•  
• کفش هایم کو؟
• خريد يک جفت کفش، شايد کار ساده و آساني به نظر برسد. لابد با خودتان مي‏گوييد به فروشگاه مي‏رويد و از بين انواع کفش در رنگ و طرح و مدل‏هاي مختلف، هر کدام که بيشتر خوش‏تان آمد و به دلتان نشست انتخاب مي‏کنيد و مي‏خريد، اما موضوع به همين آساني هم نيست.

از ویژگی های کفش مناسب چه می دانید؟

1) کفش مناسب کفشی است که هنگام پوشیدن طولانی‌ مدت، پا را تحت فشار قرار ندهد.

2) هنگام انتخاب کفش‌ در نظر داشته‌ باشید انگشتان پاهای تان دچار تغییر حالت نشوند و یا کناره‌های پاهای تان تحت فشار ناشی از کفش قرار نگیرند.

3) سعی کنید کفشی را که انتخاب می‌کنید تنها جنبه زیبایی نداشته ‌باشد، بلکه از هر لحاظ مانع آسیب دیدن پای شما در برابر گرما، سرما و ناهمواری‌های زمین باشد.

4) به موقعیت و شرایط خودتان هنگام خرید کفش دقت کنید.

5) در نظر گرفتن بیماری‌هایی مثل دیابت ممکن است انتخاب تان را محدود کند، ولی در نهایت با آگاهی از بیماری و شرایط حاکم بر شما، یک انتخاب صحیح خواهید داشت.

6) در دوران بارداری کفش‌هایی بپوشید که فشار زیادی بر پا و ناحیه پشت شما وارد نکند، مثل کفش‌های راحت و تختی که جنس و بافت نرمی دارند. معمولا در این دوران، بین نیم تا یک نمره، تغییر سایز خواهید داشت که با توجه به این تغییر، باید کفشی مناسب انتخاب کنید.

7) اگر از کمردردهای مکرر رنج می‌برید،‌ حتما با دقت بیشتری کفش‌هایتان را انتخاب کنید و سعی کنید کفش‌های طبی به پا کنید، زیرا این کمردردها گاهی از عواقب پوشیدن کفش‌های نامناسب و غیر استاندارد هستند.

8) اگر اضافه وزن دارید، پوشیدن کفش‌های تخت و راحت به شما توصیه‌ می‌شود. راه رفتن با کفش‌های پاشنه بلند برای کسانی‌ که اضافه وزن دارند باعث عدم تعادل می‌شود.

9) ‌قبل از خرید کفش حتما چند بار آن را امتحان کنید و مطمئن شوید به پایتان فشار نمی‌آورد.

10) ‌بهترین زمان برای خرید کفش، پایان روز است. در طول روز پاهای شما دما، فشار و استرس زیادی را تحمل می کنند و برای انتخابی آگاهانه و شناسایی سایز دقیق و مناسب، وقت مناسب‌تری است.

11) ‌هنگام خرید کفش‌ بهتر است جورابی مناسب به پا داشته باشید که بسیار نازک یا بسیار ضخیم نباشد.

12) خانم‌هایی که قدی متوسط یا کوتاه همراه با اندامی متوسط و چاق دارند، بهتر است از کفش‌های پاشنه‌داری استفاده کنند که پاشنه‌هایش ضخیم و بلند است.

استفاده از این کفش‌ها، باعث زیباتر شدن حرکات و برقراری تعادل بیشتر هنگام راه ‌رفتن می‌شود. ولی استفاده از کفش‌های پاشنه‌دار سوزنی برای این خانم‌ها مناسب نیست.

13) ‌بهترین کفش‌ها برای پیاده‌روی، کفش‌هایی هستند که به خوبی پاها را در بر‌گیرند و هنگام پیاده‌روی به عنوان محافظی برای پا عمل کنند. همچنین انعطاف‌پذیر باشند و پا در آن خسته نشود. کفش‌های پیاده‌روی باید بسیار سبک باشند به نحوی که اصلا احساس نکنید کفشی به پا دارید.

14) ‌اگر به صورت حرفه‌ای و مداوم پیاده‌روی می‌کنید بهتر است کفش‌های ساق دار را انتخاب کنید که در پیاده‌روی‌های طولانی‌مدت به ساق پایتان آسیبی نرسد.

15) ‌اگر با کفش پاشنه‌دار مشکل دارید بهترین راه حل این است که، آن را به پا کنید و چندین بار در مقابل آینه‌های بزرگ قدم بزنید. یادتان باشد اول بر ‌روی فرش آنها را امتحان کنید و از زوایای مختلف، حرکات و قدم زدن خودتان را در آینه ببینید. با انجام این کار، با تسلط و اطمینان خاطر بیشتری می‌توانید این کفش‌ها را بپوشید.‌

چگونه کفش راحت و مناسبی بخریم؟

آیا تا به حال برای شما اتفاق افتاده است که در مغازه از کفشی خوشتان بیاید و آن را بخرید، ولی بعد از آمدن به منزل، از خرید خودتان پشیمان شوید؟ علت پشیمانی شما هم این باشد که بعد از پوشیدن کفش ها، پاهای تان ورم کنند، تاول بزنند و درد زیادی داشته باشند.

بنابراین برای این که دچار این مشکل نشوید، توصیه های زیرا را هنگام خرید کفش در نظر داشته باشید:

1- قبل از رفتن به مغازه، تصمیم بگیرید که چه کفشی می خواهید بخرید.

2- جورابی که می خواهید با آن کفش بپوشید، قبل از رفتن به خرید به پا کنید.

3- همچنین می توانید جوراب های ضخیم یا نازک تری را هم بردارید تا اگر از کفش دیگری خوشتان آمد با آن بپوشید، مثلا کفش زنانه پاشنه بلند را معمولا با جوراب های ظریف و کفش اسپرت زنانه را با جوراب های نخی می پوشند.

4- ناخن های پای خود را کوتاه کنید یا ناخن های پای تان را در اندازه ای نگه دارید که می خواهید همیشه باشند.

5- حال می توانید برای خرید یک کفش مناسب به بازار بروید و بگردید.

6- کفش دلخواه تان را انتخاب کنید و به مغازه دار بگویید، سه شماره مختلف از کفش انتخابی را برایتان بیاورد؛ یکی شماره پای خودتان، یکی بالاتر و یکی پایین تر.

7- جوراب مناسب را بپوشید.

8- هر سه شماره کفش را امتحان کنید؛ به این شکل که هر جفت کفش را که پوشیدید، در داخل مغازه به طور عادی راه بروید. سپس کمی بدوید، همانطور که وقتی عجله دارید به اتوبوس برسید.

9- حداقل مدت 10 تا 15 دقیقه کفش ها را در پاهای تان نگه دارید و راه بروید.

10- کفش ها را درآورید. یکی از کفش ها را بردارید و با دو دست، آن را خم کنید تا ببینید آیا به قدر کافی قابل انعطاف است یا خیر.

11- کفی داخل کفش را با انگشتان دست فشار دهید تا ببینید برای کف پای شما مناسب است. همچنین به قوس مناسب آن برای کف پای تان دقت کنید.

12- موقع خرید دقت کنید که کفش های راحتی باشند و فشاری بر انگشت شست پای شما وارد نکنند.

13- فقط به رنگ و مدل کفش نگاه نکنید و فقط دنبال مُد نباشید، بلکه دقت کنید کفشی که می خرید کاملا راحت و مناسب پای شما باشد، زیرا سلامت پاهای شما به کفش شما نیز بستگی دارد و سلامت پاها بر سلامت کل بدن موثر است.

نیره ولدخانی – سایت تبیان

منابع :

- ehow.com

- پارسی طب

کفش ورزشی مناسبی بخرید

کفش‌ ورزشی مناسب، قسمت ضروری انجام هر تمرین ورزشی است. انتخاب کفش ورزشی مناسب در سلامت عضلات و اسکلت شما در حین ورزش موثر می باشد. یک کفش مناسب می‌تواند جلوی بروز بسیاری حوادث، جراحات و دردها را بگیرد.

پیش از رفتن به خرید پیشنهاد می‌کنیم مطلب زیر را بخوانید تا کفش مناسبی برای خودتان تهیه کنید.

1) خرید بعد از ظهر: بعد از فعالیت روزانه و یا حتی ورزش پاهای تان ورم می‌کنند، بنابراین بهترین زمان برای خرید کفش ورزشی، بعد از ظهر و یا بعد از فعالیت ورزشی است. اگر صبح کفش ورزشی ای بخرید که کیپ پای تان باشد، ممکن است بعد از ظهر یا هنگام ورزش پای تان را بزند.

2) کفش یکی، جوراب یکی: وقتی برای خرید کفش ورزشی می‌روید، همان جورابی را بپوشید که قرار است از این پس در کفش‌تان هنگام تمرین بپوشید، چون اگر بعدها جوراب ضخیم‌تری به پا کنید، کفش پایتان را هنگام تمرین می‌زند و یا اگر جوراب‌تان بعدا نازک‌تر باشد، پایتان حین ورزش درون کفش حرکت خواهد کرد.

3) اول پاشنه، بعد پنجه: بند کفش‌های ورزشی‌تان را محکم ببندید؛ حالا امتحان کنید ببینید پنچه ‌پایتان به آسانی درون کفش حرکت می‌کند؟ پاشنه‌هایتان چطور؟ هنگام راه ‌رفتن درون کفش نمی‌لغزند؟

4) کمی مانکن شوید: کفش ورزشی را که می‌خواهید از مغازه بخرید، پایتان کنید و چند قدمی داخل مغازه راه بروید، ببینید در آن کاملا راحت هستید. اگر پنجه پایتان را می‌زند، بعدا هم اندازه پایتان نخواهد شد و هنگام تمرین باید درد پایتان را تحمل کنید. پس، از خیر زیبایی چنین کفش‌های تنگی که سایز مناسب پای شما را فروشنده تمام کرده است، بگذرید.

5) کفشی برای ورزش‌تان: کشتی گیر هستید؟ دو میدانی انجام می‌دهید؟ آیا آیروبیک، کار می‌کنید؟ با راهنمایی مربی ورزش‌تان، کفشی ورزشی ای را انتخاب کنید که مناسب تمرینی باشد که به صورت روزمره انجام می‌دهید. فراموش نکنید کفش دومیدانی با کفش فوتبال متفاوت است، چون دامنه حرکتی پا، مفاصل و وضعیت انگشت‌ها برای حرکات در ورزش های گوناگون، متفاوت است.

6) اول سلامت؛ دوم زیبایی: تنها به ظاهر کفش ورزشی توجه نکنید. همیشه بهداشت و سلامت پا در کفش را پیش از هر چیز در نظر بگیرید. بنابراین برای خرید کفش به سراغ تولیدکنندگان صاحب نام بروید، شاید پول بیشتری بپردازید، ولی در عوض سلامت پاهایتان را حین ورزش تضمین می‌کنید و کفشی می‌خرید که مدت زمان بیشتری برایتان کار خواهد کرد.

7) یک بند انگشت: هنگام خرید کفش ورزشی اجازه دهید جلوی پایتان (در مقابل انگشت بزرگ) به اندازه عرض یک انگشت خالی بماند. به این ترتیب، هنگام تمرین راحت‌تر ورزش خواهید کرد.

8) مکانی برای خم‌ شدن: اطمینان حاصل کنید که کفش مورد نظرتان تنها از قسمت بند انگشتان که در واقع پهن‌ترین قسمت کفش است، در پایتان خم می‌شود. این محل باید منطبق بر محل خم شدن کف پا باشد.

9) هم‌تراز زمین: یک کفش ورزشی خوب باید در سطح صاف، هم‌تراز زمین باشد و بخشی از آن بالاتر و بخش دیگر پایین‌تر نباشد.

10) کنترل کنید: بعد از مدتی که از پوشیدن کفش گذشت، آن را کنترل کنید و زیره و رویه آن را به خوبی بازدید کنید تا به سمت جلو یا پهلو کج نشده باشد و به پاهایتان آسیب نرساند.

11) سفت نباشد: برخی کفش‌های ورزشی که می‌خرید ظاهر زیبایی دارند، ولی بسیار سفت و محکم هستند. کفش سفت و غیرقابل انعطاف، فشار زیادی به تاندون‌های پا وارد می‌کند.

