وداع امام سجاد با رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

در این تاپیك به نظاره دعای چهل و پنجم از صحیفه سجادیه می نشینیم 

درباره وداع وبدرود ماه رمضان

یك نكته بعنوان شروع

سخن كفتن با شهرها و منازل و اوقات روش عقلا و خردمندان بوده و هست، و در قرآن شریف و سخنان ائمه اطهار علیهم السلام بسیار است. و خواندن دعای وداع مستحب است و شایسته است در روز جمعه آخر و هم در شب آخر خوانده شود. و خواندن آن هنگام سحر و نزدیك سپیده صبح بهتر است،
و اگر كسی به كمی ماه گمان برد در دو شب یعنی شب بیست و نهم و شب سی ام آنرا بخواند و اگر در شب آخر خوانده نشد ،در اواخر روز آخر بخواند

برگرفته از مقدمه حاج سید علینقی فیض الاسلام در ابتدای دعا در صحیفه سجادیه

بندهای اول دعا مثل همه دعاهای دیگر معصومین سلام الله علیهم به قولی مقدمه ایست برای ایجاد آمادگی اینكه بفهمیم در مقابل چه كسی ایستاده ایم به دعا خوانی و عشق بازی! حضرت شروع می كند از صفات خداوند در مقابلش بگوید.شاید به قول ما ها می خواهد این چیزها را به رویش بیاورد تا خدا حواسش باشد چه صفاتی برای ینده اش مشهود تر و پررنگ تر است (البته این در مقام معاشقه است و تذكری برای خود خواننده دعا، وگرنه نعوذ بالله خداوند جاهل نیست كه از ذهنیت بنده اش بی خبر باشد)

برویم سراغ دعا:

در ادامه دعا حضرت خدارا باصفاتي ديگر مي خواند كه همه بر رحمت و  كرم و فضل خدا و توبه پذيري او دلالت دارد .بر يك نكته ديگر هم تاكيد است. آياتي بيان مي كنند كه خداوند در برابر اعمال فرد اجر ده برابر و 700 برابر (خوشه گندم) مي دهد و آياتي از قرآن در اين مورد ذكر مي كند و  بصورت فهرست وار اين آيات موارد زير هستند:

سوره تحريم آيه 8:

توبوا الي الله توبه نصوحا عسي ربكم ان يكفر عنكم سيئاتكم و يدخلكم جنات تجري من تحتها الانهار، يوم يا يُخزي اللهُ النبيَ و الذين امنوا معه نورُهم يسعي بين ايديهم و باَيمانهم يقولون ربنا اتمم لنا نورَنا و اغفرلنا انك علي كل شيء قدير

بسوز خدا توبه كنيد توبه خالص اميدوار باشيد كه پروردگارتان گناهانتان را از شما بپوشاند (بيامرزد) و شما را به بهشتها و باغهايي كه جوي ها از زير آن روان است درآورد و آن روزي است كه خداوند  پيغمبر و آنانكه به او ايمان آورده اند خوار نمي گرداند.

سوره انعام آيه 160:

من جاء بالحسنتهِ فله عشر امثالها و من جاء بالسيئته فلايجزي الا مثلَها

هر كه نيكي بجا آورد مزد او ده برابر خواهد بود، و هر كه كار بد بكند جز مانند كار بدش كيفر نخواهد شد

سوره بقره آيه 261:

مثل الذين ينفقون اموالهم في سبيل الله كمثل حبه انبتت سبع سنابل في سنبله مائة حبة والله يضاعف لمن يشاء

داستان كسانيكه دارائي هاشان را در راه خدا صرف مي نمايند مانند داستان دانه ايست كه هفت خوشه رويانيده كه در هر خوشه صد دانه باشد و خدا براي هركه بخواهد چندين برابر مي گرداند،

سوره بقره آيه 245:

من ذالذي يقرض اللهَ قرضا حسنا فيضاعفه له اضعافا كثيره

كيست كه به خدا وام نيكو دهد كه خدا آنرا برايش چندين برابر گرداند

سوره نمل آيه 89:

من جاء بالحسنة فله خيرٌ منها

هر كه (روز رستاخيز) با حسنه و نيكويي آيد پس پاداش بهتر از آن براي اوست

سوره بقره آيه 152:

اذكروني اذكركم و اشكرولي و لا تكفرون

مرا ياد كنيد تا شكا را ياد كنم و ناسپاسي نكنيد

سوره ابراهيم آيه 7:

لئن شكرتم لازيدنكم و لئن كفرتم ان عذابي لشديد

همانا اگر سپاسگذاريد شما را فزوني دهم، و اگر ناسپاسي كنيد همانا كيفر من سخت است.

