اندازهگيري دقيق داروي سالسيليك اسيد به كمك نانوذرات، كنترل خوردگي كاشتنيهاي منيزيمي در ترميم بافتهاي استخواني، سنتز نانوذرات پالاديم در مقياس گرمي، معرفي نانوكاتاليزوري كه جايگزين اسيد سولفوريك ميشود، سنتز سبز نانوذرات نقرهي 5 نانومتري و استحكام نانوالياف افزايش مييابد
اندازهگيري دقيق داروي سالسيليك اسيد به كمك نانوذرات
شيميدانان دانشگاه تربيت معلم آذربايجان با استفاده از نانوذرات هيدروكسيدهاي دوگانهي لايهاي نيكل-آلومينيم در روش استخراج با فاز جامد، موفق به اندازهگيري دقيق داروي سالسيليك اسيد از محيط بيولوژيكي شدند.
در اين كار پژوهشي، از روش استخراج با فاز جامد (SPE)براي استخراج سالسيليك اسيد از محيط بيولوژيكي با ماتريكس پيچيده نظير سرم خون، بافت گياهي، نمونههاي دارويي و غيره استفاده شدهاست. SPE مناسبترين روش براي حذف ماتريكس پيچيده بوده و در عينحال بسيار كم هزينه و آسان است. انتخاب فاز جامد، مهمترين فاكتور در استخراج با فاز جامد است. نانوذرات به دليل داشتن نسبت سطح به حجم بالا و پايداري شيميايي و حرارتي بالا، كارايي روش استخراج با فاز جامد را به مراتب افزايش دادهاند. در كار حاضر از نانوذرات هيدروكسيدهاي دوگانهي لايهاي بهعنوان فاز جامد در روش SPE استفاده شدهاست.
نتايج به دست آمده حاكي از كارايي بالاي روش پيشنهادي استخراج با فاز جامد با نانوجاذبهاي هيدروكسيدهاي دوگانهي لايهاي در آناليز نمونههاي حقيقي و صحت خوب آن است.
كنترل خوردگي كاشتنيهاي منيزيمي در ترميم بافتهاي استخواني
پژوهشگران دانشگاه صنعتي اصفهان، به كمك نانوذرات فلوئورآپاتيت توانستند مشكل خوردگي بالاي آلياژهاي منيزيم در كاربردهاي مهندسي بافت را حل كنند.
بهتازگي، مواد بر پايهي منيزيم بهخاطر داشتن خواص عالي نظير استحكام و زيستسازگاري مناسب، براي كاربرد بهعنوان كاشتنيهاي فلزي زيستتخريبپذير براي ترميم عيوب بافت استخوان، پتانسيل خوبي از خود نشان دادهاند. البته مشكل آلياژهاي منيزيم سرعت خوردگي فوقالعاده بالاي آنها است.
تهيه نانوكامپوزيتهاي بر پايهي آلياژ منيزيم ميتواند راه حلي براي اين مسئله باشد. اخيراً توجه ويژهاي روي فلوئورآپاتيت بهدليل حلاليت كم و حضور آن در استخوان طبيعي و دندان، همچنين تأثير مثبت يون فلوئوريد در رشد استخوان شدهاست.
بنابراين نانوذرات فلوئورآپاتيت، گزينهي مناسبي بهعنوان فاز تقويت كننده براي توليد نانوكامپوزيتهاي پايه منيزيم هستند.
سنتز نانوذرات پالاديم در مقياس گرمي در دانشگاه شيراز
پژوهشگران دانشگاه شيراز، موفق به سنتز نانوكاتاليزور فلزي پالاديم در مقياس گرمي شدند و از اين نانوكاتاليزور در واكنش سونوگاشيرا استفاده كردند.
اين گروه توانستند نانوذرات پالاديم سوار شده روي بستر ژلاتين را بسازند كه كاتاليزورهاي بيخطري براي محيط زيست هستند و توانايي بالايي براي انجام واكنشهاي آلي نيز دارند.
بر اساس دادههاي آزمونهاي TEM، SEMو AFM اندازهي ذرات، حدود 7-3 نانومتر است. كاهش يافتن پالاديم هم به وسيلهي طيف UV اثبات شدهاست و مقدار پالاديم سوار شده با روش ICP و طيفسنجي جذب اتمي اندازهگيري شدهاست.
گفتني است كه برخلاف روشهاي پيشين كه قادر بودند نانوذرات پالاديم را در مقياس ميليگرمي سنتز كنند، در اين پژوهش اين نانوذرات در مقياس گرمي به آساني سنتز شد.
اين نانوكاتاليزور ميتواند بهعنوان يك كاتاليزور هتروژن و قابل بازيافت در فرايندهاي اكسيداسيون و احيا در صنايع مختلف پيشرفته بهكار رود.
معرفي نانوكاتاليزوري كه جايگزين اسيد سولفوريك ميشود
پژوهشگران دانشگاه گيلان موفق به بكارگيري نانوكاتاليزوري جديد بهعنوان جايگزيني مناسب براي اسيد سولفوريك در واكنشهاي آلي شدند.
