دین پژوهی یعنی استفاده از روش ها و مکانیسم های علمی و عقلانی برای مطالعه آموزه ها، مفاهيم و متون دین
الله کرم کرمی پور در یکی روستاهای گچساران متولد شد.وی دوران ابتدایی و راهنمایی را در همان محل تولد گذراند و در دوره دبیرستان به قم رفت. وی در سال 1368 در دانشگاه شهید بهشتی تهران در رشته فلسفه پذیرفته شد و همزمان با تحصیل دردانشگاه ، به تحصیل دروس حوزوی در حوزه علمیه قم پرداخت. وی مدرک فوق لیسانس خود را در همان رشته فلسفه
از دانشگاه مفید قم دریافت کرد و موضوع پایان نامه اش مقايسه "اعترافات قدیس آگوستین و المنقذ من الضلال غزالی" بود. وی همچنین تحصیلات تکمیلی خود را در مقطع دکتری در رشته جامعه شناسی فرهنگ ادامه داد و هم اکنون مشغول تکمیل رساله دکتری خود می باشد.
دکتر کرمی پور هم اکنون مدیریت گروه دین پژوهی دانشگاه ادیان و مذاهب قم را عهده دار است. تاکنون 16 مقاله در حوزه های دین پژوهی ، فرهنگ و جهانی شدن، دين و مدرنيته و روش های دین پژوهی در مجله هاي مختلف از وی به چاپ رسیده است. از آثار وی می توان به ترجمه کتاب " عرفان پس از مدرنیته" اثر دان كيوپيت ، اشاره کرد.
مدیر گروه دین پژوهی دانشگاه ادیان و مذاهب با اشاره به مفهوم دين پژوهشي گفت: دین پژوهی یعنی استفاده از روش ها و مکانیسم های علمی و عقلانی برای مطالعه آموزه ها، مفاهيم و متون دین.
وی جامعه شناسی دین را یکی از مسیرهای موجود در فضای دین پژوهی خواند و افزود: جامعه شناسی دینی به مطالعه دین در حوزه کنش هاي انساني می پردازد و هر مفهوم و باور دینی که تبدیل به "عمل اجتماعی" شود، در حوزه مطالعات جامعه شناسی دینی قرار می گیرد. در هر جامعه ای نمودی از دینداری ظهور و بروز دارد، به عنوان مثال در جامعه اسلامی دین اسلام و در جامعه مسیحی، دین مسیحیت نمود و ظهور پیدا می کند.
عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب دین متداول در هر جامعه ای را وابسته به برخی شاخصه ها مانند مرزهای جغرافیایی و سابقه تاریخی و فرهنگي دانست و تصریح کرد: نُرم و شیوه رفتارها در فضای فرهنگي و تاریخی نشان دهنده دین آن کشور است و غالبا هر کشوری به دین غالب آن كشور شناخته شده است، مثلا ایران و کشورهای عربی به عنوان کشورهای مسلمان و کشورهای اروپایی به عنوان کشورهای مسیحی شناخته شده اند.
دکتر کرمی پور با اشاره به این که در دین پژوهی کمتر کار تحقیقی و پژوهشی جدي صورت گرفته خاطر نشان کرد: ضرورت توجه به دین پژوهی در عصر کنونی کاملا محسوس است و ما باید در انتخاب موضوعات برای ترجمه و يا انتخاب افراد که در این حوزه ها کار کرده اند دقت نظر داشته و وسواس بیشتری داشته باشيم .
وی ادامه داد: روان شناسی دین، جامعه شناسی دین و فلسفه دین رشته های مورد مطالعه در دین پژوهی هستند که می توان با برگزاری کنفرانس ها و نشست ها و دعوت از صاحب نظران مجرب، فضای علمي جدیدی در این زمینه فراهم کرد که البته نقش دانشگاه در این باره بسیار مهم و موثر است.
وی در ادامه به مشکلاتی که در حوزه دین پژوهی وجود دارد اشاره کرد و گفت: یکی از مشکلات اصلی در این زمینه "ضعف روش شناسی" است. پژوهشگران و دانشجویان ماكمتر مي توانند از روش هاي علمي در سازمان دهي موضوع و مسآله خود استفاده كنند .
مدیر گروه دین پژوهی دانشگاه ادیان و مذاهب مشکل دیگر را "عدم توجه به ادبیات موضوع"، از سوی محققان و "کمبود منابع مطالعاتی" عنوان کرد و افزود: معمولا منابع اصلی به زبان انگلیسی هستند و دانشجویان ما کمتر به سراغ این منابع می روند. بنابراین نمی توانند نوآوری و شورخلاقیت داشته باشند و کار شان تا حدی تکراری يا غير علمي می شود.
دکتر کرمی پور راه حل این مشکلات را تسلط پژوهشگران به زبان انگلیسی و رجوع به منابع اصلی، آگاهی از دیگر پژوهش هایی که مرتبط با آن موضوع انجام شده ، برگزاری کارگاه های آموزشی، مطالعه کتب روش شناسی و آشنایی با صاحب نظران برجسته و نيز استفاده از فضايي به نام اينترنت عنوان کرد.
