0

راههاي كسب اميدواري

 
ahmadfeiz
ahmadfeiz
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : خرداد 1390 
تعداد پست ها : 20214
محل سکونت : تهران

راههاي كسب اميدواري

پرسش:
انسان در حيات فردي و اجتماعي خود چگونه مي تواند از غلبه سرخوردگي، يأس و نااميدي نجات پيدا كند و روحيه اميدواري، نشاط و شادابي را به صورت مستمر در خود حفظ كند؟
پاسخ:
ناملايمات زندگي و وجود نقص در اموال وانفس و بهره ها همواره جزء لاينفك حيات فردي و اجتماعي انسان است. در اين راستا نحوه نگاه و تعامل انسان در دو بعد مثبت و اميدواري و منفي و نااميدي مي تواند، نوعي تبيين و تفسير از اين نوع حيات را ارائه دهد. قبح و بطلان تفسير بدبينانه و منفي بر كسي پوشيده نيست چرا كه مانع بزرگي براي هر نوع تلاش و مجاهدت به حساب مي آيد و به مثابه ترمز و توقفي براي حركت تكاملي و شروع سير نزولي و انحطاطي انسان تلقي مي شود. در اين ميان روحيه مثبت نگري و اميدوارانه زيستن امري ممدوح و در عين حال اكتسابي است، يعني بايد با تلاش و ممارست آن را به دست آورد. در اينجا به راهكارهايي كه جوانه اميد و مثبت نگري را در دل آدمي تقويت مي كند به نحو اجمال اشاره مي كنيم:
1-تفكر مثبت
قدرت تفكر و انديشه و تاثير آن در سلوك و رفتار آدمي بر هيچ كس پوشيده نيست. انديشه نه تنها بر جسم انسان، بلكه برآينده مادي و معنوي او نيز تاثير مي گذارد. تفكر مثبت، توليد انرژي، توانايي و دلگرمي مي كند و در عوض، تفكر منفي موجب اضطراب و تشويش افراد مي شود. اگر بخواهيم اميدوارانه زندگي كنيم، همواره بايد نيمه پر ليوان را ببينيم، نه نيمه خالي آن را و به آنچه مي توانيم كسب كنيم بينديشيم. براي رسيدن به اين مقصود دو راهكار عمده وجود دارد:
الف) همراهي با زيبايي هاي زندگي
زندگي بشري از تيغ و خار و يا باغي از گل سرخ است؛ اما اينكه ما زندگي را از چه زاويه اي مي بينيم مهم است. به راستي آنچه در زندگي به هر يك از ما داده شده كمتر از گل سرخي است كه دوستي به ما اهدا مي كند و ما به خار آن توجهي نداريم؟ پس از كنار خارهاي زندگي، بزرگوارانه بگذريم و نگاه اميدوارانه و مثبت خود را متوجه گل ها كنيم.
ب) انديشه در داشته هاي زندگي
بزرگ نمايي سختي ها و نظر افكندن در كاستي ها و كمبودها كه يك روي سكه زندگي است، باعث شده است كه از روي ديگر سكه كه خوشي ها و زيبايي ها و داشته ها است غفلت شود. اين نگرش منفي، افرادي را در كام يأس و افسردگي فرو برده است. امام هادي(ع) ابوهاشم جعفري را كه در تنگناي شديدي قرار داشت، با ذكر نعمت هاي الهي اميدوار ساخت و پيش از آنكه او چيزي بگويد، حضرت فرمود: كدام يك از نعمت هاي خدا را مي خواهي شكرگذاري كني؟ وي كه شگفت زده شده بود، خود را جمع كرد و ندانست چه بگويد. امام(ع) يكي پس از ديگري نعمت هاي وي را بازگو كرد و فرمود: خداوند به تو ايمان داده و با اين نعمت، بدنت را بر آتش حرام كرده و به تو سلامتي و تندرستي عطا فرموده و با اين وسيله تو را بر انجام دادن فرامين الهي ياري رسانده و به تو قناعت ارزاني داشته، پس تو را از بذل و بخشش بيهوده حفظ كرده است. (بحارالانوار، ج 50، ص 129) حضرت با بيان اين نعمت ها، او را به آنچه در حال حاضر داشت آشنا كرد و به او فهماند، آنچه دارد بيش از آن است كه ندارد، زيرا همواره در كنار هر نقمتي، نعمتي وجود دارد. امام حسن عسكري(ع) مي فرمايد: هيچ بلايي نيست، مگر آنكه خداوند در نهادش خيري نهفته كه آن را فرا مي گيرد. (همان، ج 78، ص 374)

پیامبر (ص): صبر اگر به بیقراری رسید دعا مستجاب می شود.

عزیز ما قرنهاست که چشم انتظار به ما دارد!

پنج شنبه 27 مرداد 1390  9:56 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها