« اول پیشرفت و ترقی در كار و زندگی، بعد بچه دار شدن» این شعاری است كه بیشتر زنان آن را سرلوحه زندگی خود قرار می دهند. در سال گذشته میلادی حدود 50 هزار مورد بارداری بالای سن 35 سال و 10 هزار مورد بالای 40 سال دیده شده است. باید به این نكته توجه داشت كه افزایش سن بارداری خطراتی برای مادر و بچه به همراه خواهد داشت.
خطرات دوران بارداری مانند دیابت، افزایش فشار خود و مشكلات عروقی در هر سنی برای زنان وجود دارد كه البته این مشكلات در زنان پا به سن گذاشته كه سابقه چنین بیماری هایی را داشته اند، بیشتر به چشم می خورد . بارداری زنان بالای 35 سال خطر ابتلا به فشار خون بالا را افزایش می دهد. با این حال معاینه و مراقبت مرتب زنان می تواند باعث تشخیص سریع بیماری و درمان آن شود. زنان بالای 35 سال در صورت بارداری بیشتر از روش سزارین استفاده می كنند كه چنین عملی درص تولدهای زودرس و تولد فرزندان ناقص را افزایش می دهد؛ اما با وجود چنین خطراتی از نقطه نظر پزشكی هیچ دلیلی وجود ندارد كه زنان در سنین بالای 35 سال باردار نشوند.
یكی از خطرات باراداری در سنین بالا تولد فرزندان با سندرم داون است كه امكان تولد چنین كودكانی در بارداری های بالای 35 سال یك به 385، در بارداری های بالای 40 سال یك به 90 و در بالای 45 سال یك به 30 است. زنانی كه در سنین پایین تر از 30 سال باردار می شوند، امكان تولد فرزندی مبتلا به سندرم داون در آنها یك به 700 بوده و در این سنین نقصها و بیماری های ژنتیكی مانند “Spinabifida” یا بیماری دریچه های قلبی و تولد فرزندانی با قلب ناقص بندرت دیده می شوند. البته باید به این نكته توجه داشت كه هر زنی راضی به سقط فرزندش حتی با داشتن سندرم داون نیست؛ چون او به عنوان یك مادر همواره تابع احساسات خود بوده و در صورت چنین كاری تا مدتهای زیادی از عذاب وجدان رنج خواهد برد. امروزه با بررسی و آزمایش مایع جنینی این امكان فراهم شده تا از تولد فرزندان ناقص و مبتلا به نقص های ژنتیكی جلوگیری شود. براساس آمارهای ارائه شده در كشورهای صنعتی درصد چنین تولدهایی 5% تا یك درصد است. مادرانی كه قصد دارند در سنین بالا باردار شوند، بیشتر موارد نسبت به توانایی خود در مورد نگهداری كودكشان و وظایف مادرشان نسبت به او دچار شك و تردید هستند و از این مساله هراس دارند كه البته درصد این احساس در میان زنان مختلف و متفاوت است. بررسی های نشان داده، زنانی كه در سنین بالا بچه دار شده اند، بیشتر نسبت به موضوع شب بیداری و شیر دادن به بچه خود كمتر احساس ناراحتی كرده و براحتی می توانند برنامه روزانه زندگی خود را با برنامه نگهداری فرزندانشان هماهنگ سازند. از سوی دیگر این مادران بیشتر خونسردتر، آرام تر و متین تر و از لحاظ رفتاری متعادل تر از مادران جوان تر هستند و بهتر می دانند در زندگی چه می خواهند. بسیاری از این مادران از لحاظ كاری تحت فشار قرار نمی گیرند و این احساس آرامش را كاملا در محیط كاری و شغلی شان نمایان می كنند. علاوه بر این فرزندان به دنیا آمده برای مادرانشان خواستنی تر و محبوب تر هستند كه موضوع پیامدهای بدی نیز با خود دارد. والدین بیشتر توجه و مراقبت زباده از حد معمولی نسبت به كودك خود نشان می دهند و در مورد تربیت كودكشان ادعای كمالات و فضل می كنند. این رفتار باعث می شد كه كودك منزوی و گوشه گیر شود. به همین دلیل باید سن والدین به هنگام بچه دار شدن مورد بررسی و توجه قرار گیرد. اختلاف سنی زیاد میان والدین و كودك می تواند به وسعت این مشكلات دامن زند. نكته قابل توجه دیگر این است كه بسیاری از مادرانی كه در سنین بالا بچه دار می شوند، نگران واكنش محیط اطراف خود و واكنش اجتماعی افراد نسبت به موضوع بارداری خود باشند. زنان همواره نسبت به موضوع مقبولیت حساس هستند. خانواده، دوستان ، همكاران، مادران جوان تر و مربیان نسبت به مادرانی كه در سنین بالا بچه دار می شوند، واكنش مثبتی نشان نمی دهند. علاوه بر این باید این موضوع را هم مد نظر داشت كه به همان نسبت بالا رفتن سن مادر، كودك نیز رشد كرده و بزرگ می شود. این مساله می تواند در آینده تاثیر گذار باشد. با این حال موضوع مقبولیت مادرانه كه در سنین بالا بچه دار می شوند، در حال افزایش است. امروزه بسیار می شنویم كه مثلا زنی در سن 39 سالگی بچه دار شده؛ ولی كسی با شنیدن این خبر مانند 10 یا 20 سال گذشته شوكه نمی شود.
