وقتي كه دارم اين نقد را مي نويسم، ساعت 45/3 بامداد روز يكشنبه است سعي دارم هر چه زودتر اين نقد به دست آقاي عزيزي برسد.
وقتي كه دارم اين نقد را مي نويسم، دلم گرفته است، از اوضاع حاكم بر صفحه، از بحراني كه هم اكنون مدرسه به آن دچار است.
سؤالي دارم: چرا بايد صفحه مدرسه، صفحه اي كه اختصاص يافته به آثار دانش آموزان، نوقلمان، نويسنده ها و شوراي آينده كشور، اين قدر كم اهميت شود؟
چرا بايد اين قدر صفحه نصفه زير چاپ برود؟
به هر حال دلم گرفته است نه تنها از نصف چاپ شدن مدرسه به خاطر آگهي، بلكه از كاهش كميت و جذابيت در مدرسه.
اي كاش تابستان سال 89 دوباره تكرار مي شد، تابستاني كه به نظر من بهترين وقت براي به اوج رسيدن مدرسه بود. همايشي كه برگزار شد، نقد و شعر و داستان هاي جذاب دوستان و خيلي چيزهاي ديگر كه به شكوفايي و ايده آل شدن صفحه كمك مي كرد اما افسوس كه امسال، تابستان خيلي كم شاهد اين عوامل بوديم .
در ضمن به خاطر اين مي گويم خيلي كم كه مطالب خواندني هم امسال داشتيم مثل قصه هاي زندگي آقاي احمدپور، سفرنامه بهشت جناب حيدري و يا گزارش هاي آقاي عزيزي عزيز كه واقعا جا دارد به اين بزرگواران، خداقوت گفته باشيم چون مطالب زيبا و خواندني شان به كمتر شدن ركود صفحه كمك كرد.
در ضمن دوستان ديگري هم بودند كه كماكان فعاليتي داشتند، از آنها هم تشكر مي كنيم.
اما در مجموع يك تابستان كم جنب وجوش در صفحه رقم خورد يك فرصت سه ماهه خوب و باارزش كه به راحتي از دستش داديم.
فرصتي كه مي توانيم براي تحقق اهداف صفحه، كارهاي زيادي بكنيم اما حيف كه...
شما مي توانستيد در اين سه ماه با قرار دادن مسابقه، فراخوان و... انگيزه اي براي نوشتن در همه ايجاد كنيد و از خود دوستان قلم به دست هم براي ياري خويش بهره ببريد.
الحمدالله در صفحه مدرسه هم افراد توانا كم نداريم.
در آقايان جناب جلالي و حيدري و بلندي روشن دوست گلم علي نهاني همچنين در خانم ها، سركار رضاييان، گودرزي، عسگري.
در ضمن براي جلوگيري از فرستادن نقد خانم پرنيان كه چرا فقط تهراني ها را مي گوييد عرض كنم اصلا به اعتقاد من تعداد دوستان عالي قلم در ديگر نقاط كشور خيلي بيشتر از بروبچه هاي تهراني است براي مثال خود خانم پرنيان، آقاي طحاني و...
پس همه جوره، راه بهتر شدن صفحه مدرسه وجود دارد.
و اما حرف آخر:
شخصي مي گفت به اميد آن روز كه صفحه مدرسه بهترين شود اما خوب است بگوييم كه آن روز، فردا است به شرط اين كه همگي دست به دست يكديگر بدهيم و صفحه خويش را كنيم آباد.
يا علي مدد
نويد درويش
