ژرمانيوم يك آنتي اكسيدان قدرتمند است كه مي تواند با بيماريهايي مانند آسم، ورم مفاصل، سرطان، ديابت و حتي ايدز مقابله كند.
در سال 1871 يك شيميدان روسي بانام «دميتري مندليف» جدول تناوبي عناصر را ابداع نمود. در اين جدول مندليف توانست تمامي عناصر شناخته شده را مرتب كند. اما در اين جدول شكاف هايي وجود داشت كه وي معتقد بود اين شكافها بعدها كشف خواهند شد. يكي از اين عناصر، عنصر 32 است كه در سال 1882 توسط شيميدان آلماني «كلمنز الكساندر وينكلر» كشف شد.
ژرمانيوم يك ماده مغذي ضروري است كه به عنوان يك آنتي اكسيدان قوي در بدن عمل مي كند و از سلول ها در برابر آسيب هاي ناشي از راديكال هاي آزاد محافظت مي كند. همان طور كه قبلا ذكر گرديد اين عنصر مي تواند از بروز آسم، ايدز، سرطان، ورم مفاصل، سيروز، ديابت، افسردگي، بيماريهاي قلبي، بيماريهاي عصبي، فشارخون بالا، استئوپوروزيا پوكي استخوان و عفونت هاي سينوسي جلوگيري كند. علاوه بر موارد فوق مي تواند باعث تقويت سيستم ايمني، افزايش جذب اكسيژن در سلول هاي بدن و درمان آب مرواريد شود.
در حال حاضر ژرمانيوم به عنوان يك ماده مغذي ضروري در نظر گرفته مي شود. تحقيقات انجام شده نشان مي دهند كه مصرف 1 ميلي گرم ژرمانيم در روز مي تواند نيازهاي بدن را تامين كند. حد مجاز مصرف ژرمانيوم 49mg در روز است.
منابع ژرمانيوم
ژرمانيوم را مي توان در مواد غذايي مانند سير، جين سنگ و قارچ جست وجو نمود. تحقيقات انجام شده نشان مي دهند كه در بيشتر رژيم غذايي غربي ها حدود 1 ميلي گرم ژرمانيوم يافت مي شود و آنها از نظر اين عنصر غني هستند. اما اگر فردي حدود 50گرم يا بيشتر از عنصر ژرمانيوم را در روز مصرف كند دچار اختلالاتي مانند نارسايي كليه، كاركرد نامناسب كبد و خونمردگي و كبودي پوست مي شود.
