دعاي جوشن کبير
در بلد الامين و مصباح کفعمى است و آن مروى است از حضرت سيّد السّاجدين از پدرش از جدّ بزرگوارش حضرت رسول صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ اَجْمَعين و اين دعا را جبرئيل عليه السلام آورد براى پيغمبر صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَ آله در يکى از غزوات در حالى که بر تن آن حضرت جوشن گرانى بود که سنگينى آن بدن مبارکش را به درد آورده بود پس جبرئيل عرض کرد که يا محمّد پروردگارت تو را سلام مى رساند و مى فرمايد که بکَنْ اين جوشن را و بخوان اين دعا را که او امان است از براى تو و امّت تو . پس شرحى در فضيلت اين دعا ذکر فرموده که مقام نقل تمامش نيست از جمله آنکه هر که آن را بر کفن خويش نويسد حقّ تعالى حيا فرمايد که او را به آتش عذاب کند و هر که آن را به نيّت در اوّل ماه رمضان بخواند حقّ تعالى او را روزى فرمايد ليله القدر و خلق فرمايد براى او هفتاد هزار فرشته که تسبيح و تقديس کنند خدا را و ثوابش را براى او قرار دهند.
پس فضيلت بسيار نقل کرده تا آنکه فرموده و هر که بخواند او را در ماه رمضان سه مرتبه حرام فرمايد حقّ تعالى جسد او را بر آتش جهنّم و واجب فرمايد براى او بهشت را و دو مَلَک بر او موکّل فرمايد که حفظ کنند او را از معاصى و در امان خدا باشد مدّت حيوه خود و در آخر خبر است که جناب امام حسين عليه السلام فرمود
وصيّت کرد پدرم علىّ بن ابى طالب صَلَواتُ اللّهِ عَلَيْهِ به حفظ اين دعا و آنکه بنويسم آن را بر کفن او و تعليم کنم آن را به اهل خود و ترغيب کنم ايشان را به خواندن آن و آن هزار اسم است و در آن است اسم اعظم
اين دعا صد فصل است و هر فصلى مشتمل بر ده اسم الهى است و در آخر هر فصل بايد گفت :
سُبْحانَکَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ منزهى تو اى که نيست معبودى جز تو فرياد فرياد بِرَهان ما را از آتش اى پروردگار
