0

وداع با رمضان

 
ahmadfeiz
ahmadfeiz
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : خرداد 1390 
تعداد پست ها : 20214
محل سکونت : تهران

وداع با رمضان

رفته رفته به پايان ماه مبارك رمضان نزديك مي شويم و اين ضيافت الهي با همان تب و تاب آغازين در اين سراچه فناپذير، آهنگ وداع را سر مي دهد و صفحه جديدي از گذر عمر ما خاك نشينان را مي گشايد؛ لازم است از اين گذرگاه نيز عبرت گرفته و همراه با سيدالساجدين عليه السلام، در وداع با اين ماه، همنوا گرديم، آنجا كه مي فرمايد: بدرود اي همنشيني كه چون پديد آمد احترامش بزرگ و چون ناپديد شود، فقدانش دردناك باشد و اي مايه اميدي كه فراقش، رنج افزايد، بدرود اي همدمي كه چون رو آورد، مايه انس و شادي گرديد و چون سپري شد، وحشت افزود(1).
شايسته است در اين زمان، نفس خود را محاسبه كرده و ببينيم «آيا ايمان به خدا و رسول و كتاب او و حجج او و روز واپسين از مقامات دين افزوده شده است يا خير؟ و اخلاق او كه ناشي از معارف مذكوره بوده، چگونه است؟ و آيا بيم و اميد و صبر و زهد و تجرد براي ذكر خدا و فكري كه او را به انس با خداوند مانوس سازد و معرفتي كه او را به محبت دنبال شده به رضا و توكل و تسليم و توحيد برساند، فراهم شده است يا خير؟ و به طور كلي آيا شهر رمضان و اعمال آن در او تاثيري نموده است يا كماكان به حالي كه قبلا بوده، باقي مانده است؟ و نيز در افعال خود و حركات جوارح خود حساب كند كه آيا به حال خود مانده، يا در مراقبت احكام خداي تعالي افزايش يافته؟(2) مبادا از اين زمان، بهره نگرفته و متضرر باشيم كه رسول خدا(ص) فرمودند: هر كس ماه رمضان بر او بگذرد و آمرزيده نشود، خدا او را نيامرزد(3) مبادا در بين قافله هاي خودسازي، ديگران گوي سبقت را از ما برده و مغبون باشيم؟! چنان كه در بخشي از سخن امام حسن مجتبي(ع) آمده كه «خداوند ماه رمضان را به منزله ميدان مسابقه اي براي بندگان خود قرار داد تا در اين ماه به اطاعت و جلب رضايت او با يكديگر به مسابقه بپردازند؛ پس در اين ماه عده اي مسابقه را بردند و گروهي عقب مانده و بي بهره ماندند»(4)
حال اگر از نسيم دلنواز ماه الهي، هجرت از خواسته هاي خود به سوي مرضات الهي را بهره نگرفته باشيم، پس چه سود؟ اگر در شناخت حقوق الهي و اطاعت او و كسب ثواب، در جا زده و پسرفت كرده باشيم، چه سود؟ اگر در كسب معرفت و فهم دين و احكام مبتلابه در زندگي شخصي و اجتماعي خود و عمل به آنها، حركت جديدي پديدار نشده باشد، پس چه سود؟ اگر در رفتار اجتماعي خود، اعم از رفتار خانوادگي، رفتار با زيردستان و رفتار با همسايگان تغيير مثبتي ايجاد نشده باشد، پس چه فايده؟
آيا با وجود اين مي توانيم معضلات را پشت سرگذاشته و به سوي اسلامي تر شدن جامعه، قدمي برداريم؟
به عنوان مثال، جامعه ما با وجود معضل دامن سوز بدحجابي، بي عفتي و بي حيائي و رشد ابتذال در برخي از روابط اجتماعي نامحرمان، كه در حال حاضر نگراني فرهنگي زيادي را در تكرار تاريخ سرنوشت مسلمانان اندلس (شكست بر اثر فساد جنسي)، هشدار مي دهد، آيا از رهگذر اين ماه معنوي، قدمي جدي تر در اصلاح و تزكيه طي كرده است؟ كه در غير اين صورت، مفهوم روزه داري را صرفا در تحمل تشنگي و گرسنگي، محدود كرده و هيچ عنايتي به ارتقاي عملكردمان در ديگر شئونات زندگي، نداشته ايم؛ و اين همان مفهوم خسارت و آمرزيده نشدن است.
اما هنوز فرصت باقي است و چنان كه غافل از خودسازي و كسب بركات بوده ايم، «برماست كه در آخرين شب ماه در مقام جبران برآمده و به پوزش صادقانه و اظهار توبه و پشيماني واقعي كه از ته قلب باشد نه از لقلقه زبان» اقدام نماييم، و در اين صورت است كه عيد فطر را به معناي واقعي عيد، درك كرده و با خوشحالي(5) وصف ناپذيري، از دستاوردهاي مبارك يك ماه تلاش و خودسازي، بهره گرفته ايم.
محمود فرزانه پور

1-صحيفه سجاديه- دعاي وداع ماه رمضان
2و3- المراقبات- ميرزا جواد آقاملكي تبريزي ص318
4-اسرارالصلوه - ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي ص134
5-برگرفته از المراقبات- ميرزا جواد آقاملكي تبريزي ص324

پیامبر (ص): صبر اگر به بیقراری رسید دعا مستجاب می شود.

عزیز ما قرنهاست که چشم انتظار به ما دارد!

دوشنبه 7 شهریور 1390  10:13 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها