چرا فرزند ۱۲-۱۰ ساله شما كه عادت به صحبت كردن داشت، طی سالهای اخیر كم حرف شده است؟ این سؤال ذهن بسیاری از والدین را به خود اختصاص می دهد.
نیاز به تنهایی
بنا بر دلایل بسیاری، فرزندان در اوایل نوجوانی ساكت می شوند. با ورود نوجوان به بزرگسالی نیاز او به تنهایی افزایش می یابد. نوجوان از تغییرات جسمی و عاطفی احساس شرم و ناامنی می كند. افكار و احساسات متغیر دارد و گاهی در خود فرو می رود.از طرفی نوجوان احساس می كند كه از مهارت كافی برای صحبت كردن برخوردار نیست. او احساس می كند كه بزرگسالان مهارت كافی در برقراری ارتباط و گفت وگو دارند.آنان به موقع و به جا صحبت می كنند. در حالی كه نوجوان احساس می كند چنین مهارتی ندارد،پس كمتر صحبت می كند. او اعتماد به نفس كافی برای صحبت كردن و ابراز عقیده ندارد. ارتباط مؤثر عامل مهم روابط خوب خانوادگی است. نوجوانی كه به راحتی با والدین صحبت نمی كند، نمی تواند نیازهایش را مطرح كند. فقط با ارتباط خوب و مؤثر می توانید به نوجوان توجه كنید و حامی او باشید. در غیر این صورت نوجوان با شما صمیمی نمی شود و حرف های دلش را نمی گوید.
چرا ما به ارتباط نیاز داریم؟
همه ما حتی اگر كلامی بر زبان نیاوریم، همیشه ارتباط برقرار می كنیم. با علایم غیركلامی از طریق نحوه ایستادن، راه رفتن و طرز نگاه كردن می توان ارتباط برقرار كرد.
والدین حتی اگر صحبت نكنند همیشه با فرزندان ارتباط برقرار می كنند. والدین باید همیشه با فرزندان صحبت كنند. اگر آنان از آن طفره می روند، می توانید با روش های مختلف او را تشویق كنید.
چگونه می توان نوجوان را به صحبت كردن تشویق كرد؟
* به حرف های نوجوان گوش كنید.
بسیاری از نوجوانان شاكی هستند كه والدین به حرف آنان گوش نمی كنند. ارتباط مانند خیابان دوطرفه است. اگر می خواهید نوجوان به حرف شما گوش كند، با دقت شنوای حرف هایش باشید.
* برای نظر نوجوان احترام قائل شوید.
در برخی موضوعات نظر فرزندان را بپرسید. گاهی نظر آنان با ارزش است. این امر به نوجوان كمك می كند كه در مورد مسائل مختلف فكر كند و از طرفی اعتماد به نفس او افزایش می یابد.
* با رفتار و گفتار مثبت سرمشق و الگوی فرزندان باشید.
اگر با همسر و فرزندان رفتار خوبی داشته باشید، نوجوان می كوشد رفتار شما را سرمشق خود قرار دهد.
* انعطاف پذیر باشید.
به موضوعات مورد علاقه نوجوان توجه كنید. علایق و خواسته های نوجوان با ما فرق دارد؛ همان طوری كه ما نوجوان بودیم، خواسته های ما با والدین متفاوت بود. خود را جای او بگذارید و مسائل را از دید او ببینید.
