0

مفهوم رفع القلم

 
ahmadfeiz
ahmadfeiz
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : خرداد 1390 
تعداد پست ها : 20214
محل سکونت : تهران

مفهوم رفع القلم

پرسش:
اينكه در برخي روايات گفته شده، قلم برداشته شده و گناهي نوشته نمي شود به چه معنا است لطفاً به نحو اجمال اين مفهوم را توضيح دهيد؟
پاسخ:
اينكه در روايات نقل شده قلم برداشته مي شود و گناهي نوشته نمي شود درست است؛ اما فهم صحيح كلام معصوم خود هنر زيبايي است كه هر كسي از آن بايد برخوردار باشد. در اصول كافي متعدد درباره برداشته شدن قلم، سخن به ميان آمده است اما اين احاديث داراي توضيحي خاص مي باشد. در اينجا به نحو اجمال به برخي از آنها اشاره مي كنيم.
1-زراره گويد: شنيدم از حضرت صادق(ع) كه مي فرمود: بنده چون گناهي كند از بامداد تا شب مهلت دارد، پس اگر آمرزش خواست (آن گناه) بر او نوشته نشود. (اصول كافي، ج 4، ص 170)
2-حضرت صادق(ع) فرمود: هر كس گناهي كند هفت ساعت از روز درباره آنها به او مهلت دهند پس اگر سه بار گفت: «استغفر الله الذي لا اله الا هو الحي القيوم» آن گناه بر او نوشته نشود. (همان)
3-ونيز آن حضرت فرمود: بنده مؤمن چون گناه كند خداوند او را هفت ساعت مهلت دهد، پس اگر از خدا آمرزش خواست چيزي بر او نوشته نشود و اگر اين ساعتها گذشت و آمرزش نخواست يك گناه بر او نوشته شود، و همانا مؤمن پس از بيست سال به ياد گناهش افتد تا از خدا آمرزش خواهد و خدا گناهش را بيامرزد، و كافر همان ساعت آن را فراموش كند. (اصول كافي، ج 4، ص 170)
ابن غياث گويد: شنيدم از حضرت صادق(ع) كه مي فرمود: هيچ مؤمني نيست كه گناهي را مرتكب شود جز اينكه خداي عزوجل هفت ساعت از روز به او مهلت دهد، پس اگر (در اين مدت) توبه كرد چيزي بر او نوشته نشود، و اگر توبه نكرد، خداوند يك گناه بر او بنويسد، پس عباد بصري نزد آن حضرت آمد و گفت: به ما رسيد كه شما فرموده ايد: هيچ بنده اي نيست كه گناهي كند جز اينكه خداوند هفت ساعت از روز مهلتش دهد؟ فرمود: من چنين نگفتم بلكه من گفتم: هيچ مؤمني نيست و چنين بوده است گفته من (همان، ص 172)
باتوجه به احاديث فوق، معناي رفع قلم يعني ننوشتن گناه با شرايطي كه ذكر شد مشخص مي شود.
اما اين ننوشتن گناه براي همه مؤمنين وجود دارد و مختص به روز خاصي نيست لكن مهلت براي ننوشتن گناه هفت ساعت مي باشد. خداوند بواسطه لطف خود به بندگانش مهلت مي دهد تا هفت ساعت احدي از ملائكه از گناه وي مطلع نباشند و اگر توبه كرد گناهش را نمي نويسد و حساب نمي كند. اما اگر مهلت به پايان رسيد و فرد توبه نكرد؛ آنگاه گناه بر وي نوشته مي شود. آري چنين خداي مهرباني كه حتي با گنهكاران اين گونه تعامل دارد شايسته نافرماني نيست. در حديث قدسي آمده كه اي فرزند آدم چقدر خدا خدا مي گويي در حالي كه در دلت غيرخدا جاري است و از غيرخدا هراس داري و به غير او اميد داري و دل مي بندي، پس اگر خداي قادر متعال را آن طور كه شايسته و بايسته است بشناسي هرگز همت و تلاش خود را براي غيرخدا قرار نمي دهي.

پیامبر (ص): صبر اگر به بیقراری رسید دعا مستجاب می شود.

عزیز ما قرنهاست که چشم انتظار به ما دارد!

سه شنبه 25 مرداد 1390  9:51 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها