عقاب باش

روزي، كشاورزي يك تخم عقاب پيدا كرد و آن را با خود به خانه برد. او تخم عقاب را در كنار تخم‌هايي قرار داد كه مي‌دانست تا چند وقت ديگر سر از تخم درمي‌آورند. عقاب در كنار جوجه‌هاي كوچك به دنيا آمد و زندگي را به شيوه ديگر جوجه‌ها و مادرشان آغاز كرد. او در هر كاري از جوجه‌ها تقليد مي‌كرد. مثل بقيه جوجه‌ها راه مي‌رفت، غذا مي‌خورد، بانگ مي‌زد و تمامي حركاتش شبيه آنها بود.

يك روز، عقاب پيري كه در همان نزديكي‌ها پرواز مي‌كرد از دور متوجه جوجه عقابي ميان جوجه‌مرغ‌ها شد. فرود آمدتا با جوجه عقاب صحبت كند . همه جوجه‌ها از ترس عقاب فرار كردند. جوجه عقاب هم مشغول فرار كردن بود كه عقاب بزرگ راهش را سد كرد و پرسيد: «تو اينجا قاطي جوجه‌ها چه كار مي‌كني؟ تو يه عقابي، درست مثل من. مي‌تواني عين من پرواز كني و آشيانه‌ات بر فراز بلندترين صخره‌هاست.»