12) بالشتک‌دارها را انتخاب کنید: دقت کنید کف کفش ورزشی شما نباید ارتفاع زیادی داشته باشد (لژدار باشد)، چون موجب پیچ‌خوردگی پای تان می‌شود. از طرف دیگر، کفش ورزشی نباید کف صاف داشته باشد، چون فشار وارده از زمین را به کمر انتقال می‌دهد. بهترین کفش‌های ورزشی کفش‌هایی هستند که یک بالشتک نازک در کف‌شان دارند که فشارهای وارده به پا و بدن را تعدیل می‌کنند.

چه کفشی، برای چه ورزشی؟

برای انجام هر گونه فعالیت ورزشی لازم است کفشی مناسب تهیه کنید. نوع ورزش، مهم‌ترین و در عین حال واضح‌ترین معیار برای خرید کفش ورزشی است. باید به این موضوع توجه داشته باشید که کفشی که برای تنیس انتخاب می‌کنید، مناسب دویدن نیست و برعکس.

در این جا به برخی از ویژگی‌های کفش‌های مناسب برای ورزش دو، بدن‌سازی، فوتبال، تنیس و ... اشاره می‌کنیم:

* دو میدانی: در حین دویدن ممکن است با موانعی برخورد کنید. کفشی که برای این ورزش انتخاب می‌کنید باید کاملا پوشیده باشد. در ضمن زیره‌‌ای داشته باشد که هم از درون و هم از بیرون بتواند ضربات را گرفته و خنثی کند. در زیره ی اغلب کفش‌های مخصوص دو میدانی کربن به کار رفته است که سبب ثابت ماندن کفش در پا می‌شود.

* بدن‌سازی: کفش مناسب این ورزش کفشی سبک و راحت است. قسمت کف کفش به‌ ویژه در ناحیه نوک بسیار محکم است، زیرا در این ورزش به‌‌ طور‌معمول نوک کفش برخورد زیادی با زمین دارد. در ضمن قوزک‌ پا در این کفش‌ها کاملا حفظ می‌شود.

* فوتبال: مهم‌ترین نکته درباره کفش‌ فوتبال، استوک و رویه کفش است تا جلوی لیز خوردن بازیکن را بگیرد و در پی ضربات فراوان به توپ، پاره نشود.

* تنیس: کفش‌های مخصوص این ورزش به نوعی تعبیه شده‌اند که ثبات بالایی روی زمین دارند و نامتعادلی ناشی از حرکات فراوان را دفع می ‌کنند. کف این کفش‌ها نیز از جنس بسیار مقاوم و سخت است.

* بوکس، ایروبیک، بسکتبال و .... ، هر یک کفش‌های مخصوص به خود را دارند که شما می‌توانید با مراجعه به مراکز فروش کفش‌های ورزشی و عنوان کردن نوع ورزش و کفشی که می‌خواهید، آن را تهیه کنید.

میزان استفاده شما از کفش مهم است!

وقتی می‌خواهید یک کفش ورزشی بخرید، به کیفیت اهمیت بالایی بدهید. کفش‌های ورزشی، کیفیت و قیمت‌های متفاوتی دارند. اگر شما یک ورزشکار هستید و مدام از کفش‌هایتان استفاده می‌کنید، بهتر است کفشی با کیفیت بالا و جنس خوب تهیه کنید. شاید قیمت کفش‌های خوب کمی بالا باشد، اما در سلامت نگه داشتن شما دخیل است.

از سوی دیگر توجه داشته باشید که کفش‌های ورزشی را هر چند وقت یک بار باید عوض کنید، چون صدمه دیدن نوک آن یا ساییده شدن پاشنه آن می‌تواند سبب بروز دردهایی در پا و کمر شود.

راحتی پاهای‌تان را فراموش نکنید

کفش ورزشی نباید خیلی گشاد یا خیلی تنگ باشد. بهترین حالت زمانی است که پشت پای شما با کفش به اندازه قطر یک انگشت فاصله داشته باشد. کفشی که می‌خرید باید با فرم پای شما نیز هماهنگی داشته باشد و در آن راحت باشید.

کفش ورزشی باید :

* از پا محافظت کند.

* پا در آن راحت باشد.

* هنگام حرکت، فشار‌ها و نیروهای وارد به پا را تعدیل کند.

* اندازه ی پا باشد.

* وزن مناسبی داشته باشد.

* نرم و انعطاف ‌پذیر باشد.

* آب و رطوبت در آن نفوذ نکند.

* هوا بتواند در آن جریان پیدا کند و قابلیت تبادل هوا را داشته باشد.

5 توصیه مهم

1- در هنگام خرید کفش ورزشی به شکل کفش، رنگ و قیمت آن کاری نداشته باشید. پیش از اعمال هر گونه سیلقه‌ای، به فروشنده بگویید که برای چه نوع ورزشی، چه کفشی می‌خواهید و از میان گزینه‌های پیشنهادی او، گزینه مورد علاقه ‌تان را انتخاب کنید.

2- کفش‌های مارک‌دار و گران الزاما کفش‌های مناسبی نیستند، پس تنها در پی مد نباشید!

3- وقتی کفش ورزشی جدیدی خریدید، با آن ورزش طولانی مدت نکنید. پیش از آغاز یک دوی ماراتون، حداقل 5 ساعت با کفش جدید راه بروید و حرکات نرمشی انجام دهید.

4- همیشه هنگام خرید کفش جدید، کفش ورزشی قدیمی خود را نیز همراه ببرید، چون مشاهده نقاط ساییده شده یا خراب کفش قدیمی می‌تواند به فروشنده در شناخت وضعیت پای شما کمک کند و کفش مناسب‌تری بخرید.

5- توجه داشته باشید که در بازار، کفش‌های شکیل اما نامرغوب فراوان هستند. بنابراین سعی کنید تا حد امکان از مراکز و فروشگاه‌های معتبر خرید کنید تا کفش‌های بی‌کیفیت چینی را با عنوان کفش مارک‌دار به شما نفروشند.

گردآورنده : نیره ولدخانی – سایت تبیان

منابع :

- هفته نامه سلامت - سمیه مقصود علی

- ایران سلامت

- پارسی طب

چگونه بوی کفش و پا را از بین ببریم؟

باکتری هایی که در محیط مرطوب و تاریک رشد می کنند، باعث ایجاد بوی بد در پاها می شوند. لذا برای جلوگیری و از بین بردن بوی بد پاها و کفش ها، باید جلوی رشد و تکثیر این باکتری ها را بگیرید.

بایستی کفش ها و پاهای تان را تمیز نگه دارید و کفش ها را در هوای آزاد قرار دهید تا بوی بد نگیرند.

برای از بین بردن بوی پاها و کفش هایتان به توصیه های زیر عمل کنید:

1- بیرون و داخل کفش تان را با مواد شوینده، بشویید.

2- شب قبل، داخل کفش تان کمی جوش شیرین بریزید. فردا قبل از پوشیدن کفش، آن را بتکانید تا پودرها بریزند. سپس کفش تان را بپوشید.

3- داخل کفش، کمی جوش شیرین بریزید. سپس کفش را داخل یک کیسه نایلونی بگذارید و داخل فریزر قرار دهید. جوش شیرین، بوی بد کفش را از بین می برد و سرما باکتری های مولد بو را می کشد.

4- داخل دو جوراب کهنه، جوش شیرین پُر کنید و سر آنها را گره بزنید. داخل هر کفش یکی از این جوراب ها را قرار دهید تا بو را از بین ببرد. این کار نسبت به پاشیدن جوش شیرین در داخل کف، کثیف کاری کمتری دارد و برای مدت طولانی تری بوی کفش را از بین می برد.

5- هر روز داخل کفش تان مواد ضدعفونی کننده یا بو زدا بپاشید، مخصوصا از آنهایی که مخصوص بوی بد پا هستند.

6- کمی الکل ضد عفونی کننده داخل یک شیشه ی عطر خالی بریزید و به سطح داخلی کفش بودار بپاشید. سپس کفش را در هوای آزاد قرار دهید تا خشک شود. کمی هم جوش شیرین داخل کفش بریزید تا هر نوع بوی باقیمانده را از بین ببرد.

7- از پودرهای مخصوص رفع کننده بوی بد پا که در داروخانه ها می فروشند، برای پاها و کفش هایتان استفاده کنید.

8- از کفی های از بین برنده بو در کفش تان استفاده کنید. این کفی ها، پاهای شما را خشک نگه می دارند و جلوی رشد باکتری های مولد بو را می گیرند.

9- پاهای تان را با صابون بشویید. هنگام شستن دقت کنید تا لای انگشتان پاهای تان نیز به خوبی تمیز شوند. بعدا پاها را کاملا با پارچه یا حوله خشک کنید.

10- اگر پاهای تان خیلی عرق می کنند، برای کاهش رطوبت پاهای تان از ضد تعریق ها استفاده کنید. سعی کنید از ضد تعریق های مخصوص پا استفاده کنید تا از ضد تعریق های مخصوص زیر بغل.

همچنین برای کاهش رشد باکتری ها در پاهای تان از ژل های ضد باکتری استفاده کنید، یا برای جلوگیری از ایجاد مشکل «پای ورزشکاران» از پودرهای ضد قارچ استفاده کنید.

11- هر وقت کفش می پوشید، حتما جوراب هم بپوشید. جورابی بپوشید که عرق پا را جذب کند مثل جوراب نخی. جوراب پلاستیکی یا نایلونی نپوشید، زیرا عرق پا را به خوبی نمی گیرد. اگر پاهای تان خیلی عرق می کنند، یک یا دو بار در روز جوراب هایتان را عوض کنید.

12- کفشی بپوشید که امکان تبادل هوا داشته باشد؛ مثل صندل یا کفش های پارچه ای و سوراخ دار. برای کاهش باکتری های مولد بوی بد، باید پاهایتان را از کفش در آورید تا هوای آزاد به آنها بخورد.

13- دو روز پشت سر هم یک کفش را نپوشید تا حداقل 24 ساعت هوا بخورد.

14- بعد از این که فعالیت زیادی داشتید و پاهای تان خیلی عرق کردند، کفی کفش تان را در آورید و 24 ساعت در هوای آزاد قرار دهید. همچنین اگر داخل کفش تان خیس شده بود، بایستی کفی آن را در آورید تا خشک شود.

15- همیشه پاها و کفش هایتان را خشک نگه دارید. اگر پاهای شما خیس بود، قبل از پوشیدن کفش، حتما آنها را خشک کنید. همچنین می توانید پودر تالک یا نشاسته ذرت در داخل کفش هایتان بریزید تا رطوبت اضافی را جذب کند.

* توصیه ها:

1- اگر کفش هایتان را بدون جوراب می پوشید، داخل آن کمی پودر تالک بپاشید تا عرق پا را بگیرد.

2- اگر در یک روز بارانی یا به هر دلیلی کفش تان خیس شد، قبل از استفاده مجدد اجازه دهید کفش ها کاملا خشک شوند.

3- مواد ضد بوی پا ، ژل های ضد باکتری و پودرهای ضد قارچ را از داروخانه می توانید تهیه کنید.

سلامت پاها و سه مشکل شايع آن

پاها يکي از بهترين بخش هاي طراحي شده ي بدن هستند. هر پاي انسان 33 مفصل، 26 استخوان، بيش از صد عضله، رباط و تاندون دارد که همگي با هم باعث مي شوند وزن انسان در همه جاي بدن پخش شود (يعني وزن بدن فقط به يک قسمت وارد نشود) و انسان بتواند حرکت کند.

متاسفانه بسياري از افراد به سلامتي پاهاي شان توجهي ندارند، مگر اين که آسيبي ببينند.

مشکلات مربوط به پا بايستي سريعاً تشخيص داده شوند و درمان گردند، قبل از اين که پاها خيلي دردناک، ناتوان و از کار افتاده شوند.

در بعضي موارد، ناهنجاري هاي دردناک پا، علائم هشداردهنده ي بيماري جدي تري مثل ديابت، اختلالات گردش خون و مشکلات عصبي هستند. لذا بايد سريعاً به پزشک مراجعه کنيد.

در قسمت پايين سه مشکل شايع مربوط به پا بيان شده است که اگر سريعاً درمان شوند، از بروز درد و ناراحتي جلوگيري مي گردد.

1- ميخچه و پينه ي پا

هر کسي که کفش نامناسبي بپوشد، احتمالاً دچار ميخچه و پينه ي پا خواهد شد. ميخچه و پينه زماني ظاهر مي شوند که فشار زيادي روي پوست پا وارد شود؛ مثلاً زماني که کفش تنگ يا سفتي، استخوان هاي پا را فشار دهد. اين مشکلات معمولاً روي انگشت بزرگ و انگشت پنجم (کوچک) پا بروز مي کنند، زيرا فشار در اين قسمت ها بيشتر است.

اين مشکل پا، به راحتي قابل درمان است. پزشک استفاده از کفش گشادتر يا بالشتک ضربه گير را براي کاهش فشار توصيه مي کند. ولي در موارد وخيم تر از جراحي براي درمان استفاده مي شود.

2- عفونت ناخن پا

گاهي اوقات، تميز و مرتب کردن ناخن هاي پا بيشتر مضر است تا مفيد. کوتاه کردن ناجور ناخن ها باعث مي شود، لبه تيز ناخن موقع در آمدن در گوشت پا فرو برود که بيشتر در مورد انگشت شست پا اتفاق مي افتد. فرو رفتن گوشه ناخن در گوشت باعث ايجاد ورم، التهاب، قرمزي، درد و عفونت در آن قسمت از پا مي شود.

پزشک متخصص براي درمان اين مشکل، ناخن را برمي دارد و محل را از عفونت پاک مي کند. بعضي مواقع براي بهبود عفونت، بايد آنتي بيوتيک مصرف کرد. در موارد شديد و وخيم نياز به عمل جراحي ساده است.

3- پاي ورزشکار

قارچ ها جذب مناطق گرم و مرطوب بدن مثل پاها (معمولاً بين انگشتان عرق کرده ي پا) مي شوند و در آنجا رشد مي کنند.

عدم رعايت بهداشت پاها و مراقبت نکردن از سلامتي آنها باعث مي شود قارچ در جاهايي مثل استخرهاي شنا با پا تماس پيدا کند.

قارچ باعث ايجاد خارش، سوزش، قرمزي، ترک و کنده شدن پوست پا مي شود.

اگر عفونت قارچي پا در مراحل اوليه درمان نشود، به سمت ناخن هاي پا نيز گسترش مي يابد و باعث ايجاد مشکلات شديدي در پا مي شود که «پاي ورزشکار» نام دارد.

خوشبختانه، بهبود اين مشکل، آسان است. پودر، کرم و اسپري هاي ضد قارچي در داروخانه وجود دارند که نيازي هم به نسخه پزشک ندارند.

عفونت هاي خفيف را مي توان با استفاده از پودرهاي ضد قارچ درمان کرد. زماني که قسمت عفوني شده، مرطوب است بايد از اسپري ضد قارچ و زماني که خشک است، بايد از کرم ضد قارچ استفاده کرد.

نکات مفيد براي حفظ سلامتي پاهايتان:

مراقبت از پاها و حفظ سلامتي آنها زحمت زيادي ندارد. انجام منظم و هميشگي کارهاي زير، احتمال بروز مشکل در پاهاي شما را کم مي کنند:

1- کفش مناسب پاهاي تان را بپوشيد.

پاهاي شما براي تنفس نياز به فضاي خالي دارند، بنابراين آنها را در کفش هاي نامناسبي که صرفا شيک و بر اساس مُد هستند، زنداني نکنيد.

2- پاهاي خود را خشک نگه داريد.

قبل از پوشيدن جوراب، مطمئن شويد که بين انگشتان پاهاي شما خشک است. اگر پاهاي شما خيلي عرق مي کنند، به طور مرتب آن ها را با يک پارچه نخي، خشک کنيد.

دو روز پشت سر هم يک کفش را نپوشيد. حداقل 24 ساعت بين دو بار استفاده از يک کفش، فاصله بگذاريد.

3- هر روز پاهاي خود را بشوييد.

شستن پاها با صابون و ليف يا صابون و سنگ پا، تاثير زيادي در کاهش عفونت دارد.

4- جوراب هاي تميزي بپوشيد.

هرگز جوراب هاي کثيف يا آلوده به قارچ را قبل از شستن آنها نپوشيد.

نيره ولدخاني – سايت تبيان

بیماری های مربوط به ناخن پا

شاید بسیاری از افراد ناخن را قسمتی کم ارزش در بدن یک انسان تصور کنند اما در واقع نقش بسیار زیادی در زیبایی دست و پا دارد. پزشکان با بررسی ناخن می توانند به تعدادی از بیماری های سیستمیک در افراد پی ببرند. همچنین ناخن در کار کرد انگشتان و حفاظت از بافت نرم دست و پا نقش مهمی دارد و از همه مهم تر در صورتی که ناخن دچار بیماری و یا عفونت گردد، درد بسیار شدیدی به وجود خواهد آورد که آسایش را از بین می برد.

ناخن نیز مانند هر عضو دیگری از بدن در معرض بسیاری از عوامل بیماری زا قرار دارد: باکتری ها، قارچ ها، ویروس ها، عوامل شیمیایی و فیزیکی،...، همچنین گاهی یک عامل بیماری زا تنها ناخن را مورد تهاجم قرار می دهد و در آن ایجاد بیماری می کند و گاهی یک بیماری که قسمت های دیگر بدن را مبتلا کرده، به ناخن نیز گسترش پیدا می کند. با این وجود می توان گفت به طور کلی بیماری های ناخن خیلی شایع نیستند.

"گفته می‌ شود در بانوان، شیوع بیماری‌ های پا و ناخن، بسیار شایع ‌تر از آقایان است".

دكتر رحیمی معتقد است؛ جدا از مساله وراثت، آنچه بیش از سایر موارد، زنان را درگیر این مساله می‌ كند، استفاده از كفش ‌های پاشنه بلند و نوك باریك است، به همین جهت شیوع اعمال جراحی پا در آن ها 15 برابر بیشتر از آقایان است.

این جراح پا معتقد است؛ كفش‌ های پاشنه بلند و نوك باریك، یكی از عوامل اصلی تغییر شكل یافتن پنجه پا است، به عنوان مثال بیماری هالوكس و الگوس یا همان (قوز شست)‌ كه ناشی از انحراف شست پا به سمت سایر انگشتان است، ناشی از پوشیدن همین كفش‌ ها است.

همچنین دكتر رحیمی خاطرنشان می ‌كند: پیدایش میخچه‌ های دردناك در انگشتان كف پا (پنجه)‌ و فرو رفتن ناخن در گوشت انگشت (به خصوص شست)‌ می ‌تواند ناشی از همین نوع كفش‌ ها باشد؛ هرچند كه در آقایان، بیشتر به علت صدمات حین ورزش رخ می ‌دهد.

گفتنی است؛ اغلب دردهای پاشنه پا به علت اشكال در كف و پاشنه كفش است. این جراح پا می ‌افزاید: كفش‌ های تخت و بدون پاشنه، از عوامل ایجاد خار پاشنه و التهاب تاندون آشیل در قسمت خلفی پاشنه است.

وی متذكر می ‌شود: كفش‌ هایی كه پنجگی آن سفت و غیرقابل انعطاف است، فشار زیادی را به پاشنه پا منتقل می‌ كند كه باعث ایجاد درد در ناحیه تاندون آشیل می‌ شود.

دكتر رحیمی درباره كفش‌ های گران قیمتی كه درون پاشنه آن ها، از هوا پر شده است، متذكر می ‌شود: این نوع از كفش ‌ها نیز باعث می ‌شوند فشار غیرمعمولی به ناحیه تاندون آشیل در پشت پاشنه پا وارد شود. پس هیچ‌ گاه نباید این گونه فكر كرد كه كفش ‌های گران قیمت، فاقد هرگونه عیب و نقص‌ می باشند.

پاهای صاف، قوس زیاد

اگر پاهای شما صاف یا دارای قوس زیادی هست به هر حال متعادل نیستند .دکتر شاپیرو می گوید" قوس زیاد مانند 3 پایه می ماند که 1 پایه آن در پاشنه و دوتای دیگر در قسمت زیر قرار دارد. اگر پای شما قوس زیادی دارد، مشکلات مکانیکی ای در پا وجود دارد چون ما نوع پای خود را به ارث می بریم پس پای صاف یا قوس زیاد معمولا ژنتیکی است و نمی توان از آن جلوگیری کرد. اگر احساس درد می کنید به یک پزشک متخصص پا مراجعه کنید تا ببینید، چنین شرایطی را دارید یا نه به خصوص اگر سابقه خانوادگی دارید.

درد انگشتان پا

طبق انجمن پزشکی پا در آمریکا، 87 درصد زنان از پا درد ناشی از پوشش بد کفش ها رنج می برند. قطعاً وقتی یک خانم کفش غیر راحتی یا پاشنه بلند می پوشد مستعد درد پا یا انگشت پا می باشد. نکته این جا است که باید دید پس از مدتی نپوشیدن این نوع کفش ها باز هم این درد وجود دارد یا خیر.

دکتر کلین توصیه می کند که این کفش ها را در بیاورید و ببینید که پاهای شما بدون آن، چه احساسی دارند و آیا باز هم درد می کنند یا خیر. وقتی احساس می کنید روی یک سطح نوک تیز راه می روید، درد را به پاهای خود وارد می کنید مثل این که روی سنگ مرمر راه می روید، و جرات شما بیشتر شده است، این نشان می دهد که شما شرایط بی خطر و درمان پذیری دارید که با درد بین انگشتان پا مشخص می شود.

پینه پا (bunion)

دکتر مورین می گوید"بارها شده که استخوان ها از جای خود حرکت کرده اند. در مورد پینه پا، این منطقه از استخوان و مفصل بین پا و استخوان شست حرکت می کند و می تواند بسیار دردناک باشد. طبق معمول، شما می توانید کفش خود را عوض کنید یا با یک پارچه دور آن را ببندید اما در شرایط خاص ممکن است نیاز به جراحی نیز باشد. با این که هرچه زودتر به دنبال درمان بروید بهتر است اما پینه پا یک مورد موضعی است. ژنتیک هم ممکن است نقش داشته باشد بنابراین ممکن است زمینه رشد پینه پا را داشته باشید.

ناخنک ( Ingrown Nail )

رشد و نفوذ ناخن به گوشت و بافت نرم زیرین این حالت را ایجاد می کند، که در شست پا بیشتر دیده می شود. کفش تنگ و اصلاح نا مناسب ناخن از علل آن هستند. این بیماری دردناک است و احتمال عفونت در آن بالا است.

عفونت های قارچی ( Onychomycosis)

قارچ ها نزدیک به نیمی از بیماری های ناخن را ایجاد می کنند و درمان شان آسان نیست. در این موارد ذراتی debris به رنگ های مختلف در زیر ناخن پدید می آیند که ضمن جدا کردن ناخن از بستر آن (onycholysis)، بسته به نوع قارچ موجب تغییر رنگ ناخن عمدتا به رنگ های سفید، زرد، قهوه ای یا مشکی می شوند. با رشد بیشتر قارچ، بافت و نمای ظاهری ناخن تغییر می کند. در صورت عدم درمان و با تجمع بیشتر debris صفحه ناخن به تدریج خرد شده، کاملا از بستر ناخن جدا می شود.

رعایت نکردن بهداشت فردی و پدیکور یا مانیکور نامناسب ازعلل مستعد کننده ابتلا می باشند. Onychomycosis در انگشتان پا تا چهار برابر بیشتر دیده می شود.

دکتر کلین می گوید: ناخن قارچی باید طی دو هفته به خوبی درمان شود. این بیماری یکی دیگر از مشکلات مربوط به باکتری است. هنگامی که قارچ ها زیر ناخن می روند، دوست دارند که جا خوش کنند. افزایش سن، جراحت ناخن، بوی عرق پا، گردش بد خون، نظافت نادرست، قارچ پا و کم شدن سیستم دفاعی بدن، همه به ناخن قارچی مربوط می شوند.

قارچ انگشتان پا و بیماری دیابت

هنگامی که پا دچار خارش می شود، پوسته پوسته شده و احساس سوزش می کنید، این علائم بیشتر علائم قارچ انگشتان پا را نشان می دهند. با این که شرایط جالبی نیست اما واقعاً با کرم ها یا لوسیون های ضد قارچی درمان می شود. اگر قارچ انگشتان پا از بین نرفت و خوب نشد، علامت این است که بیمار دیابت دارید.

رابرت کلین دکتر و متخصص پا پزشکی، دارای بورد جراحی پا در کلینیک پا درمانی و ارتوپدی کلوم و کارنی می گوید" بیماران دیابتی نمی توانند با باکتری و قارچ ها خوب مبارزه کنند و مستعد عفونت های قارچی هستند"

قارچ انگشتان پا به خصوص ضعیف شدن سیستم دفاعی بدن و عفونت قارچی مزمن ممکن است از علائم دیابت باشند.

پیشگیری بسیار آسان تر از درمان است. برای پیشگیری لازم است ناخن ها همیشه خشک و تمیز نگاه داشته شوند. جوراب ها را باید مرتب تعویض نمود. همچنین باید از آسیب به پوست و بافت اطراف ناخن جدا پرهیز شود. در هنگام پدیکور یا مانیکور کردن ناخن پا و دست نباید کوتیکول را برداشت.

فرو رفتگی ناخن پا در گوشت

ناخن فرورفته پا (ingrown toenail) ، هنگامی رخ می دهد که ناخن پا به درون پوست رشد می کند.

این عارضه ممکن است کاملا دردناک باشد و عفونی شود، بنابراین مهم است که به محض تشخیص ناخن فرورفته مراقبت فوری از آن به عمل آید.

این اقدامات را برای درمان ناخن فرورفته انجام دهید:

* سه تا چهار بار در روز پا را در آب گرم بخیسانید.

* هنگامی که پا را نخیسانده اید، پنجه پا را پاک و خشک نگهدارید.

* در هنگامی که این عارضه در حال بهبود یافتن است، صندل های جلو باز بپوشید. اگر حتما باید کفش بپوشید، کفش راحتی را انتخاب کنید که به پنجه پایتان فشار نیاورد.

* به دقت یک برش از یک تکه کوچک از پنبه پاک یا نخ دندان موم دار را بین پوست و ناخن پا قرار دهید. هر روز این پانسمان را عوض کنید.

* از یک مسکن معمولی مانند ایبوپروفن یا استامینوفن برای تخفیف درد استفاده کنید.

* معمولا در طول دو یا سه روز باید علائم بهبودی را مشاهده کنید. در غیر این صورت با دکترتان تماس بگیرید.

سایت پزشکان بدون مرز

سایت پزشکان ایران

سلامت پا، قربانی زیبایی زنان

اثرات کفش پاشنه بلند و نوک تیز

پوشیدن کفش ‌های پاشنه بلند نه تنها روی سکوهای سالن‌ مد، بلکه در زندگی روزمره بسیاری از زنان در سراسر جهان جایگاه ثابتی دارد. این کفش‌ ها قد را بلندتر می‌ کند و به برخی احساس اعتماد به نفس بیشتری می ‌دهد.

هنگام پوشیدن آن ها بدن از حالت معمولی خود خارج و عضلات پا کشیده می ‌شود. مدت ‌ها است که نسبت به کفش‌ های پاشنه بلند نگاه بدبینانه ‌ای وجود دارد و پزشکان معمولا در مورد پی ‌آمدهای بد آن برای سلامتی هشدار می ‌دهند. کمردرد، واریس و خارج شدن بدن از حالت صحیح آن از مشکلاتی هستند که به استفاده از این کفش ‌ها نسبت داده می ‌شوند. البته ارتباط پوشیدن کفش پاشنه بلند با این عوارض به ‌طور علمی ثابت نشده است.

مضرات کفش پاشنه بلند برای سلامت پا! 

محققان متوجه شدند زنانی که مرتب و برای مدت‌ های طولانی کفش ‌های پاشنه بلند می ‌پوشند بیشتر دچار درد در ناحیه پا می‌ شوند، چرا که عضلات آن‌ ها بیش از اندازه کشیده می ‌شود و امکان استراحت برای آن‌ ها فراهم نیست.

 وضعیت بدنی در زمانی که کفش پاشنه بلند می پوشید به صورتی است که مرکز جرم بدن را به جلو متمایل می‌ کند و لگن و ستون مهره‌ ها از هم راستا بودن خارج می کند.

فشار پاشنه ی بلند، باعث بلندتر به نظر رسیدن پاها شود ولی بالا رفتن پاشنه باعث افزایش فشار روی پنجه پا خواهد شد.

عضله ساق پا متناسب با مقدار بالا رفتن پاشنه منقبض می‌ شود و این امر در طولانی مدت سبب کوتاه و سفت شدن عضله خواهد شد.

اعصاب مورتون پاشنه بلند و پنجه باریک می ‌تواند سبب رشد غیرطبیعی عصبی (نوروما) در بین انگشت ‌های سوم و چهارم شود که به نوبه خود باعث درد و بی ‌حسی انگشتان خواهد شد.

تاندون آشیل وقتی جلوی پا نسبت به پاشنه پایین می ‌آید، به سمت بالا کشیده می ‌شود. هرچقدر که طول این تاندون کوتاه تر شود، درد شدیدتر خواهد بود.

رنج بردن به خاطر زیبایی:

پاشنه ی بلند سلامتی را به خطر می اندازد

وقتی خانم ها از کفش پاشنه بلند استفاده می کنند  راحتی خود را فدای مد می کنند. ممکن است که پاشنه های بلند پا را زیبا تر نشان دهد ولی تاثیر تدریجی و منظم به دلیل بالا بودن پا بیشتر از آن چه که انتظار دارید خود را نشان می دهد. وقتی کفش پاشنه بلند می پوشید مهم است، بدانید که دقیقا چه چیزی را دارید برای زیبایی فدا می کنید.

خطرات کوتاه مدت:

عامل لیز خوردن و پشت پا خوردن

وقتی خانمی پاهایش در کفش پاشنه بلند لیز می خورد به سرعت تعادل خود را از دست می دهد و به سختی راه می رود. یک مسیر ساده از نقطه A  تا نقطه B با کفش پاشنه بلند، کار بسیار سختی می شود. پاشنه کفش ممکن است باعث رگ به رگ شدن یا پیچ خوردن قوزک پا یا زانو شود. یک شب خوب که با کفش پاشنه بلند شروع می شود ممکن است در آخر به اتاق اورژانس ختم شود.

خطرات بلند مدت:

تاثیر پاشنه کفش  روی بدن

وزن بدن روی پاشنه پا به مقدار مساوی تقسیم می شود. اگر روی پاشنه کفش این وزن درست تقسیم نشود نمی توانید تصور کنید که چه آسیب هایی به بدن خواهد رسید. تعادل بدن به سمت جلو تغییر پیدا می کند، در نوک انگشتان جایی که تحمل این همه فشار را ندارد.

زانوهای شما  فشار این تغییر را تحمل می کند. مطالعات نشان می دهد که پاشنه کفش فشار زیادی را هم به جلو و هم به پشت زانو وارد می کند؛ پوکی استخوان در زنانی که در بزرگسالی و جوانی کفش پاشنه بلند استفاده می کنند رایج است. کمردرد نیز یکی دیگر از عوارض بلند مدت پاشنه بلند است.

یافته ‌های جدید در مورد تأثیرات کفش پاشنه بلند بر سلامتی

کفش پاشنه ‌بلند بین خانم‌ ها محبوبیت زیادی دارد، اما تا کنون پزشکان همواره در مورد پی ‌آمدهای احتمالی آن برای سلامتی هشدار ‌داده ‌اند. حال پژوهشگران اتریشی به نتایج جدید دیگری در این زمینه دست یافته‌ اند.

اخیرا پژوهشگران دانشگاه وین اثرات کفش پاشنه بلند را روی عضلات ساق پا مورد بررسی قرار داده ‌اند. آن ها داوطلبان 20 تا 50 ساله را به دو گروه تقسیم کردند. گروه اول از زنانی تشکیل شده بود که به مدت دو سال به طور منظم کفش‌ های پاشنه بلندی می ‌پوشیدند که ارتفاع پاشنه‌ آن ها حداقل 5 سانتیمتر بود. در گروه دیگر زنانی مورد بررسی قرار گرفتند که همواره کفش‌ های تخت به پا می ‌کردند.

پژوهشگران اتریشی با استفاده از سونوگرافی دریافتند که رشته‌ های عضلانی پشت ساق پا در زنانی که مرتب کفش پاشنه بلند می ‌پوشند 13 درصد کوتاه ‌تر از دیگران است.

به دلیل پوشیدن کفش پاشنه بلند، عضله ساق پا متناسب با بالا رفتن پاشنه منقبض می ‌شود. این امر روی رشته ‌های عضلانی تأثیر منفی می‌ گذارد و موجب کوتاه و سفت شدن عضله می ‌شود.

اما بنا بر یافته‌ های پژوهشگران دانشگاه وین که در مجله‌ Journal of Experimental Biology چاپ شده است، کوتاه شدن عضله پشت پا در راه رفتن خانم‌ های علاقه‌ مند به کفش پاشنه بلند اختلال ایجاد نمی ‌کند، چون تاندون آشیل آن ها در اثر کشیده شدن پاها ضخیم ‌تر می ‌شود. از این رو ضخامت تاندون آشیل، تأثیر منفی کوتاه شدن عضله پشت پا را خنثی می ‌کند.

کفش پاشنه بلند خوب است یا بد؟

بنا بر پژوهش یادشده، خانم ‌هایی که کفش پاشنه بلند می‌ پوشند در حقیقت تنها زمانی دچار مشکل خواهند شد که تصمیم به پوشیدن کفش تخت بگیرند. تاندون آشیل آن ها هنگام راه رفتن با کفش تخت به شدت کشیده می‌ شود و احساس ناخوشایندی را در پا ایجاد می ‌کند.

پژوهشگران پوشیدن کفش پاشنه بلند را آن قدر مضر نمی‌ دانند، اما توصیه می‌ کنند که دوستداران این مدل کفش برای پیشگیری از پا درد به تمرین‌ های کششی بپردازند.

چگونه از آسیب جلوگیری کنیم

این استدلال که پاشنه اگر پهن تر باشد کمتر از پاشنه نوک تیز آسیب می رساند در تحقیقات غلط از آب در آمده است. هر کفشی که پاشنه داشته باشد و شما را چند سانتی متر بالا ببرد برای شما مضر است و به بدن شما آسیب می رساند. اگر فقط در شرایط خاص و مهمانی ها از کفش پاشنه بلند استفاده کنید زانو ها و کمر شما از شما بسیار تشکر خواهند کرد!

اگر مجبورید که این کفش ها را بپوشید قانون سه ساعت را به خاطر بسپارید: هر دفعه، کفش پاشنه بلند را بیشتر از سه ساعت نپوشید. بعد از در آوردن کفش ها تا آن جا که می توانید پاهای تان را ماساژ دهید. با استراحت دادن به پاهای تان و مراقبت از آن ها به طراحان اجازه نخواهید داد که به آن ها آسیب برسانند.

مهمترین عوارض کفش نامناسب

مهمترین عوارض کفش نامناسب ایجاد فشار روی پا و بروز زخم و خستگی است كه خوشبختانه بسیاری از عوارض ایجاد شده برگشت پذیر هستند و با تعویض کفش و ارائه درمان مناسب حل می ‌شوند.

در بعضی افراد کفش نامناسب عوارض جبران ناپذیری برجای می ‌گذارد مثلاً در بیماران دیابتی که مستعد زخم‌ های پا هستند، شاید عوارض استفاده از کفش نامناسب برگشت ناپذیر باشد.

بنا براین کفش مناسب کفشی است که از همان ابتدا افراد در آن احساس راحتی كرده و به راحتی بتوانند با آن راه بروند. از ویژگی‌ های کفش راحت می ‌توان به داشتن انحنای متناسب با قوس کف پا، و پاشنه مناسب می باشد.

گردآوری: معصومه آیت اللهی- کارشناس تبیان

منابع:

دکتر رامین اسپندار- گروه سبک زندگی سیمرغ

همشهری

سنین مختلف، کفش های متفاوت

کفش مناسب برای کودکان

برای نوزادان چه کفشی مناسب تر است؟ برای نوپایان چطور؟ و برای کودکان؟ این سوال ها از آن دست سوال هایی است که خیلی از والدین می پرسند. اگر شما هم دنبال پاسخ این پرسش ها می گردید، با ما همراه شوید....

برای نوزادانی که هنوز راه نمی روند، یعنی نوزادان تازه متولد شده، بچه های 12ماهه (و حتی بعضی از کودکان 18ماهه) انتخاب کفش چندان سخت نیست چون اولا آن ها به کفشی که برای شان انتخاب می کنید، اعتراضی نمی کنند و بهانه ای نمی گیرند. ثانیا از آن جا که آن ها نمی توانند راه بروند، هر کفشی که انتخاب کنید، آسیب چندانی به پای آن ها نخواهد رسید. در این سن و سال، کافی است کفشی که انتخاب می کنید، سبک باشد. حتی در این سن صرفا پوشیدن جوراب هم کفایت می کند و دیگر نیازی به پوشیدن کفش نیست!

اگر فرزندتان تازه راه افتاده...

برای کودکانی که تازه راه افتاده اند، یعنی بین 21 تا 36 ماه سن دارند، بهتر است کفش های ساق بلند بخرید تا پا و مخصوصا قوزک پای آن ها را به خوبی بپوشاند. بهتر است کفش هایی که برای این سن انتخاب می شوند محکم باشند زیرا استخوان کودکان نوپا سست و ضعیف است. نکته دیگر آن که باید به کف کفش توجه کرد و نمونه هایی را انتخاب کرد که کف آن ها صاف نباشد تا کودک در مسیرهای خیس لیز نخورد. مهم ترین مساله در انتخاب کفش برای این رده سنی، طبی بودن کفش و برخورداری از قوس مناسب است.

برای بچه های بزرگ تر

وقتی کودکان کمی بزرگ می شوند، شروع به نظر دادن در انتخاب کفش خود می کنند اما مراقب باشید و بدانید که نباید همه چیز را به سلیقه کودک و انتخاب او موکول کرد. در این سن انتخاب کفش های سبک و مقاوم بسیار مهم است. وزن کفش باید به حدی باشد که سبب خستگی پای آن ها نشود، به ویژه آن که معمولا در این سن، آن ها ساعات زیادی را در مدرسه یا بیرون از خانه می گذرانند و کفش برای ساعات طولانی به پای آن ها است. ضمنا این را بدانید که اگر کفش چرمی نیز برای کودکان بخرید، معمولا کفش آن ها بیش از یک ماه عمر خواهد کرد.

دكتر فریدون رحیمی، متخصص ارتوپد و جراح پا، درخصوص كفش مناسب می ‌گوید: چرم طبیعی یكی از ضروریات كفش خوب است، به خصوص در اطفال كه تعریق پا در آن ها بسیار زیاد است. ولی در صورتی كه به علت گرانی، فرد قادر به خرید این نوع كفش نباشد، لازم است كه كفش پلاستیكی دارای منافذ متعدد تهیه شود.

به گفته این پزشك متخصص، قوام كفش یكی دیگر از دلایل اهمیت كفش است و لازم است در قسمت پاشنه، مستحكم و نگاه دارنده باشد و در قسمت پنجه، نرم و قابل انعطاف باشد.

كفش‌های تخت و بدون پاشنه و كفش‌ های پاشنه بلند، هر دو از عوامل بیماری ‌های پا به ‌شمار می‌ روند.

دكتر رحیمی با اعلام این مطلب می ‌افزاید: بهتر است كفش، پاشنه 2 تا 3 سانتی ‌متری داشته باشد و پاشنه كفش‌ های بلند بانوان، لژدار باشد.

وی می ‌افزاید: بهتر است رویه كفش بلند و بنددار باشد، زیرا كفش‌ های بنددار، قابل تنظیم به اندازه پا هستند و كفش ‌های با رویه كوتاه، باعث ایجاد درد و تورم در قسمت انگشتان پا می ‌شود.

ارتباط سن و كفش

شاید این جمله را كه "پس از چند روز، كفش جا باز خواهد كرد" را بارها از زبان فروشندگان كفش شنیده باشید ولی واقعیت این است كه خرید كفش تنگ، بسیار مضر است و اگر از ابتدای خرید، به اندازه سایز نشود، تا آخر آزاردهنده و بیماری ‌زا خواهد بود.

دكتر رحیمی درباره ورزشكاران نیز متذكر می ‌شود: بسیاری از این افراد به علت عدم استفاده از كفش‌ های ورزشی اختصاصی، اغلب دچار آسیب می ‌شوند كه باید به این امر توجه كافی داشته باشند.

کفش مناسب برای سالمندان

سالمندان باید كفشی نرم و قابل انعطاف به پا كنند تا به راحتی بتوانند پستی و بلندی ‌ها را حس كنند، در غیر این صورت احتمال زمین خوردن آن ها بسیار خواهد بود؛ استفاده از کفش های ایمن در سالمندان به قدری مهم است که می تواند آن ها را از خطر سقوط حفظ کند. بنابراین سالمندان باید در انتخاب کفش دقت کنند، کفش های کف لاستیکی و پاشنه کوتاه را انتخاب کنند و با دم پایی کف صاف یا در حالی که فقط جوراب به پا دارند از پلکان بالا نروند. افراد قوی و سالم نیز به دلیل تاثیرات طبیعی بالا رفتن سن مانند تعادل ضعیف، ضعف بینایی و اثرات جانبی ناشی از مصرف برخی داروها در معرض خطر افتادن و زمین خوردن هستند. از این‌ رو برای پیشگیری از زمین خوردن و کاهش خطر آسیب دیدگی‌ های ناشی از آن، آکادمی آمریکایی طب خانواده توصیه می ‌کند که این افراد باید کتانی‌ هایی با کف نرم بپوشند و کف کفش‌ های آن ها نیز نباید لیز باشد.

منابع:

جام جم

هفته نامه سلامت

سایت دانشگاه آزاد اسلامی قم

کفش طبی و انواع کفی‌ های طبی

کفش طبی چیست؟

اصطلاحا کفش طبی به کفشی گفته می شود که در کارگاهی خاص، با تجویز پزشک و زیر نظر مهندسین ارتوپدی فنی ساخته شود.

بیمارانی هستند که به دلیل مشکلاتی از قبیل قطع عضو در ناحیه پا و یا قسمتی از پنجه و دیگر بیماری ها دچار دفورمیتی و ناهنجاری شده اند که استفاده این افراد از کفش طبی و کفی های مخصوص می تواند، کمک قابل توجهی را به این عزیزان بکند.

و اما کفش هایی که در بازار و مغازه های کفش فروشی موجود است و گاهی برای فروش بیشتر، نام کفش طبی روی آن ها می گذارند که ممکن است واقعیت نداشته باشد. بعضی از کفش ها که جدیدا در بازار یافت می شوند که به آن ها نیز کفش طبی گفته می شود، این کفش ها گرچه طبی نیستند ولی ساختار طبیعی پای سالم را رعایت کرده اند. این کفش ها فقط برای افراد سالم خوب هستند نه برای کسانی که با مشکلات و دمفورمیتی های شدید مواجهند.

کفی طبی چگونه ساخته می شود؟

امروزه در بسیاری از مراکز توانبخشی و کلینیک های ارتوپدی فنی، با معاینه بالینی و لمس کف پا، مشاهده چگونگی راه رفتن و بر اساس تجربیات متخصص، کفی طبی برای افراد تهیه می شود.

در مراکز توانبخشی در کشورهای پیشرفته، اطلاعات شخص با استفاده از دستگاه های اندازه گیری نیرو و فشار کف پا در حالت حرکت و ایستاده دریافت و پردازش می شود.

نحوه توزیع فشارهای کف پا با امکانات گرافیکی به صورت نوار کف پا نشان داده می شود. به کمک چنین اطلاعات کمی و کیفی، متخصصین با سهولت بیشتری می توانند نسبت به تجویز دقیق تر کفی اقدام نمایند.

کاربرد کفش ها و کفی های طبی در دفورمیتی ها

دفورمیتی ( بدشکلی) در ناحیه پا در اثر حوادث و بیماری ها عارض می شود و بیماران را با مشکلات زیادی در راه رفتن و زندگی روزمره دچار می کند حتی در کودکان و نوجوانان استفاده از این نوع کفش ها به اصلاح و درمان آنان می انجامد.

سن مناسب برای تهیه كفش های طبی

از سنین خردسالی باید پای كودك را با كفشی مناسب آشنا كرد تا او اولین گام هایش را درست بردارد. پای كودك گوشتی است، او نیاز به كفشی دارد كه پاشنه اش سفت و ساق دار باشد تا مچ پایش را بگیرد. بدین طریق كودك موقع راه رفتن محكم قدم برمی دارد. از نظر پزشكان متخصص استفاده از كفی طبی در افرادی كه تغییر شكل آن ها هنوز به صورت ثابت درنیامده است، مفید است. یعنی در كودكان با استفاده از كفی طبی می توان صافی كف پا، پای طاقدیسی، انحراف پاشنه و انحراف زانوها به طرفین را اصلاح كرد. در سنین بالاتر نیز كفی اثر نگهدارنده دارد.

برهمین اساس، افراد نیازمند به استفاده از كفی های طبی شامل موارد زیر می شوند:

1- افراد دارای ناهنجاری های متحرك، برای اصلاح (صافی كف پا در كودكان).

2- افراد دارای ناهنجاری های ثابت برای كاهش درد و توزیع فشار.

3- افراد دارای پاهای دردناك برای كاهش درد (خار پاشنه و التهاب كیسه زلالی زیرپاشنه).

4- برای جلوگیری از تغییر شكل پا. اگر این كفی ها برای كودكان در سنین 7 تا 12 سال كه كف پای آن ها درحال شكل گیری است، مورد استفاده قرار گیرد حاصل آن برخورداری از كف پایی استاندارد تا آخر عمر است. به علاوه این كفی ها درباره زنان باردار كه در یك دوره 6 ماهه با اضافه وزن تحمیلی روبه رو هستند، توصیه می شود.

كفی های طبی

وظیفه هر كفی كفش باید این باشد كه انواع ناهنجاری های بدن و یا الگوهای غلط راه رفتن را اصلاح كند. این كفی ها تنها به منظور تصحیح صافی كف پا به كار گرفته نمی شوند؛ بلكه هدف اصلی آن ها راحت تر كردن ایستادن، راه رفتن و دویدن است. به این ترتیب كه به مقدار بسیار كمی، زاویه هایی را كه در آن ها به پا ضربه می خورد، تغییر می دهند. هر شخصی با مقدار مشخصی از یك لایه نرم در كف پای خود متولد می شود. این لایه بالشتكی به صورت طبیعی امواج ضربه ای را كه به كف پا وارد می شوند، ملایم تر كرده و به شیوه ای مناسب به كل پا اعمال می كند. متاسفانه با افزایش سن افراد این لایه طبیعی در طول زمان اثر خود را از دست داده و تحلیل می رود.

جنس و شکل کفی ها

كفی ها از نظر جنس به 3 دسته كفی های نرم، كفی های نیمه سخت و كفی های سخت تقسیم می شوند. كفی ها از نظر شكل و ساختار نیز به انواع مختلف مثل كفی با حمایت كننده قوسی طولی، كفی با پد متاتارسال (برای صافی قوس عرضی و درد انتهایی استخوان كف پایی)، كفی با بالابر پاشنه (برای كسانی كه قد كوتاهی دارند) تقسیم می شوند.

كفی های مواج بیشتر برای رفع خستگی و جلوگیری از اعمال فشار به پاها استفاده می شوند و موارد استفاده درمانی آن ها محدود است و كفی های دیگر نیز بسته به نوع عارضه به صورت خاص مورد استفاده قرار می گیرند.

گفتنی است، كفی های طبی غیرمواج در رفع خستگی مفید نیستند یا جذب شوك و امثال آن ها را انجام نمی دهند و درعین حال كفی های مواج برای اصلاح تغییر شكل، مثل صافی كف پا، نمی توانند كاربرد داشته باشند.

