است اما همين ميزان از دي اكسيد كربن نيز كافي است تا زمين به زودي شاهد ذوب شدن حجم زيادي از يخهاي خود باشد.
حفاري هاي محققان در عمق يك كيلومتري از يخهاي بستر درياي «ويلكزلند» در شرق آنتراكتيكا نشان از حضور بقاياي گرده گياهان گرمسيري دارد و اين نشانه ها به اين معني هستند كه آنتراكتيكا زماني به گرمي استوا بوده است.
درك اينكه اتمسفر زمين چگونه به چنين نوسان شديدي از دي اكسيد كربن دست يافته توجه دانشمندان بسياري را به خود جلب كرده است، بسياري از فرضيه ها بر اين اساسند كه در آن دوران خاص، حركات صفحات تكتونيكي منجر به آزادسازي دي اكسيد كربن از صخره ها و رسوبات كربناتي مي شده است و به اين گونه جهان گرم شده، اما سپس كربن اتمسفر توسط موادي جذب شده و زمين رو به سرد شدن گذاشته است.
براساس گزارش ديسكاوري، محققان معتقدند زماني كه گذشته آنتراكتيكا آشكار مي شود، ديدگاهي دقيقتر از آينده زمين در چند صد سال آينده به دست خواهد آمد، سياره اي داغ كه در زير انبوهي از آب غرق شده است!
