اسلام برای بیان واقعیت مسلم از لفظ آیا ندیدی(الم تر) استفاده مینماید:
أَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا (نوح/15) آيا نمیبینید(نميدانيد) چگونه الله هفت آسمان را يكي بالاي ديگري آفريده؟
پس طبق این آیه، موضوع طبقه طبقه بودن آسمان را در آن زمان امری بدیهی و مسلم میدانستند؛ موضوعی که کوچکترین شکی را در آن نداشتند(حتی توده ی مردم).
اما آسمان چیست؟
آیا جسمی است مجازی یا شیئی است حقیقی؟
برای پاسخ به این پرسش، خود قرآن را مورد بررسی قرار می دهیم.
الله( وجودی مبهم و متناقض) پس از پیدایش زمین، اقدام به پیدایش آسمان نمود؛ این بود که آسمان را بر روی زمین خلق نمود.
لذا مشاهده مینمائیم که در ابتدا آسمان بر روی زمین قرار داشت؛
اَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاء كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ (انبیاء/30) آيا كافران نديدند(ندانستند) كه آسمانها و زمين به هم چسبیده بودند و ما آنها را از يكديگر جدا نمودیم و هر چيز زندهاي را از آب قرار داديم، آيا ايمان نميآورند!
بر طبق این آیه، در آن زمان موضوع خلقت آسمان بر روی زمین امری قطعی و مسلم بود؛ موضوعی که اسلام آنرا بعنوان یادآوری بیان مینماید.
الله هنگامیکه آسمان را بر روی زمین خلق نمود، ارداهی بالا بردن آنرا کرد و آنرا بالا برد:
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا (نازعات/28) سقف (کلفت)ش را بلند کرد و آنرا منظم ساخت.
آیهی فبل از این آیه میگوید که بنای آسمان از خلقت دوبارهی شما خیلی مشکلتر میباشد، زیرا الله دو کار را انجام داد؛
نخست آنرا بر روی زمین خلق نمود.
دوم اینکه؛ آسمان به این سنگینی را بالا برد؛
أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاء بَنَاهَا (نازعات/27) آيا پیدایش شما سختتر است يا پیدایش آسماني كه الله بنا کرد؟
او آسمان را بدون ستون بنا نمود؛
اللّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لأَجَلٍ مُّسَمًّى يُدَبِّرُ الأَمْرَ يُفَصِّلُ الآيَاتِ لَعَلَّكُم بِلِقَاء رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ(رعد/2) الله همان كسي است كه آسمان را بدون ستونی (همانگونه) که می بینید بالا برد؛ سپس بر عرش استيلا يافت و خورشيد و ماه را مسخر ساخت كه هر كدام تا زمان معيني حركت دارند كارها را او تدبير ميكند آيات را تشريح مينمايد تا به لقاي پروردگارتان يقين پيدا نمائید.
اما پرسشی که پیش میاید این است که؛
چگونه آسمان بدون ستون برپا نموده است؟
چرا بر روی زمین سقوط نمینماید؟
إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ أَن تَزُولَا وَلَئِن زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِّن بَعْدِهِ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا (فاطر/41) همانا الله آسمانها و زمين را نگاه مىدارد تا نيفتند و اگر بيفتند بعد از او هيچ كس آنها را نگاه نمىدارد اوست بردبار آمرزنده.
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي الْأَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَيُمْسِكُ السَّمَاء أَن تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ(حج/65) آيا نديدهاى كه الله آنچه را در زمين است به نفع شما رام گردانيد و كشتيها در دريا به فرمان او روانند و آسمان را نگاه مىدارد تا [مبادا] بر زمين فرو افتد مگر به اذن خودش [باشد] در حقيقت الله نسبت به مردم سخت رئوف و مهربان است.
پس آسمان داری وزنی میباشد که الله آنرا نگه میدارد تا مبادا بر روی زمین سقوط نماید.
آسمان قابل لمس کردن میباشد:
وَأَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاء فَوَجَدْنَاهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيدًا وَشُهُبًا (جن/8) ما(جنها) آسمان را لمس نمودیم و آنجا را پر از نگهبانان توانا و تیرهائی از شهاب سنگ یافتیم.
الله برای حفظ آسمان ار نفوذ شیاطین، شهاب سنگ را میفرستد:
لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَى وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ(صافات/9) به [اسرار] ملأاعلى گوش نتوانند داد و از هر طرف به سویشان (با شهاب سنگ) پرتاب میشود.
دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ (صافات/10) به راندنى سخت، و عذابى پاينده [در پيش] دارند.
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ (صافات/11) مگر كسى كه ربايشى بربايد (اطلاعاتی بدست آورد و فرار کند) که در این صورت شهاب سنگی درخشان به سویش پرتاب میگردد।
پس:
آسمان نیاز به محافظ دارد؛
وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَانٍ مَّارِدٍ (صافات/8) و(آسمان را) از هر شيطان سركشى محفوظ داشتهايم.
الله ستارگان را زینت پائینترین طبقهی آسمان قرار داده است؛
إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ (صافات/7) ما آسمان دنيا را با ستارگان زینت دادیم.
پس تنها آسمان پائین دارای ستاره میباشد!
ماه و خورشید را نه در طبقهای که ستارگان قرار دارند؛ بلکه در میان سایر طبقات قرار داده است؛
أَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا (نوح/14) آيا نمیبینید( نميدانيد) چگونه الله هفت آسمان را يكي بالاي ديگري آفريده ؟
وَجَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا (نوح/15) و ماه را در ميان آنها(طبقات آسمان) روشنايىبخش گردانيد و خورشيد را چراغى قرار داد.
پس ماه و خورشید در فاصلهای دورتر از سایر ستارگان قرار دادرند.
الله پس از پیدایش آسمان، شب و روزش را نیز آفرید؛
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا (نازعات/29) و شب آنرا(آسمان) را تيره و روزش را آشكار گردانيد.
پس هنگام شب کل آسمان تاریک میگردد!