سوره مومن آيه 60:

ادعوني استجب لكم ان الذين يستكبرون عن عبادتي سيدخلون جهنم داخرين

مرا بخوانيد تا براي شما روا سازم كسانيكه از عبادت و بندگي من كبر و سركشي مي نمايند زود است كه با ذلت و خواري به دوزخ درآيند

تا اينجاي دعا حضرت امام سجاد عليه السلام خدا را با صفاتش مي خوانند و درواقع (به تعبير بنده)  او را به اين آيات قسم مي دهند . اين كار در دعاها رايج است و تاثير زيادي در آماده شدن قلب فرد دعا كننده براي درخواست و استجابت دعا دارد. دريچه قلب را به روي فيوضات كه طلب كرده باز مي كند...

از بند 20 حضرت در باب ماه رمضان سخن مي گويد و صفات و بركات آنرا مي شمرد :

(20) بارخدايا ! و تو از كارهاي برگزيده و واجبات مخصوصه، ماه رمضان را قرار داده اي همان ماهي كه آنرا از همه ماهها اختصاص داده، و از همه زمانها و روزگارها برتري داده، و بر همه وقتهاي سال برگزيده اي بسبب قرآن و نوريكه در آن فرو فرستاده اي، و بسبب آنكه ايمان را در آن ماه چندين برابر نمودي و روزه را در آن واجب، و برپاشدن را در آن ترغيب نمودي، و شب قدر را كه از هزار ماه بهتر است در آن بزرگ گردانيدي (21) سپس مارا بوسيله آن ماه بر همه امتها برگزيدي و بفضل و برتري آن ما را بر اهل ملتها وكيشها برتري دادي .پس به فرمان تو روزش را روزه داشتيم و به ياري تو شبش را برخاستيم درحاليكه به روزه داشتن و برخاستن آن خود را براي رحمتت كه ما را برآن خواسته اي درآورديم، و آنرا وسيله پاداش تو گردانيديم، و تو به آنچه از درگاهت خواسته شود توانايي، به آنچه از فضل و احسانت درخواست گردد بخشيده اي، به كسي كه  قصد تقرب به رحمتت كند نزديكي. (22)و در اين ماه در ميان ما پسنديده زيست نمود (اقامت كرد)، و با ما مصاحبت و يار نيكو بود و به بهترين سودهاي جهانيان ما را سودمند نمود، سپس هنگام پايان يافتن وقتش و به سر رسيدن زمانش و تمام شدن شماره اش از ما جدا شد. (23) از اين رو ما آنرا وداع و بدرود مي نمائيم مانند وداع كسي كه جدائيش بر ما گران و دشوار است، و رفتنش از ميان ما ، ما را اندوهگين ساخته  و به وحشت و ترس افكنده، و مانند وداع كسيكه او را بر ما عهد و پيمان نگاهداشتني و احترام رعايت كردني و حق ادا پرداخت شدني ثابت و پابرجاست،

از اينجا به بعد فرازهايي از دعا به گفتگوي بنده با ماه رمضان اختصاص دارد. خيلي جذاب و تاثير گذار و به قول هنري ها رومانتيك است!!

پس ما مي گوئيم:

 السلام عليك يا شهر الله الاكبر ، و يا عيد اوليائه

درود بر تو اي بزرگترين ماه خدا، و اي عيد دوستان خدا

(24) السلام عليك يااكرم مصحوب من الاوقات، و يا خير شهر في الايام و الساعات

سلام بر تو اي گرامي ترين وقتهايي كه با ما مصاحب و يار بودي، و اي بهترين ماه در روزها و ساعتها

(25)السلام عليك مِن شهرٍ قربت فيه الامال، و نُشِرَت فيه الاعمال

سلام بر تو ماهي كه آرزوها در آن نزديك و دست يافتني است و اعمال شايسته در آن پراكنده و فراوان است

(26) السلام عليك مِن قرينٍ جَلَ قدرُهُ موجودا و افجَعَ فَقدُهُ مفقودا،و مرجُوٍ آلَمَ فراقُه

درود برتو همنشيني كه احترام و گرامي داشتنش بزرگست هنگاميكه بوده باشد، و نبودنش به درد آورد هنگامي كه پنهان گردد، ومرجع اميدي كه جدائيش رنج سازد

سلام ها تا بند 42 ادامه دارد كه در پست بعدي تكميلش مي كنيم . ان شا الله