كفی های مواج خود به دو دسته عمومی و طبی برای پاهای خاص تقسیم می شوند. در نوع عمومی، این كفی ها كار پمپاژ خون، تقسیم وزن بدن در سطح كف پا و جذب شوك ها را انجام می دهند و نوع پاهای خاص این كفی ها نیز برای 3 دسته از افراد، یعنی كسانی كه دارای خار پاشنه (زایده ای درقسمت جلوی استخوان پاشنه) هستند و هنگام راه رفتن، احساس درد در پاشنه می كنند یا افت قوس طولی پا دارند و همچنین برای استفاده، در بخش علمی تكمیلی در ارتوپدی و توانبخشی توصیه می شود. به علاوه كفی های مواج به واسطه جریان مواد سیال بر نقاط واكنش كف پا تاثیر می گذارند و با ماهیچه، رگ ها و تاندون ها سروكار دارند.

در كفش های تیز، كوچك ترین ضربه كه به كفش وارد شود، مستقیماً به كمر منتقل می گردد. درحالی كه در كفش های نوك گرد این ضربه ها گرفته می شود. در یك كفش مناسب، پاشنه و پنجه كفش باید گرد و خورده شود تا فشار را كم كند و انرژی زیادی از فرد هنگام راه رفتن گرفته نشود. نصب یك قالب مناسب در كفشی با این مشخصات باعث می شود، فرد احساس كند كه در منزل نشسته و با غلتاندن پاهایش بر روی وردنه وریدهای پایش را استراحت می دهد.

آیا در هر نوع كفشی می توان از كفی های طبی استفاده كرد؟

كفش خریداری شده باید ویژگی های خاصی داشته باشد. امروزه تولید كننده ها دنبال مد و جنس ارزان قیمت هستند. كفش تولید شده فضای مناسبی برای نصب كفی های طبی ندارند و از كفش بیرون می زنند. كفش باید با رعایت اصول پزشكی ساخته شود و قالب طبی آن نیز توسط یك صنعت كار تهیه و در كفش تعبیه گردد.

چگونه از کفش های طبی مراقبت نماییم؟

امروزه به دلیل افزایش روز افزون قیمت مواد اولیه باعث شده که هر روز قیمت این نوع کفش ها روز به روز افزایش پیدا کند و مدت زمان سفارش و ساخت طولانی تر شود پس باید در مورد مراقبت و نگهداری بهتر و طول عمر بیشتر کفش ها به چند نکته آسان توجه کنیم.

 1- حداقل هفته ای دوبار واکس بزنید.

2- چون برای ساخت کفش های طبی از چرم و مواد طبیعی استفاده می شود از شستن آن ها جدا خودداری نمایید.

3- در کفش های طبی معمولا از نوع و مدل ساق بلند و بندی استفاده می شود برای پوشیدن و در آوردن کفش، بندها را بیشتر باز کنید.

4- استفاده مکرر از کفش ها باعث ساییدگی زیره و تغییر حالت اولیه آن می شود که حتی اثر اصلاحی و درمانی آن را از بین می برد و به بدتر شدن وضعیت پا منجر می شود که باید تقریبا هر سه ماه یک بار جهت اصلاح آن مراجعه شود.

توجه:

متاسفانه آمار بیماران دیابتی رو به افزایش است و این بیماران برای این که در آینده دچار قطع عضو نشوند در کنار دیگر درمان ها نیاز به مراقبت از پا و استفاده از کفش مناسب دارند که این امر در این عزیزان خیلی لازم و ضروری به نظر می رسد.

منابع:

 کفش طبی مهر

فتانه راحمی پور- روزنامه كیهان

راسخون

پرتو طب

دمپایی ، کی و کجا ؟

دَمپایی نوعی پای‌ افزار نرم و سبک است که برای پوشیدن در محیط خانه به کار می‌ رود و پا را هم کامل نمی‌ پوشاند.

دمپایی‌ ها را معمولا از جنس پلاستیک یا نمد یا چرم نرم درست می ‌کنند و گاه لایه‌ ای از پارچه نیز بر روی آن ها دوخته می ‌شود.

دمپایی ‌های پلاستیکی بیشتر برای استفاده در حمام یا کنار استخر کاربرد دارد.

منظور از واژه ی دمپایی این است که این پای‌ افزار در کفش ‌کن قرار ندارد و در درون خانه نزدیک به پای صاحب آن(دمِ پای او) قرار دارد.

یکی از حوادث شایع در منزل، فرو رفتن اجسام نوک تیز یا برنده در کف پا است که می تواند موجب زخم یا سوراخ شدن کف پا شود؛ بنابراین بهتر است در منزل و روی فرش دمپایی بپوشید. دمپایی باید کاملا اندازه ی پا باشد. با پوشیدن دمپایی های گشاد و یا دمپایی های کوچک که پا به طور کامل در آن قرار نمی گیرد، احتمال زمین خوردن بیشتر می شود.

دمپایی های ابری، روی سرامیک، کاشی و یا سنگ به خصوص اگر سطح زمین خیس باشد، بسیار لیز و خطرناک است و باید از پوشیدن آن ها اجتناب کرد.

می گوید: پوست مرطوب در برابر عوامل بیماری ‌زا نفوذپذیر است و به همین علت رعایت نكات بهداشتی و استفاده از دمپایی و وسایل شخصی در

ضروری است.

افزایش رطوبت و وارد شدن ضربه به پوست دو عاملی است كه موجب نفوذپذیری پوست در برابر عوامل بیماری ‌زا می ‌شود به همین دلیل لازم است در استفاده از استخر، بهداشت شخصی رعایت شود.

زگیل كف ‌پا از بیماری ‌های شایع در استخرها است كه در صورت استفاده نكردن از دمپایی شخصی، امكان ابتلا به این بیماری افزایش می ‌یابد.

قارچ كف پا نیز از دیگر بیماری ‌های پوستی است كه امكان ابتلا به آن در استخرها وجود دارد.

برای پیشگیری از ابتلا به قارچ كف پا توصیه می ‌شود در استخر حتما از دمپایی شخصی استفاده شود.

همچنین وارد آمدن ضربه به پوست نیز آن را نسبت به عوامل بیماری ‌زا نفوذپذیر می‌ كند. پوشیدن دمپایی در محیط استخر علاوه بر پیش‌ گیری از تماس پا با عوامل بیماری ‌زا از وارد آمدن ضربه به پا نیز پیش ‌گیری می ‌كند.

استفاده ی طولانی مدت از دمپایی های لاانگشتی می تواند موجب بروز درد در ناحیه ی پا،

و یا حتی آسیب رسیدن به لگن شود.

دکتر شیدا مظفری، متخصص طب ورزشی می گوید: پوشیدن دمپایی های لاانگشتی در واقع موجب تغییر در شیوه ی حرکات عادی و طبیعی فرد شده و در نهایت به پاها و زانوی فرد آسیب می رساند. تحقیقات نشان می دهد کسانی که دمپایی لاانگشتی به پا می کنند، حین راه رفتن گام های کوتاه تری برمی دارند و پاشنه های پای خود را با نیروی عمومی کمتر به زمین می زنند.

به همین دلیل توصیه می شود که افرادی که به هر دلیل مایل به پوشیدن این دمپایی ها هستند، فقط برای مدت زمانی کوتاهی از آن ها استفاده کنند.

پزشکان هشدار دادند: پوشیدن دمپایی‌ های لاانگشتی و کفش صندل می ‌تواند باعث التهاب تاندون ها شود.

یک متخصص ارتوپد در آمریکا تاکید کرد: با نزدیک شدن به فصل تابستان تمایل به پوشیدن کفش های باز و دمپایی لاانگشتی بیشتر می ‌شود، اما باید نسبت به استفاده از این دمپایی هشدار داد؛ چرا که پوشیدن آن ها مخصوصا برای مدت طولانی، ‌باعث التهاب تاندون ها و مشکلات دیگر می‌ شود.

دکتر تزوی بار دیوید متخصص بیمارستان یورک پریس بیتاریان در نیویورک تصریح کرد: سازگار شدن پاها با دمپایی لاانگشتی یا صندل فشار زیاد و مشکل سازی به ماهیچه ی ساق پا وارد می ‌کند. چون پاها در این شرایط تلاش می‌ کنند که تعادل فرد را در هنگام راه رفتن با صندل حفظ کنند.

چه باید کرد؟

بهترین راه حل آن است که این انتقال از کفش بسته به صندل یا دمپایی به تدریج صورت گیرد تا ماهیچه‌ های ساق پا بتوانند خود را با وضعیت جدید سازگار کنند و به این ترتیب می تـوان از بروز درد و یا التهاب تاندون ها در ساق پا پیشگیری کرد.

ورزش دادن پا و تمرین کشیدگی پیش از استفاده از این نوع پاپوش‌ ها ضروری است.

پوشیدن دمپایی های راحتی در بلند مدت می‌ تواند برای سلامت پا مضر باشد. پزشکان معتقدند راه رفتن مداوم با دمپایی باعث می ‌شود استخوان پشت پاشنه ی پا به سمت بیرون منحرف شود و فشار وزن بدن به صورت نامناسب در کف و کناره‌ های پا پخش شود که این امر عوارضی مانند خارج شدن عضو از شکل طبیعی را به همراه دارد.

گردآوری: مریم مرادیان نیری – سایت تبیان

منابع:

ویکی پدیا

جام جم

هموطن سلام

IRIB

ایسنا

صندل و استانداردهای آن

تابستان که می شود، بازار فروش صندل و کفش های روباز داغ می شود؛ صندل هایی که هر کدام زیبایی خاصی دارند. اما پزشکان می گویند اگر چه صندل های پاشنه بلند و لاانگشتی زیباتر از بقیه به نظر می رسند، ولی این صندل های غیر استاندارد می تواند سلامت ما را قربانی زیبایی کنند.

البته اگر فقط گه گاهی از این قبیل صندل ها استفاده شود، مشکلی پیش نمی آید ولی اگر یک جفت صندل لاانگشتی زیبا و پُرنگین برای تابستان خریده اید و با خودتان عهد کرده اید تا پایان تابستان آن را از پای تان بیرون نیاورید، بدانید که زنگ خطر برای شما به صدا درآمده است.

مجله ی نیویورک تایمز، در یک گزارش خبری به تمام کسانی که این پاپوش تابستانی را می پوشند هشدار می دهد که کم کم باید منتظر احساس درد در پاهای شان باشند. به تازگی، گروهی از محققان در دانشگاه ابرون در الاباما، بیومکانیک صندل های لاانگشتی و آسیبی را که به پاهای افراد وارد می کنند؛ مورد بررسی قرار داده اند. سرپرست این گروه تحقیقاتی می گوید: " وقتی ما راه رفتن کسانی که

لاانگشتی پوشیده اند را مورد بررسی قرار دادیم متوجه شدیم بیشتر افراد وقتی این نوع کفش های تابستانی را می پوشند مدل راه رفتن شان تغییر می کند. همین بد راه رفتن موجب بروز دردهایی در پاشنه ی پا،

و حتی ران و لگن و

افراد می شود."

نتایج این مطالعه ی جدید در کنگره ی سالانه طب ورزش در ایندیاناپلیس ارایه شده است.

محققان می گویند شاید صندل های لاانگشتی زیبا باشند ولی وقتی شما آن ها را می پوشید قدم های تان را کوتاه تر از حالت عادی برمی دارید و پاشنه ی پای شما هنگام برخورد با زمین نیروی کمتری بر زمین وارد می کند. همچنین شما برای حفظ موقعیت دمپایی لاانگشتی در پای تان نمی توانید هنگام راه رفتن پنجه ی پای تان را مانند حالت عادی به سمت بالا حرکت دهید.

محققان می گویند این هشدارها اصلا به این معنا نیست که شما دمپایی های لاانگشتی تان را دور بیندازد. دمپایی های لاانگشتی برای راه رفتن کوتاه مدت در

و

مناسب هستند. همچنین پوشیدن آن ها پس از یک مسابقه ی ورزشی و استراحت دادن به پاها اشکالی ندارد ولی اگر صندل های لاانگشتی را می خواهید برای خرید و یا

های تابستانی بپوشید، بهتر است آن را با یک کفش استاندارد تابستانی جایگزین کنید. نکته ی مهم این است که پا به هنگام حرکت باید در یک حالت ثابت بماند. در کفش های که پشت باز هستند هنگام حرکت، یک انرژی صرف بیرون نیفتادن آن ها از پا می شود و این کفش ها موجب خستگی بی مورد می شود. بنابراین توصیه می شود که اگر قصد پیاده روی های طولانی تر از 20 دقیقه را دارید، به هیچ وجه صندل نپوشید.

همچنین بعضی از محققان می گویند پوشیدن یک جفت صندل لاانگشتی زیبا احتمال لغزش و زمین خوردگی را افزایش می دهد چون این صندل ها کف بدون عاجی دارند و حفظ تعادل با آن ها هنگام راه رفتن مشکل است. از طرف دیگر می گویند پوشیدن این صندل تابستانی موقع رانندگی هم خطرناک است چون ممکن است صندل زیر گاز یا ترمز گیر کند و شما نتوانید به موقع وسیله ی نقلیه خودتان را کنترل کنید.

گویا کار صندل های تابستانی خیلی بیش از این که فکر می کرده ایم با مشکل روبرو شده؛ چون در مطالعه ای دیگر، پزشکان انگلیسی به صندل پوش ها هشدار می دهند پوشیدن صندل های روباز لاانگشتی، خطر ابتلا به

را افزایش می دهد چون این کفش های تابستانی، روباز هستند و پوست را در برابر

قرار داده و احتمال ابتلا به این سرطان را در پوست پاها افزایش می دهند. پزشکان معتقدند سرطانی که در پاها ایجاد می شود ملانوم انتهای پا نام دارد که از هر دو نفر مبتلا به این بیماری یک نفر زنده می ماند. پزشکان توصیه می کنند اگر در تابستان صندل لاانگشتی به پا می کنید، حتما روی پوست پاهای تان

با 15 spf بمالید.

صاف بودن کف صندل ها هم دردسر دیگر این پاپوش های شیک تابستانی است. پزشکان توصیه می کنند که بهتر است کف، اندکی پاشنه داشته باشد و از قوس طبیعی پا تبعیت کند اما صندل های لاانگشتی کاملا صاف هستند که همین تخت بودن کف آن ها می تواند موجب بروز دردهایی در پاها شود.

در این میان نباید تصور کنید حالا که صندل های لاانگشتی حرف و حدیث های طولانی پشت سرشان است، صندل های تابستانی شیک و زیبا پاشنه بلند را با آن ها جایگزین کنید. هر چند از نظر بسیاری از طراحان مد و لباس، پوشیدن کفش تخت در فهرست " نبایدها " قرار می گیرد ولی پوشیدن صندل های پاشنه بلند زیبا و پُرنقش و نگار هم دردسرهای خاص خودش را دارد. وقتی چنین صندل هایی را می پوشید، تمام وزن بدن روی یک پاشنه قرار می گیرد و حفظ تعادل بدن دشوار شده و امکان زمین خوردن افزایش می یابد. ورم کیسه های مفصلی التهاب کپسول های مفصلی و آرتروز از عوارض استفاده ی طولانی مدت از صندل های پاشنه بلند است.

این صندل ها راحت و ارزان قیمت هستند و برای کنار دریا بسیار مناسب می باشند. این صندل ها ساده اند و سطح یکنواختی دارند. بهتر است این مدل صندل را فقط با شلوارک بپوشید و یادتان باشد که هیچ وقت این مدل صندل بنددار را با جوراب نپوشید!

صندل های اسپرت: این صندل ها ضدآب هستند و دارای کفه ورزشی خاصی هستند که به کشش و انقباض آن کمک می کند. صندل های ورزشی معمولا چند نوار عرضی پهن دارد تا روی پا را محافظت کند. صندل اسپرتی که به خوبی طراحی شده باشد و سبک و راحت باشد، برای قایق سواری، پیاده روی و همچنین برای سایر فعالیت های بیرون از منزل در فصل تابستان بسیار خوب و مناسب است. این صندل ها از جنس لاستیکی، پلی اورتان یا وینیل است و در انواع رنگ ها موجود است.

صندل های رسمی: یک مدل صندل هم وجود دارد که از انواع دیگر آن کمی رسمی تر است. جایگزین کردن چرم به جای لاستیک و سگک های فلزی به جای نوارهای نایلونی باعث می شود تا صندل های اسپرت به مدل های رسمی تری تبدیل بشوند.

با رسمی تر کردن این صندل ها می توان آن ها را در مراسمی که در فصل بهار و تابستان در بیرون از منزل برگزار می شود، پوشید. می توانید این مدل صندل را با کت شلوار کتانی ست کنید.

کافی است چند ماه تمام صندل بدون جوراب بپوشید. آن وقت اگر نیم نگاهی به پاشنه ی پای تان بیندازید، می ‌بینید که حسابی پینه بسته است. دست وزنه ‌بردارها و کشاورزان هم، زیاد پینه می‌ بندد.

اگر پوست تان تحت فشار و اصطکاک مداوم قرار گیرد، پینه خواهد زد. ولی چه کار کنیم که دچار پینه نشویم و چگونه آن را درمان کنیم. صندل پوشیدن مداوم می‌ تواند موجب پینه بستن پا شود. اگر شما پینه را روی پای تان برای مثال در پاشنه ی پا مشاهده کردید، ممکن است علت آن پوشیدن کفش نامناسب باشد. در این صورت پوست پای شما در ناحیه ‌ای که پینه بسته است ضخیم شده و لایه ی شاخی آ‌ن ضخیم ‌تر از حالت عادی می ‌شود.

خانم‌ ها اغلب به پوشیدن کفش‌ های پاشنه بلند عادت دارند. در این صورت اگر به پوشیدن کفش ‌های پاشنه بلند و یا کفش ‌های نامناسب و غیراستاندارد برای پاها، ادامه دهند دچار پینه می ‌شوند. اگر به پوشیدن کفش‌ پاشنه بلند عادت دارید به‌ طور معمول در پشت پاشنه و اگر هر روز کفش نامناسبی می ‌پوشید در زیر پاشنه دچار پینه می ‌شوید. همچنین پینه در خانم‌ های چاق که کفش‌ های بدون پاشنه به پا می ‌کنند، شایع‌ تر است.

آسان ‌ترین راه برای از میان بردن پاشنه ی زبر، صاف کردن و تمیز کردن آن پس از گرم شدن پوست پا با آب گرم است. کافی است پوست تان را مدتی در آب گرم قرار دهید سپس با یک برس نرم و یا سنگ پا، پوست‌ های ناصاف و خشن را سایش دهید و تمیز کنید. این کار موجب از میان رفتن سلول‌ های مرده ی پوست و یا همان پینه ی پا می ‌شود. پس از این مرحله باید کرم یا پماد به پاشنه‌ ی پاهای تان بمالید. پوشاندن نواحی آغشته به کرم و چرب با پوشش پلاستیکی و یا پوشیدن کفی کمک زیادی به از میان رفتن پینه ی پا می ‌‌کند.

فرآوری: مریم مرادیان نیری – سایت تبیان

منابع:

هفته نامه ی سلامت - دکتر محمدعلی نیلفروش‌ زاده، متخصص پوست و مو

Foxnews  -  ترجمه: نازنین دربندی

واحد مرکزی خبر

سلامت نیوز

کف پای صاف و نسخه ای شفاف برای آن

اگر کف پای‌ فرزندتان صاف است و به خاطر درد پای او غصه می‌ خورید و نگران بروز مشکلات چشمی و کمردردهای آتی ‌اش هستید، خواندن گفتگوی زیر با دکتر محمدرضا گل‌ بخش، استادیار دانشگاه علوم پزشکی تهران در رشته ارتوپدی و فلوشیپ بیماری‌ های ستون فقرات در بیمارستان های سینا و شریعتی، را به ‌شما توصیه می ‌کنیم.

برای بچه ‌ای که با صافی کف پا به مطب یا درمانگاه مراجعه می ‌کند، چه کارهایی انجام می ‌شود؟

اولین قدم برای بچه این است که پزشک مطمئن باشد که آیا صافی کف پای او علت زمینه ‌ای خاصی داشته است یا نه. ممکن است در بعضی موارد، تغییرات زمینه‌ ای مثل دگرگونی در زاویه یا چسبیدن استخوان ‌های کف پا به هم وجود داشته باشد. همچنین ممکن است یکی از استخوان‌ های مچ پا به جای آن که افقی باشد، عمودی قرار گرفته باشد و این قرار گرفتن به صورت عمودی موجب صافی کف پا بشود.

برای کودک مبتلا به صافی کف پا چه درمان‌ هایی لازم است؟

در قدم اول همان‌ طور که عرض کردم باید علت‌ های زمینه‌ ای را بررسی کنیم. اگر علت اولیه‌ ای در کار نبود و ما تنها با صافی کف پا به صورت ساده رو به ‌رو هستیم، باید در نظر بگیریم که ممکن است با رشد و بزرگ شدن بچه، قوس کف پای او به حالت طبیعی برگشت کند. در واقع باید به بچه فرصت داده شود تا به سن 8 تا 10 سالگی برسد چون در خیلی از مواردی که کودک در سنین پایین، کف پای صافی دارد، دیده می ‌شود که با رسیدن به سن 8 تا 10 سالگی قوس کف پای او به حالت طبیعی برمی ‌گردد، بنابراین در این کودک اگر صافی کف پا بهبود نیابد، می ‌توانیم مطمئن باشیم که فرزند ما به صافی کف پا مبتلا است.

در این صورت برای این بچه باید چه کرد؟

حتی در این صورت هم اگر راه رفتن فرد همراه با درد نباشد یا درد پای او تداخلی در کارش ایجاد نکند، درمانی برای بیمار انجام نمی ‌شود چون اصلا در این فرد، صافی کف پا مشکلی ایجاد نمی‌ کند که ما آن را درمان کنیم. دوباره هم تاکید می ‌کنم تا زمانی که بیماری با صافی کف پا مشکلی در راه رفتن ندارد و احساس درد نمی ‌کند، برای او درمانی انجام نمی‌ دهیم.

و اگر احساس درد یا مشکل در راه رفتن داشته باشد؟

تنها در یکی از حالت‌ ها که ممکن است ما در مچ پا یک استخوان فرعی داشته باشیم می ‌توان از کفش طبی استفاده کرد، آن هم برای مدتی و اگر درد بچه خوب نشود، باید جراحی را در نظر گرفت. در سایر موارد، در صورت وجود علت زمینه ‌ای و درد ناتوان ‌کننده باید از همان ابتدا به فکر جراحی بود.

فیزیوتراپی یا استفاده از مُسکن‌ چه تاثیری در برخورد با این بیماران دارد؟

اگر به دوران نوزادی برگردیم، چون کف پای یک ‌سری از نوزادان دارای چربی است یا به اصطلاح تپل هستند و یا در نوزادانی که تازه متولد شده ‌اند به دلیل نحوه ی قرار گرفتن در شکم مادر، ممکن است کف پای آن ها به طور کاذب، صاف به نظر برسد.

تنها در درصد کمی از نوزادان ممکن است صافی کف پای آن ها حقیقی باشد. همچنین در کودکان 18 ماهه که پدر و مادر به تازگی متوجه صافی کف پای آن ها شده‌ اند، اکثرا از نوع انعطاف ‌پذیر است که آن هم نیاز به صبر و حوصله دارد تا با نظارت پزشک و گذشت زمان آرام‌ آرام بهبود پیدا کند.

استفاده از داروهای مُسکن هم تنها در فاز حاد درد و التهاب می ‌تواند مفید باشد. نکته ی جالب این است که در مقایسه با سایر بیماری‌ های ارتوپدی، فیزیوتراپی در این جا تاثیر کمتری دارد.

ممکن است حالت صافی کف پا تغییر کند؟

ببینید؛ ما دو نوع صافی کف پا داریم: انعطاف‌ پذیر و انعطاف ‌ناپذیر.

در نوع انعطاف‌ پذیر، تنها در حالتی که بیمار ایستاده و وزن روی پای خود می‌ گذارد، کف پای او صاف است ولی اگر همین بیمار وزن را از روی پای خود بردارد و مثلا روی لبه ی تخت بنشیند، قوس کف پای او تشکیل می ‌شود.

برعکس در نوع انعطاف ‌ناپذیر، صافی کف پا در همه ی حالت‌ ها وجود دارد، یعنی چه بیمار نشسته باشد، چه ایستاده، کف پای او صاف خواهد بود.

