آقا از ما چه مي خواهند؟

گزارش تحليلي كيهان پيرامون مطالبات مقام معظم رهبري از مجامع دانشگاهي
آقا از ما چه مي خواهند؟

پيام منتظر
بدون شك بعد از دوران رنسانس و اوج گيري فعاليت هاي صنعتي انسان و به تدريج رونق بازار كار اومانيسم در غرب، نوع ارتباط بين دين و علم مخصوصا در جامعه دين گريز پس از قرون وسطي، به تدريج جزء يكي از مباحث اصلي در جامعه غرب شد و با توجه به عملكرد ضدعلمي كليسا ارتباط بين علم و دين كاملا مردود و اشتباه دانسته شد و حركت در مسير علم، جدا از دين و با هدف پيشرفت و ساختن دنيا مدنظر قرار گرفت.
با گسترش روند مدرنيزه شدن در كشورهاي جهان سوم، علاوه بر برخي از امكانات مادي دنياي غرب، بعضي از مفاهيم چالش برانگيز آن نيز، وارد جهان سوم كه اصولا كشورهاي سنتي و مذهبي بودند شد. يكي از مباحث مهمي كه به تبع غرب، جزء اصول پذيرفته شده تفكر جهان سوم مطرح شد، تئوري عدم ارتباط بين علم و دين است. در اين بين عده اي از روشنفكرنمايان غرب زده در جهان سوم به اين ايده دامن زده و هرگونه حركت علمي را جدا از دين و ايدئولوژي عنوان كردند اين مسئله تا جايي ادامه پيداكرد كه سياسيون جهان سوم، دين داري را عامل اصلي عقب ماندگي مردمان خود معرفي كرده و سعي در دين زدايي اين جوامع داشتند.
با پيروزي انقلاب اسلامي و گسترش دشمني غرب با مردم مسلمان ايران و به دنبال آن اعمال تحريم هاي مختلف عليه نظام جمهوري اسلامي و مردم ايران، نظريه پردازان مسلمان كشور، بار ديگر با به چالش كشيدن تئوري جدايي علم و ايمان از يكديگر، توانستند جامعه ديني ايران را كه در طول سال ها در اثر سركوب هاي متعدد، به ميزان زيادي از عرصه علم دور مانده و به نوعي به جامعه غرب وابسته شده بود، دوباره به عرصه علم آموزي و پژوهش بازگردانند.
پرواضح است كه دين اسلام جدايي از علم را برنمي تابد و توصيه هاي بزرگان دين در طول تاريخ اهميت علم آموزي توسط مسلمانان را نشان مي دهد.
عمل به توصيه هاي بزرگان دين در طول 30 سال پس از انقلاب باعث پيشرفت هاي فراوان ايران اسلامي در عرصه هاي مختلف علمي شده است. بنابراين بايد گفت تغيير نگرش از علم گريزي به سمت نگاه مثبت به فعاليت علمي، به عنوان يك فريضه ديني، باعث تحول در عرصه دانش ايران شده است.
رهبر معظم انقلاب هر ساله در مناسبت هاي مختلف، ديدارهاي منظمي با اصحاب علم و دانشگاه داشته اند و نصايح فراواني را به اين قشر تاثيرگذار گوشزد كرده اند. اين امر نشان از اهميت و تاثيرگذاري محيط دانشگاه بر جامعه و تأثير اين محيط بر پيشرفت و تعالي كشور در تمامي عرصه ها دارد.
ديدار اخير مقام معظم رهبري با اساتيد دانشگاه، هم سو با ديدارهاي گذشته ايشان با اصحاب علم حاوي پيام هاي بسياري و مشخص كننده مسير راه آينده محيط علمي كشور بوده است. ايشان در سخنان خود سعي در اصلاح نگرش فعالين و تاثيرگذاران عرصه علمي داشته اند.
