خوابهايتان رنگي هستند يا سياه و سفيد؟
BBC News: پژوهشگران براي پاسخ به اين سوال که «آيا خوابهايتان رنگي هستند؟» در يک فاصله زماني 16 ساله، 1300 نفر را مورد پرسش دوباره قرار دادند. آناليز يافته?هاي اين تحقيق و مقايسه آن در گروههاي مختلف سني نشان داد که بيشتر افراد جوان، خوابهاي رنگي ميبينند، در حالي که با افزايش سن، تعداد افرادي که خوابهاي خود را سياه و سفيد توصيف ميکنند، بيشتر ميشود.
اين مقاله که در نشريه Dreaming به چاپ رسيده، مدعي است تنها 20 درصد افراد بالاي 60 سال، قادر به ديدن خوابهاي رنگي هستند. روانشناسان طي يک توصيه معتقدند اگر ميخواهيد قابليت ديدن خوابهاي رنگي را در سنين بالا هم حفظ کنيد، بيشتر تلويزيون رنگي تماشا کنيد (هر چند شايد چشمپزشکان زياد موافق اين قضيه نباشند.) اين موضوع شايد به دليل الگوبرداري مغز از مشاهدات روزمره براي توليد رويا باشد. هر چند اين روزها هم ديگر تلويزيون سياه و سفيد جايي پيدا نميشود. بنابراين اگر دوست داريد همچنان ديدن خوابهاي رنگيتان ادامه پيدا کند، وقت بيشتري را صرف ديدن برنامههاي رنگي تلويزيون کنيد، اما بايد توجه داشته باشيد که اين امر خود مخاطرات ديگري به همراه دارد که بايد مراقب آنها هم باشيد.
پزشکان باتجربه بهترند يا بيتجربه؟
Reuters Health: طي گزارشي که در «نشريه پزشکي آمريکا» به چاپ رسيده، بيماراني که پزشک معالجشان براي حداقل 20 سال تجربه کاري در بيمارستان داشته?اند، نسبت به کساني که پزشکان آنها در طول 5 سال قبل فارغالتحصيل شدهاند، با احتمال بيشتري فوت مي?کنند. درواقع نتايج اين تحقيق نشان ميدهد که به روز بودن نسبت به پيشرفتهاي پزشکي، خود بر کيفيت مراقبت از بيماران ميافزايد. همچنين اين مطالعه نشان از آن دارد که مشکلات کيفيت مراقبت از بيماران پس از 5 تا 10 سال که از فارغالتحصيلي ميگذرد، بيشتر خواهد شد. در اين مطالعه 6 هزار و 500 فردي که در فاصله سالهاي 2002 تا 2004 بستري شدند، مورد بررسي قرار گرفتند. اين بيماران ابتدا توسط يک رزيدنت ويزيتشده، سپس به صورت تصادفي ميان 6 گروه پزشکي تقسيم ميشدند. هر تيم متشکل از يک دانشجوي پزشکي، رزيدنتها و يک پزشک استاد بود. با مقايسه پزشکان با حداقل و حداکثر تجربه، محققان دريافتند که بيماران گروه پزشکان باتجربه زياد، بيشتر مردهاند. نويسندگان پيشنهاد ميکنند پزشکاني که بيش از 20 سال سابقه کاري دارند، بايد به صورت دورهاي مورد آزمون مجدد و تاييد مدرک قرار گيرند.
متابوليسم گلوکز مغز تحت تاثير تلفن همراه
Medscape: نتايج يک مطالعه جديد نشان ميدهد استفاده از تلفن همراه براي حداقل 50 دقيقه در هر بار، روي متابوليسم گلوکز مغز، در ناحيهاي که نزديکترين محل به آنتن تلفن همراه است، تاثير ميگذارد. محققان با استفاده از اسکن PET هنگام صحبت با تلفنهمراه دريافتند که اگرچه همه متابوليسم مغز تحتتاثير قرار نميگيرد، متابوليسم گلوکز در نواحي کورتکس اوربيتوفرونتال و تمپورال افزايش پيدا ميکند؛ دو ناحيهاي که بيشترين نزديکي را به آنتن تلفن همراه دارد. البته هنوز تاثير و اهميت باليني اين يافته مشخص نيست اما با توجه به اثر بالقوه درماني اين نوع تکنولوژي، همچنين پيامدهاي بالقوه منفي در معرض تلفن همراه قرار گرفتن، بايد اين موضوع را بهطور جدي تحتنظر قرار داد.
محققان اين مطالعه پيشنهاد ميکنند که استفاده از وسايل هندزفري يا قرار دادن تلفن در حالت Speaker کمک ميکند تا از تماس مستقيم تلفن با سر اجتناب شود. يافته?هاي مطالعات قبلي حاکي از آن هستند که اگر تلفن در فاصله يک پايي يا بيشتر از فرد قرار داشته باشد، آثار مضر آن بسيار کمتر خواهد بود. رعايت اين احتياطات خصوصا براي کودکان و نوجوانان که هنوز بافت عصبي آنها در حال رشد است، لازم است. لازم به ذکر است که اين يافتهها تاييد يا ردکننده اين مطلب نيست که آيا مواجهه با امواج تلفن همراه در ايجاد سرطان دخيل?اند يا خير.
اشتباه پزشکان در خواندن ECG ورزشکاران جوان
Medscape: بررسي? غربالگري الکتروکارديوگرام ورزشکاران جوان نشان ميدهد که کارديولوژيستها اغلب هنگام تفسير نتايج آنها دچار اشتباه ميشوند. اينگونه اشتباه?ها اغلب منجر به افزايش ميزان توصيههاي نامناسب به بيماران براي شرکت در مسابقات، همچنين تحميل هزينههاي بيشتر مرتبط با انجام تستهاي تشخيصي دقيقتر خواهد شد. گاهي براي متخصصان قلب کودکان اين دقت تشخيصي به 69 درصد ميرسد.
لازم به ذکر است که دستورالعملهاي غربالگري براي افراد شرکتکننده در ورزشهاي مختلف براساس سازمانها متفاوت است. بهطور مثال، کالج کارديولوژي و انجمن قلب آمريکا، اين غربالگري را به معاينات باليني و سابقه پزشکي محدود ميکند اما انجمن قلب اروپا و کميته بينالمللي المپيک، انجام ECG 12 ليدي را براي تشخيص مشکلات قلبي پيشنهاد ميکنند.
در افراد پير، مصرف مزمن مسکنها مناسب نيست
Medscape: نتايج يک بررسي که در نشريه پزشکي آمريکا به چاپ رسيده، حاکي از آن است که افراد پير مبتلا به پرفشاري خون و بيماري کرونر که از NSAID?ها بهطور مزمن استفاده ميکنند، بهطور قابلتوجهي در معرض خطر حوادث قلبي-عروقي قرار دارند و مورتاليتي آنها بيش از 2 برابر خواهد شد. به هر حال بيماران نبايد سرخود مصرف دارو را قطع کنند بلکه بايد با پزشک خود مشورت کرده، سپس نسبت به تعديل مصرف آنها که ايبوپروفن، ناپروکسن، و سلکوکسيب، بيشترين ميزان مصرفي را نشان دادهاند، اقدام کنند. پزشکان بايد حتما به بيماران خود در مورد مضرات اين داروها توصيههاي لازم را بدهند و سعي کنند آنها را به سوي مصرف استامينوفن سوق دهند.
