حجاب را درست بنويسيم درشت ننويسيم!

1- يكي از مترقي ترين و اجتماعي ترين احكام اسلام كه زمينه ساز تحرك و نقش آفريني نيمي از نيروي جامعه در صحنه سياسي- اجتماعي و اقتصادي است، «حجاب» است. حجاب عاملي است كه حضور اجتماعي زنان را در تمامي عرصه ها فارغ از نگاه هاي جنسيتي تعريف كرده و بدين وسيله با رويكردي انساني، شرايط حضور اجتماعي زنان را بدون استثمار و سوء استفاده از جذابيت هاي ظاهري زنانه فراهم مي سازد. به دليل اهميت، بازتاب هاي رواني و اجتماعي مختلف و جايگاه والاي اين حكم ديني است كه در وصيت نامه شهداي دفاع مقدس كه به نوعي عصاره هدف رزمندگان از جهاد در راه خداست، اهميت سياهي چادر بانوان همطراز سرخي خون شهيدان ارزيابي مي شود؛
- اي خواهرم؛ قبل از هرچيز استعمار از سياهي چادر تو مي ترسد تا سرخي خون من. «شهيد محمدحسن جعفرزاده»
- توصيه اي كه به خواهران دارم اين است كه اگر مي خواهند خون شهيدان را پايمال نكنند، اين است كه حجاب خود را حفظ كنند. «شهيد آبياران»
- ... و شما خواهران حجاب خود را حفظ كنيد كه حجاب شما سلاح شماست. «شهيد اسماعيل اسكندري»
- وصيت من به خواهرانم اين است كه در شهادت من مثل زينب(س) عمل كنيد و حجاب كه اصلي ترين مسئله است را رعايت كنيد كه حجاب حمايت از خون شهداست. «شهيد علي آقاباقري»
2- از كشف حجاب اجباري رضاخان تا قانون منع حجاب و پوشش اسلامي در كشورهاي مدعي آزادي، تساهل و مباني پلوراليستي چندان فاصله نيست. حجاب و پوشش اسلامي پرچم ايستادگي و مبارزه در برابر انديشه هاي سكولاريستي غرب، مبني بر جدايي دين از عرصه اجتماعي و سياسي از يك سو و رشد فرديت، شيء انگاري و اصالت لذت برمبناي باورهاي انسان گرايانه از سوي ديگر و نهايتا تقليل انسانيت زن به ابزاري سودجويانه و لذت طلبانه است. برخلاف ديدگاه ترويج شده كنوني، حضور زن بدون پوشش ظاهري و حريم، حضوري كاملا مردسالارانه است. وقتي زنان با نمايش «تن» خويش وارد فضاي جامعه مي شوند، نتيجه چنين حضوري، لذت جويي بيشتر مردان، ناديده گرفتن شخصيت انساني زنان و استثمار هرچه بيشتر آنان در يك ميدان قدرت نمايي مردانه است. به همين دليل، اسلام با احترام به كرامت و شخصيت زنان، نه تنها مانع اين حضور نيست، بلكه با تجويز حجاب، مانع از نگاه ابزاري و مردسالارانه به زن و استثمار اوست.
هرچقدر انسان غربي بيشتر خدا را ناديده مي گيرد، زن غربي بيشتر از شخصيت انساني خويش فاصله گرفته و در قالب ابزار و كالايي لذت بخش استثمار مي شود. مخالفت غرب با حجاب نيز دقيقا ناشي از همين مسئله است، چرا كه حجاب فقط هويت بانوي مسلمان نيست، بلكه سلاح وي نيز هست. سلاحي كه علاوه بر كاركردهاي فردي مانند امكان فعاليت اجتماعي زنان به دور از نگاه هاي جنسي، كاركردهاي اجتماعي مانند آرامش بخشي، حفظ استحكام خانواده، جلوگيري از ابتذال فضاي اجتماعي و مقابله با نقشه هاي دشمنان براي ترويج اباحه گري را نيز به همراه دارد.