نكته اي كه نبايد از نظر دور داشت اين است كه آن چه باعث تحول در امور اجرايي يك ملت مي شود در ابتدا تحول در نوع نگرش و فكر آن ملت است. در همين زمينه رهبر معظم انقلاب فرموده اند: «ما احتياج داريم به فكر، احتياج داريم به فلسفه، تا بتوانيم علم را، فناوري را، مديريت كشور را، مسائل گوناگون جامعه را به پيش ببريم و حل كنيم. فكر قبل از علم مورد نياز است، و من اين گرايش را مشاهده كردم. برخي از مطالبي كه دوستان گفتند، خوشبختانه در مراكز فكري و تصميم گيري مورد ملاحظه قرار گرفته و كارهايي هم انجام شده و به مرور ان شاءالله آثار آن ديده خواهدشد و همچنان كه يك روزي مسئله توليد علم، توليد فكر، نهضت علمي، نهضت نرم افزاري، غريبانه در جامعه مطرح مي شد و امروز گفتمان غالب را تشكيل مي دهد، ان شاءالله يك روزي باز همين مطالبي كه حالا گوشه و كنار گفته مي شود يا خيلي مورد توجه نيست، به تدريج به گفتمان غالب جامعه تبديل خواهدشد.»
ايشان در بخش ديگري از سخنان خود با تأكيد بر همراهي علم و ايمان با يكديگر نقش اساتيد دانشگاه در تثبيت اين مسئله فرمودند: «كه ما علم را به همراه ايمان در دانشگاه حفظ كنيم. در اين زمينه، اساتيد نقش دارند؛ با گفتارشان، با رفتارشان، دشمن مي خواهد جوان ما را- به خصوص دانشجوي ما را كه زمام دار فكر و علم و مديريت آينده ما دراين كشور است- به بي ايماني و ولنگاري عقيدتي سوق بدهد؛ نبايد بگذاريم. امروز بخصوص دارد روي اين مسئله كار مي شود. سوق دادن جوان ما- به خصوص جوان علمي و فكري ما- به سمت ولنگاري عقيدتي، به سمت بي ايماني، به سمت هرزه پوئي ذهني، يكي از كارهاي دشمن است. وقتي كسي ايمان دارد، يك خط مستقيمي دارد، دنبال اين ايمان خودش حركت مي كند. وقتي ايمان نيست، مثل كاهي كه همين طور به اين سو و آن سو كشيده مي شود، هرزه پويي دارد.»
نكته اي كه در اين زمينه نبايد از نظر دور نگاه داشت اين است كه اساتيد محترم دانشگاه به عنوان تأثيرگذاران اصلي عرصه علمي و تربيت كنندگان اصلي نسل آينده، از آماج حملات دشمن در امان نيستند به همين دليل نياز است بيش از ساير اقشار جامعه به مسير حركت فكري خود توجه داشته باشند.
رهبرمعظم انقلاب با تأكيد بر اين مطلب به اساتيد فرمودند: «دشمن مرتب دارد تحليل باران مي كند. اين تعداد رسانه هايي كه آمارش را چندي پيش اينجا آوردند و به ما دادند، اصلا دهشت آور است. اينها غير از رسانه هاي اينترنتي است-اينترنت كه ديگر يك دنياي بي مرز و خارج از محدوده اي است- منظور، همين ماهواره ها و راديوها و تلويزيون هاست. تحليل هايي كه دراين رسانه ها مرتبا با هدف مقابله با جمهوري اسلامي و نظام اسلامي و ملت ايران داده مي شود، سرسام آور است. حالا آنهايي كه انبوه توليد مي كنند، مي دانند هم كه مردم به همه اينها گوش نمي دهند. مي گويند هر مقداري كه مي شود، بايد تلاش كرد. راست را با دروغ مخلوط مي كنند، مي آيند يك تحليل غلط و معيوب از اين درمي آورند؛ «وليكن يؤخذ من هذا ضغث و من ذاك ضغث فيمزجان». اميرالمؤمنين مي فرمايد: اگر حق به طور خالص و بي شائبه خودش را نشان بدهد، كسي دچار اشتباه نمي شود؛ اگر باطل بدون آميختگي با حق، خودش را نشان بدهد، كسي دچار باطل نمي شود؛ «فلو ان الباطل خلص من مزاج الحق لم يخف علي المرتادين و لو ان الحق خلص من لبس الباطل انقطعت عنه السن المعاندين و لكن يؤخذ من هذا ضغث و من ذاك ضغث فيمزجان». يك لقمه از حق، يك لقمه از باطل را مخلوط مي كنند، يك غذايي كه ظاهرش نشان نمي دهد مسموم است، در اختيار كسي كه بي اطلاع است، مي گذارند؛ اين تحليل در ذهن ها اثر مي كند. گاهي اوقات تحليل هايي كه در بعضي از محافل دانشگاهي، دانشجويي و استادي از بعضي از مسائل مي شود، آدم مي بيند اين بر اثر بي اطلاعي است؛ كسي هيچ تقصيري هم ندارد. بنابراين اساتيد بايد در جريان مسائل قرار بگيرند.»
