امام حسن(ع) فرمود: در شب جمعه اي مادرم فاطمه زهرا(س) را ديدم كه در محرابش به عبادت برخاست و پيوسته به ركوع مي رفت و سجده مي كرد تا سپيده صبح دميد. و در اين حال هم چنان براي زنان و مردان مؤمن، و دوستان و همسايگان دعا مي فرمود. عرض كردم: مادر جان! همان گونه كه براي ديگران دعا كرديد، چرا براي خود دعا نمي كنيد. فرمود: اي فرزندم! بايد اول براي همسايگان و خواهران و برادران ديني دعا كرد، و سپس براي اهل خانه خويش: فقالت: يا بني! الجارثم الدار.(1)
1- بحارالانوار، ج 43، ص 81