این درست است که می‌ گویند صافی کف پا در درازمدت باعث کمردرد می ‌شود؟

خیلی ‌ها بر این باور هستند که صافی کف پا باعث درد کمر و ضعف بینایی می ‌شود. البته عرض می‌ کنم که اگر صافی کف پا علامت ‌دار باشد، می‌ تواند باعث درد پا و اشکال در راه رفتن بشود اما مطالعات انجام شده نتوانسته ارتباطی را میان صافی کف پا و کمردرد یا اختلال بینایی ثابت کند. پس می ‌توان گفت که در حال حاضر هیچ رابطه ‌ای بین صافی کف پا با کمردرد یا مشکلات بینایی‌ نشان داده نشده است.

می ‌توان با استفاده از کفش ‌های طبی، صافی کف پا را درمان کرد؟

بحث اعتقاد به کفش‌ های طبی از موضوعات مورد علاقه و رایج در خانواده‌ هایی است که فرزند آن ها دچار صافی کف پا است. بسیاری از خانواده ‌ها در مراجعه به پزشک به او اصرار می‌ کنند که برای فرزندشان کفش طبی تجویز کند. اگر خانواده ‌ای برای اولین بار متوجه صافی کف پای فرزند خود شود و با عجله و اضطراب او را به مطب پزشک بیاورد، باید به این نکته توجه کند که دادن کفش طبی هیچ تاثیری در درمان کودک ندارد و تنها اثر مثبت آن، ایجاد آرامش در والدین کودک است و این نکته ‌ای که من عرض می ‌کنم یک نکته کاملا علمی است.

علت اصرار پدر و مادرها به تهیه کفش طبی چیست؟

علت ‌اش این است که از نظر ذهنی پدر و مادرها نمی ‌توانند قبول کنند که بچه صافی کف پا داشته باشد و هیچ درمانی نگیرد. در واقع، کفش طبی جز تحمیل هزینه بر دوش خانواده(با توجه به این که کفش ‌های ارتوپدی در همه جای دنیا گران هستند) و اذیت شدن بچه، هیچ فایده ‌ای برای کودک مبتلا به صافی کف پا ندارد. دوباره و به طور کاملا جدی عرض می‌ کنم که تنها فایده ی کفش طبی آرام شدن نگرانی و اضطراب پدر و مادر و پدربزرگ و مادربزرگ بچه است. البته در مورد کفش طبی تنها یک استثنای نادر وجود دارد که توضیح دادم.

پس باید چه کار کرد؟

منابع علمی پزشکی که ما از آن ها استفاده می ‌کنیم به ما توصیه می‌ کند که بهترین کار این است که پزشک برای بیمار وقت بگذارد. با پدر و مادر بیمار صحبت کند و به آن ها توضیح بدهد که صافی کف پا در درازمدت عوارضی ندارد و کفش طبی هم باعث بهبود فرزندشان نخواهد شد. اگر این تعامل دو طرفه بین پزشک و خانواده بیمار ایجاد نشود، تنها اتفاق این است که خانواده بیمار، پزشک کودک خود را عوض می ‌کند. از پزشک اول به پزشک دوم و از پزشک دوم به پزشک سوم و این روند تا آن جا ادامه می ‌یابد که بالاخره برای بیمار کفش طبی تجویز شود. این مشکل را باید حل کرد و راه‌ حل آن همان است که عرض کردم، یعنی صحبت مسوولانه و دلسوزانه با بیمار و توضیح دادن برای او که این چیزی که شما به دنبال آن هستی، ممکن است ریشه در باوری نادرست داشته باشد.

پس صافی کف پا می ‌تواند بیماری نگران ‌کننده‌ ای نباشد؟

دقیقا. باید به خانواده ها اطمینان داد و باید به بیمار اجازه داد که فعالیت‌ های عادی روزمره ی خود را در پیش بگیرد. اگر درد برای او ایجاد شد، اولین قدم، تعدیل فعالیت ‌های شدید است و در صورت بی‌ فایده بودن می ‌توان به فکر درمان‌ های جدی‌ تر بود.

مصاحبه کننده: دکتر فاطمه فراهانی

هفته نامه سلامت

کفش ؛ از دیروز تا امروز

بدون تردید کفش یکی از نخستین پوشیدنی هایی است که اجداد و نیاکان ما انسان ‌های امروزی، به ضرورت ساخت آن پی بردند. کفش ‌هایی که انسان‌ های اولیه از آن ها به عنوان پوششی برای محافظت از پاهای شان در برابر هر گونه آسیب احتمالی استفاده می‌ کردند بسیار متفاوت بوده از آن چه ما امروزه به عنوان کفش می ‌پوشیم.

وارد یک فروشگاه کفش ‌فروشی امروزی شوید و نگاهی به اطراف تان بیندازید؛ کفش‌ های پاشنه ‌بلند، کفش ‌های بدون پاشنه، چکمه، کفش‌ های پوست ماری، صندل و کفش ‌های تخت چرمی انواع مدل‌ هایی هستند که در ویترین این فروشگاه می ‌بینید.

اگر چه به نظر می ‌رسد که این کفش ‌ها مدل‌ های جدیدی هستند اما شاید برای تان جالب باشد بدانید که هیچ یک از این مدل ‌های مختلفی که امروزه در کفش ‌فروشی ‌ها می ‌بینید کمتر از 400 سال قدمت ندارند.

کفش در گذر زمان

این باور نیز ریشه در گذشته‌ های دور دارد. از گذشته ‌های خیلی دور یعنی حدود 5 هزار سال پیش مصری ‌ها چیزهایی به عنوان پاپوش که تا حدودی شبیه کفش ‌های امروزی بود به پا داشتند که در بردارنده ی حقایقی درباره ی وضعیت زندگی و طبقه اجتماعی آن ها بود.

کفش ‌هایی که در گذشته می ‌پوشیدند کفش ‌هایی روباز و شبیه به صندل‌ های امروزی بودند اما از آن جایی که مسیحی ‌ها عقیده داشتند که کفش باید کاملا پاها را بپوشاند به تدریج پوشیدن کفش ‌هایی در بین مردم مرسوم شد که کفش ‌هایی روبسته بودند.

از آن جایی که در قرن چهاردهم میلادی، پیشرفت ‌های به دست آمده در زمینه صنعت، زمینه ی مناسبی را به وجود آورد تا از آن پس از پارچه و چرم برای ساخت کفش استفاده شود بسیاری، قرن چهاردهم میلادی را نقطه عطفی برای رواج مُد در میان انسان ‌ها می‌ دانند.

جالب است بدانید که کفش ‌های نوک‌ تیز از اولین مدل‌ های کفش‌ های چرمی بودند که قدم به دنیای مُد گذاشتند و همه ی افراد پوشیدن کفش ‌های نوک ‌تیز را نشان ‌دهنده شخصیت اجتماعی افراد می ‌دانستند. اما در قرن پانزدهم کفش‌ های نوک ‌پهن جایگزین کفش‌ های نوک ‌تیز شدند.

یکی از کفش‌ هایی که پوشیدن آن ها در آن زمان در بین خانم‌ ها متداول و مرسوم بود کفش‌ هایی بودند که به اصطلاح به آن ها کفش ونیزی گفته می‌‌ شد.

تا سال 1800 میلادی کفش‌ ها به گونه‌ ای طراحی و ساخته می ‌شدند که هیچ تفاوتی بین پای راست و پای چپ وجود نداشت تا این که به تدریج کفش‌ های استانداردی جایگزین این کفش ‌ها شدند که هر لنگه از آن ها به طور اختصاصی برای پاهای چپ و راست طراحی و ساخته می ‌شد.

در گذشته بسیاری از افراد بر این باور بودند که با پوشیدن کفش ‌های پاشنه‌ بلند می ‌توانند به همه نشان بدهند که از قدرت بیشتری برخوردار هستند.

اگرچه پیش از قرن هجدهم میلادی پوشیدن کفش هنوز چندان در بین همه مردم مرسوم نبود اما از آن پس با وجود چرخ خیاطی و همچنین تولید پارچه ‌های ارزان‌ قیمت، کفش در مقایسه با قبل بسیار ارزان شد و به این ترتیب زمینه مناسبی فراهم شد تا از آن پس همه افراد بتوانند پوشیدن کفش را تجربه کنند.

بدون شک مدل‌ های مختلف کفش‌ هایی که پوشیدن آن ها در هر منطقه‌ ای متداول و مرسوم است برگرفته از محیط زندگی افراد و فرهنگ و باورهای حاکم بر آن جامعه است.

اگرچه این روزها صنعت تولید کفش مراحل بسیار مهمی را پشت سر گذاشته و در مقایسه با گذشته از پیشرفت قابل توجهی برخوردار شده، اما همچنان در برخی از کشورها، مردم هنوز پا برهنه راه می ‌روند!

کفش‌ هایی از جنس LED

یک طراح ایتالیایی کفش‌ های جدیدی را طراحی کرده است که در ساخت آن ها از نوارهای باریک LED استفاده شده است.

در ساخت این کفش از مواد الکترولومینسانس استفاده شده است. از اول ماه فوریه سال جدید میلادی این کفش‌ ها به قیمت 1650 دلار به فروش گذاشته می‌ شود.

این کفش ‌ها که از قابلیت شارژ برخوردار است در تاریکی می ‌درخشند.

بنابراین شما می ‌توانید بدون نیاز به داشتن یک منبع نور در تاریکی با این کفش‌ ها قدم بزنید و از نور آن برای روشنایی محدوده اطراف خود استفاده کنید. بسیاری بر این باورند که این کفش ‌ها نسل جدیدی از کفش ‌ها هستند که می ‌توان آن ها را ترکیبی از نیازهای اولیه انسان‌ ها با جدیدترین تحولات دنیای فناوری به شمار آورد.

در تهیه کفش به چه نکاتی توجه کنیم

مهم ترین معیارهایی که موقع تهیه ی کفش باید به آن ها دقت کنیم عبارت هستند از:

* هر چه سن شما بالاتر می رود اندازه ی پای شما بزرگ تر می شود. پس هر بار که کفش می خرید آن را امتحان کنید.

* خانم ها نباید کفش های با پاشنه ی بلندتر از پنج سانتی متر بپوشند.

* کفش را در عصرها بخرید چون عصرها پای شما بزرگ تر است.

* کفش باید هم در ناحیه پنجه و هم در ناحیه پاشنه فیت و اندازه پای شما باشد.

* هر دو کفش چپ و راست را پوشیده و امتحان کنید. در بسیاری از مردم اندازه ی پاها با هم متفاوت است. کفش را به اندازه ی پای بزرگ تر بخرید و در داخل کفشی که پای کوچک تر در آن می رود یک کفی نازک بگذارید.

* وقتی برای امتحان کردن کفش سرپا می ایستید باید در جلوی کفش و در جلوی بلندترین انگشت شما یک سانتی متر فضای خالی وجود داشته باشد.

* با کفش چند قدم راه بروید تا از راحت بودن آن مطمئن شوید.

* هیچ وقت معیار شما برای انتخاب اندازه کفش شماره ای که روی آن نوشته شده است نباشد. این اندازه ها بر حسب شکل و سازنده کفش متفاوت است. همیشه کفش را به پا کرده و امتحان کنید.

* کفشی را انتخاب کنید که تا حد امکان به شکل پای تان باشد.

* مطمئن شوید پنجه کفش تان به اندازه ی پنجه پای تان بوده و تنگ نباشد. پنجه پهن ترین قسمت پا و کفش است. کفش های نوک تیز و با پنجه تنگ نخرید.

* هیچ وقت کفش تنگ نخرید و فکر نکنید کفش به تدریج و با پوشیدن، جا باز می کند.

* پاشنه پا در عین این که باید در کفش احساس راحتی کند، باید فیت هم باشد. پشت کفش باید پاشنه پای تان را کاملا دربر گرفته و اجازه ی سُرخوردن و حرکت در کفش را به آن ندهد. در حین راه رفتن نباید پاشنه ی پای تان از کفش بیرون بیاید.

* وقتی پای تان در کفش است باید بتوانید به راحتی انگشتان پای تان را خم و راست کنید.

کفش بچه ها

فرآوری: مریم مرادیان نیری – سایت تبیان

منابع:

جام جم آنلاین

ایران ارتوپد - دکتر مهرداد منصوری