همان طور كه گفته شد دستيابي به قله هاي علمي، و به تبع آن كسب اعتماد به نفس ملي، رمز پيروزي و ايستادگي هر ملت در مقابل دشمنان و مقابله با تحريم ها و تهديدهاي آنها مي باشد. رهبرمعظم انقلاب ضمن يادآوري اين مطلب فرمودند: «يكي از اركان و ستون هاي اصلي ايستادگي كنوني ملت ايران عبارت است از پيشرفت هاي علمي كشور؛ كه به دنبال اين پيشرفت هاي علمي، پيشرفت هاي عملي و اجرايي هم در موارد بسياري بوده. ايستادگي ملت ايران در دنيا يك حادثه باشكوه است. ما توي قضيه قرار داريم، آن كساني كه از بيرون نگاه مي كنند، عظمت اين ايستادگي را بيشتر احساس مي كنند.»
مقام معزز رهبري، آيت الله خامنه اي ضمن تأكيد بر دشمني استكبار جهاني با جمهوري اسلامي ايران و انقلاب اسلامي، تنها راه مقابله با دشمن را، ايستادگي در تمام ابعاد مخصوصا ايستادگي علمي معرفي كردند. ايشان تأكيد كردند كه تنها راه حفظ استقلال كشور در تمامي ابعاد پيشرفت علمي و خوداتكايي است و فرمودند: «شما ملاحظه كنيد؛ قدرتهاي اقتصادي اول دنيا، قدرت هاي علمي درجه يك دنيا، قدرتهاي نظامي و امنيتي رديف اول دنيا، امروز يك جبهه وسيعي را در مقابل اين ملت تشكيل دادند. اين جور نيست؟ هركاري هم از دستشان برمي آيد، دارند مي كنند. تهديد امنيتي مي كنند، تهديد اجتماعي مي كنند، تهديد سياسي مي كنند، دانشمند ما را ترور مي كنند، تحريم مي كنند، فشارهاي سياسي فراوان وارد مي كنند، دائم تهديد به تحرك نظامي مي كنند، در داخل تا هرجا دستشان برسد، فتنه انگيزي و آشوب آفريني مي كنند؛ اما ملت ايران و جمهوري اسلامي با كمال قدرت و استقامت در مقابل همه اينها ايستاده؛ آن «بله»اي را كه به زور مي خواهند از او بگيرند، آن «بله» را نمي دهد. آن «بله» عبارت است از تعظيم درمقابل قدرت مسلط جهاني- نظام سلطه- اين كار را نمي كند. ما كه در مقابل نظام سلطه جهاني «نه» مي گوييم، اين نه، «نه»ي به علم نيست، «نه»ي به تمدن نيست، «نه»ي به پيشرفت نيست، «نه»ي به تجربه هاي متراكم بشري نيست؛ «نه» به سلطه طلبي و زياده خواهي و استعباد و به زير مهميزكشيدن ملتهاست؛ اين «نه» را ما گفتيم، پايش هم ايستاديم؛ «ان الذين قالوا ربنا الله ثم استقاموا». ايستادگي ملت ايران، خيلي ايستادگي باشكوهي است.
بنابراين بايد گفت پيشرفت علمي، اصلي ترين راه مبارزه با دشمن در تمامي ابعاد فرهنگي، اقتصادي و سياسي است. پيشرفت علمي است كه هر ملت را براي مقابله با تحريم هاي وارده از سوي دشمنان توانمند مي سازد. به همين دليل است رهبر معظم انقلاب فرمودند: «يك ركن مهم اين ايستادگي، علم است. اين علم است كه به ما اعتمادبه نفس داده. اگر امروز نفت ما را شركت هاي خارجي بايد مي آمدند استخراج و پالايش مي كردند، گاز ما را بايد آنها لوله كشي مي كردند، اگر نظام سلامت ما وابسته به متخصصين خارجي و عمدتاً فرنگي بود، اگر تغذيه ما دست آنها بود، اگر كشت و صنعت ما دست اسرائيلي ها بود، اگر صنعت هسته اي ما در صورتي كه بنا نبود در آرزوي آن بميريم و يك چيزي وجود مي داشت، در اختيار فرانسه و آلمان و ديگران بود، ما امروز اين اعتمادبه نفس را نداشتيم، قدرت اين ايستادگي نبود، اين عزت و اين شرف وجود نمي داشت. اگر ما براي ساختن يك سد، براي ساختن يك نيروگاه، براي ساختن يك بزرگراه، براي ساختن يك تونل، براي ساختن سيلوهاي گندم، دستمان به سمت صنعتگران و دانشمندان شرق و غرب دنيا دراز بود، ملت ما احساس عزت نمي كرد؛ مسئولين كشور هم آبروي اظهار وجود در قبال استكبار جهاني را نداشتند؛ نه چنين اعتمادبه نفسي وجود داشت، نه چنين قوت اراده اي وجود داشت، نه چنين عزمي وجود داشت. كي براي ما جاده ساخت و تونل ساخت و نيروگاه ساخت و سد و پل و بزرگراه و سلولهاي بنيادي و انرژي هسته اي را درست كرد؟ دانشگاه. اين دانشگاه بود كه به ملت ايران كمك كرد تا بتواند عزت نفس خودش را حفظ كند، آبروي خودش را حفظ كند و در مقابل زياده خواهي دشمنان سينه سپر كند. مسئولين كشور هم از اين جهت مديون دانشگاهند.»
بديهي است زماني كه يك مركز علمي و تحقيقاتي با تلاش خود عامل شكست دشمن شود، در اين صورت دشمن از هيچ تلاشي براي ضربه زدن به آن كوتاهي نمي كند در اولين گام به حذف فيزيكي فعالان آن مجموعه اقدام مي كند و براي بلند مدت نيز برنامه استحاله فكري و فرهنگي اعضاي آن مجموعه را در دستور كار خود دارد. دشمن سعي دارد با استفاده از ابزارهاي گوناگون دانشگاه را تغيير داده و با علم زدايي از عرصه دانشگاه و از سوي ديگر دين زدايي مسير فكري فعالان عرصه علمي كشور را به سمت ولنگاري فكري سوق دهد از اين عرصه و اين مسئله مي تواند يكي از بزرگ ترين آسيب هاي وارده به مراكز علمي و پژوهشي كشور باشد بر همين اساس است كه رهبر معظم انقلاب تأكيد فرمودند: «دشمن ما از اين مركز قدرت افزايي غافل نيست و غافل نخواهد بود؛ اين را همه بدانيم. هر چيزي كه مايه عزت كشور و عزت ملت و ايستادگي ملت و استقامت ملت است، بدون شك آماجي از آماج هاي دشمن است. احساس ديني، احساس انقلابي، استقلال طلبي و هر چه كه در اين زمينه هست- از جمله با اين بياني كه عرض شد، دانشگاه- آماج دشمن است. در دانشگاه چه كار مي خواهند بكنند؟ دشمن علي القاعده دو تا كار را براي دانشگاه ما برنامه ريزي مي كند: يكي علم زدايي، يكي دين زدايي؛ از دانشگاه علم زدايي بشود، از دانشگاه دين زدايي بشود. علم زدايي از دانشگاه چگونه است؟ يكي از كارهاي كوچكش همين ترور دانشمندان است؛ كه آخري اش همين دو سه تا دانشمند عزيز هسته اي ما بودند كه در اين يك سال اخير از دست ما گرفته شدند. برنامه، وسيع تر از اينهاست؛ اين يكي از آسان ترين هايش است. پيچيده تر از اين، اين است كه دانشگاه ما را، استاد ما را و دانشجوي ما را به كار غيرعلمي سرگرم كنند؛ نگذارند اين شكوفايي علمي كه آرزوي ماست، تحقق پيدا كند.»