مشكل اصلي استفاده از كاتاليزورهاي اسيدي همچون اسيد سولفوريك، اسيد كلريدريك و غيره در فرايندها، سختي جداسازي محصولات و بهرهي اندك محصولات مورد نظر است. با توجه به اين موارد، استفاده از اسيدهاي جامد بهعنوان كاتاليزورهاي جايگزين مورد توجه قرار گرفته است. هدف اصلي اين پروژه، سنتز و معرفي يك نانوكاتاليزور جديد بهعنوان جايگزيني مناسب و موثر براي اسيد سولفوريك و استفاده از آن در فرايندهاي شيميايي است.
اساس كار در اين تحقيق، اصلاح شيميايي سطح نانوذرات سديم مونت موريلونيت، شناسايي نانوكاتاليزگر حاصل و سپس استفاده از آن بهعنوان يك نانوكاتاليست ناهمگن در تبديلات آلي مختلف، بودهاست.
مقايسهي نتايج بهخوبي مويد ارجحيت استفاده از كاتاليزور ساخته شده نسبت به ساير كاتاليزورها از نظر كاهش زمان فرايند، افزايش بهره، كاهش مقدار كاتاليزور مورد استفاده و نيز سهولت روش كار و جداسازي محصولات است.
سنتز سبز نانوذرات نقرهي 5 نانومتري؛ حاصل همكاري محققان ايراني و مالزيايي
پژوهشگران ايراني با همكاري همتايان مالزيايي خود توانستند نانوذرات نقره را با اندازهاي حدود 5 نانومتر به روش شيمي سبز سنتز كنند.
سنتز نانوذرات نقره، قبلا در بسترهاي پليمري انجام ميشد. ولي ژلاتين نسبت به پليمرهاي قبلي مزاياي زيادي دارد كه از آن جمله ميتوان به قيمت ارزان، در دسترس بودن و عدم مخاطرات زيست محيطي آن اشاره كرد.
در اين تحقيق، به تهيه و شناسايي نانوذرات نقره به روش شيمي سبز و بررسي تاثير زمان واكنش بر اندازهي نانوذرات نقره به دست آمده، پرداخته شدهاست.
از اينرو از معرفاتي استفاده شده كه پايهي طبيعي دارند و عاري از مخاطرات زيست محيطي هستند. بر اين اساس از ژلاتين و گلوكز به ترتيب به عنوان پايداركننده و عامل كاهندهي يونهاي نقره به نقره فلزي استفاده شدهاست.
اگر اين پليمر در كنار نانوذرات نقره قرار گيرد، ميتواند به عنوان تركيبي با قابليت ضد باكتريايي در ساخت پانسمانهاي مخصوص زخمهاي عفوني مورد استفاده قرار گيرد، همچنين اين محصول ميتواند در صنعت بهعنوان كاتاليزور كاربرد داشته باشد.
استحكام نانوالياف افزايش مييابد
پژوهشگران دانشگاه گيلان به دانش فني ساخت چندلايههاي حاوي نانوالياف دست يافتند.
به كمك روش الكتروريسي، لايهاي بي بافت از نانوالياف تشكيل ميشود كه خواص منحصر به فردي مانند نسبت سطح به حجم بالا، اندازه منافذ بسيار كوچك و تخلخل بسيار بالا دارد، از اين رو، لايهي نانوالياف، گزينهي بسيار مناسبي براي كاربردهاي فيلتراسيون و پوشاك محافظ است. اما مهمترين عيب اين لايه، استحكام پايين آن است، بهطوري كه امكان استفاده مستقيم از آن بهعنوان فيلتر يا پوشاك وجود ندارد.
بر اين اساس، محققان تصميم گرفتند؛ لايهي نانوالياف را به كمك چسبي مخصوص و طي عمليات چندلاسازي به بسترهاي مورد نظر متصل كرده و كامپوزيتي حاوي اين لايهي موثر را توليد كنند. اين كار سبب ميشود تا از لايه نانوالياف در برابر تنشها و يا ضربات، محافظت بيشتري شود.
نتايج حاكي از آن است كه دماي چندلاسازي، پارامتر بسيار مهمي براي ساخت اين نوع كامپوزيتها است، به طوري كه چسبندگي بين لايهها، نفوذپذيري هواي كامپوزيت و سالم ماندن يا نماندن لايهي نانوالياف پس از عمليات چندلاسازي، همگي وابسته به اين پارامتر است.
محققان با روشي كاملا مبتكرانه توانستند تصاويري از لايهي نانوالياف را پس از ساخت چندلا، ارايه كنند كه ميتواند تغييرات به وجود آمده در لايهي نانوالياف و سالم ماندن يا نماندن آن را پس از انجام عمليات چندلاسازي نشان دهد. تنها با داشتن اين تصاوير است كه ميتوان ادعا كرد كامپوزيت، حاوي لايهي نانوالياف است يا خير.