3- در روند اعمال سياست هاي رضاخاني در راستاي كپي برداري از آتاتورك و فرنگي و مترقي شدن ايران، مهمترين مخالفت علما و مراجع با رژيم رضاشاه در ماجراي كشف حجاب رقم خورد. مرحوم آيت الله حائري يزدي ضمن رعايت جوانب قضايا از مسئله كشف حجاب اظهار نفرت نمود و چون احساس كرد اين نقشه شنيع، جدي است و كارگزاران رژيم به شدت پيگير عملي ساختن آن حتي در شهر مذهبي قم هستند، به عنوان اعتراض، جلسات درس و بحث و نماز جماعت خود را تعطيل كرد و تنفر خويش را از حوادث پيش آمده اعلام نمود. چون عده اي از روحانيون و بازاريان نزد ايشان آمدند و درخصوص كشف حجاب و عوارض ناگوار آن مطالبي به عرض آيت الله حائري رسانيدند، آن مرجع عاليقدر به رگهاي گلويش اشاره كرد و گفت: بايد تا پاي جان مقاومت نمود. من ايستاده ام، چرا كه مسئله حجاب چيزي [ است] كه ضرورت دين است و بنا به نص قرآن واجب شمرده مي شود. (آثار الحجه ، ص 05، خورشيد حوزه هاي علميه، محمد محمدي اشتهاردي، ص 105)
قيام گوهرشاد، مجاهدت بي دريغ علما و شهادت هزاران مسلمان در حريم رضوي گواه پيشينه و ريشه خلل ناپذير حجاب در جامعه ايران است.
4- پيرامون شكل و سياق حجاب در جامعه ايراني، بهترين و متعالي ترين نوع حجاب به انتخاب بانوان ايراني «چادر» است. در اين باره رهبر معظم انقلاب بيانات قابل توجهي مطرح فرمودند:
زن در اين جا حجاب خودش را حفظ مي كند. مردم ما چادر را انتخاب كرده اند. البته ما هيچ وقت نگفتيم كه «حتما چادر باشد، و غيرچادر نباشد.» گفتيم كه «چادر بهتر از حجابهاي ديگر است.» ولي زنان ما مي خواهند حجاب خودشان را حفظ كنند. چادر را هم دوست دارند. چادر، لباس ملي ماست. چادر، پيش از آن كه يك حجاب اسلامي باشد، يك حجاب ايراني است. مال مردم ما و لباس ملي ماست (بيانات رهبري به مناسبت ولادت حضرت زينب(س)
02/7/1373).
به نظر ما، بحثهايي كه در باب پوشش زن مي شود، بحثهاي خوبي است كه انجام مي گيرد؛ منتها بايد توجه كنيد كه هيچ بحثي در اين زمينه هاي مربوط به پوشش زن، از هجوم تبليغاتي غرب متأثر نباشد؛ اگر متأثر از آن شد، خراب خواهد شد. مثلا بياييم با خودمان فكر كنيم كه حجاب داشته باشيم، اما چادر نباشد؛ اين فكر غلطي است. نه اين كه من بخواهم بگويم چادر، نوع منحصر است؛ نه، من مي گويم چادر بهترين نوع حجاب است؛ يك نشانه ملي ماست؛ هيچ اشكالي هم ندارد؛ هيچ منافاتي با هيچ نوع تحركي هم در زن ندارد. اگر واقعاً بناي تحرك و كار اجتماعي و كار سياسي و كار فكري باشد، لباس رسمي زن مي تواند چادر باشد و همان طور كه عرض كردم- چادر بهترين نوع حجاب است. (بيانات رهبري به مناسبت ميلاد حضرت زهراي مرضيه 4/01/1370)
حجاب برتر كه شما اشاره كرديد- كه مراد همين چادر ايراني خود ماست- حقيقتاً حجاب برتر است؛ هيچ ترديدي در اين نبايد داشت. البته من هيچ وقت نگفتم كه چادر را در جايي اجباري كنند؛ اما هميشه گفته ام كه چادر يك حجاب ايراني است و زن ايراني اين را انتخاب كرده و خوب حجابي هم هست و مي تواند كاملا حفاظ و حجاب داشته باشد. حالا بعضيها هستند كه از هر چه ايراني و خودي است، ناراحتند و دلشان را مي زند؛ دلشان مي خواهد سراغ چيزهايي بروند كه از خودي بودن دورتر است! به هر حال اگر حجاب را حفظ كنند، باز هم خلاف شرعي انجام نداده اند؛ منتها چيز بهتري را از دست داده اند. (4/21/1377)
5- هيچ كشور و سياستمداري هرگز پيرامون اصول اوليه و منافع اصلي كشور خود بحث نمي كند. هميشه دعواهاي سياسي در سطح داخلي منوط به اختلاف نظر در فرعيات و حواشي است. مثلا هيچ كدام از سليقه هاي سياسي جاري در كشور از گروه هاي مختلف اصولگرايي گرفته تا جريان اصلاح طلبي هرگز پيرامون اصل نياز به انرژي هسته اي يا استقلال از بيگانگان با يكديگر نزاع نمي كنند. چرا كه هر نوع تشكيك در اصول باعث به هم ريختگي كل ساختار و مجموعه خواهد شد. باتوجه به خلل ناپذيري و استواري حكم حجاب و اهميت و ارزش «چادر» به عنوان «حجاب برتر و لباس ملي» همه سياستمداران از همه سليقه هاي مختلف بايد تمام همت خويش را بر وحدت نظر پيرامون اين باور ديني و ملي قرار دهند. زيرا «چادر» بانوان ايراني اكنون به عنوان سمبل اسلام امام خميني(ره) و به نوعي پرچم انقلاب اسلامي در جهان است.
تقليل اين باور ديني، اصولي و ملي به سفره اي براي بازي ها و سهم خواهي هاي سياسي و نردباني براي كسب آراي مردم بزرگ ترين ظلم به باور ديرينه مردم و در حكم زدن ريشه است. اينكه عده اي تصميم بگيرند با سوءاستفاده از عنوان عفاف و حجاب براساس سليقه خويش در آستانه انتخابات، ويژه نامه اي ترتيب داده و سپس افرادي ديگر به دليل مخالفت با محتوا و نوع كار، جنجالي بر سر موضوع راه بيندازند كمترين نتيجه اش دستمايه شدن اين باور اصولي، ترديد در پذيرش و اجراي آن است.
در اين باره هشياري نيروهاي متعهد ضروري است تا بدون قرار گرفتن در پازل بازي هاي سياسي به تبيين موضوع به دور از نگاه هاي سليقه اي و سكولار بپردازند.
طرح گزينش بانوان نقش آفرين به بهانه بررسي نجابت و پوشش زن ايراني و اتخاذ رويكرد يكي به نعل و يكي به ميخ، بررسي پديده گشت ارشاد، سيره اهل بيت در برخورد با خانواده، موضوع والدين و تربيت، پيشينه حجاب، بيانات امام و رهبري، بحث معرفي بانوان ورزشكار و علمي برتر و... مشخص است كه آش شله قلمكاري خواهد شد كه نه درست به اين پرداخته و نه آن را بافته و طبيعي است كه موجبات بهره برداري سياسي عده اي و شادي دشمنان نظام خواهد شد.وقتي نگاه هاي ليبرال، سكولار و سياست زده تمام تلاش خود را مي كنند تا بين شرايط و الزامات زندگي مدرن و امروزي با قوانين ديني فارغ از تبيين صحيح موضوع، رجوع عالمانه و عميق به مباني ديني و فهم وضعيت موجود جمع ببندند، انتظاري جز اين نمي توان داشت. بنابراين لازم است تا با تغيير نگاه به مقوله حجاب از يك امر سليقه اي و شخصي به يك باور عميق و ريشه دار ديني، ملي و اصولي مانع موج سواري رسانه اي، ايجاد جنجال و برهم زدن آرامش رواني جامعه از يك سو و تقليل و تنزل اعتقاد به حجاب و چادر شويم.