0

سمبل ۳۰۰ متری پاریس چگونه ساخته شد؟

 
peyman84
peyman84
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : بهمن 1389 
تعداد پست ها : 7282
محل سکونت : قم

سمبل ۳۰۰ متری پاریس چگونه ساخته شد؟

 
«گوستاو ایفل» از اهالی بوروگندی، (زادگاه بسیاری از مهندسان بزرگ) بود. وی عالی ترین تحصیلات ممکن را در مدرسه پلی تکنیک و مدرسه سانترال فرانسه گذراند.
برج ۳۰۰ متری ایفل که برای نمایشگاه سال ۱۸۸۹ پاریس ساخته شد ه نماد تمام تجربیات ایفل است ، تجربیاتی که تاثیر خصوصیات خاک و فشار باد را بر پی ها و پایه ها به وی آموخته بود. حتی خود ایفل نخست بیمناک بود که بر پا داشتن این برج فاقد هر گونه تزیین معمول زمان در قلب پاریس سبب سکته «سلیقه رایج» شود! اما معاون و رییس «دفتر مطالعات» وی مهندس جوان سوئیسی موسوم به «موریس کشلن» که محاسبات پل «گارابیت» نیز از او بود ، به این کار اصرار کرد.
ایفل در ذوق هنری خود فرزند حقیقی عصر خویش بود. خانه شخصی وی، به نقل قول از «بلزساندرار» شاعری از معاصرین او، پر از «مشتی کارهای شلوغ بسیار زشت نقاشی بود.»
از نظر ساختمانی ، ایفل این برج را به شیوه پایه های پل ها ساخت. ولی ابعاد آن بسیار بزرگتر است. این ابعاد بزرگ ایجاب می کرد که برج از چهار پایه عظیم ساخته شود.
این چهار پایه به شکل هرمی ناقص در فضا بالا می روند و هر پایه بر پی جداگانه ای استوار است. برای ساختن پی ها ایفل به شیوه معمول خود در ساختن پل ها از پرس های هیدرولیکی استفاده کرد. در این برج سه سکو ساخته شده و آسانسورهایی در داخل برج تا سکوی سوم به ارتفاع ۲۷۱ متر بالا می رود.
چهار هلالی که پایه ها را به هم متصل می کنند، بیشتر تزئینی هستند و در پایداری برج سهم موثری ندارند. ایفل نخست قصد داشت این برج را بر چهار پایه هلالی بسازد و وجود این هلال ها در پایین برج در واقع نمودار قصد نخستین ایفل هستند.
فضای داخل این برج با فضای خارج به میزانی که قبلا ناشناخته بود در هم می آمیزد. این تاثیر تنها در پایین آمدن از راس برج می تواند به احساس آید. به هنگام پایین آمدن از پله های مارپیچی این برج به نظر می رسد میله های برج مناظر پایین همچون درختان ، خانه ها ، کلیساها ورود مارپیچی را قطع می کند و در هم آمیختگی مناظر که ناشی از تغییر نقطه دید ناظر متحرک است ، تجربه ای از احساس بعد چهارم به وجود می آورد.
● تاجی بر راس پاریس
محتوای احساسی این برج سال ها بر کسی آشکار نبود. تازه در حدود سال ۱۹۱۰ قدر آن شناخته شد و از آن چون تاجی بر راس پاریس یاد شد.
قبل از آن به دیده کهنه پرستان تهدیدی بر زیبایی پاریس و شرمی بر پیکر این شهر بود! در فوریه سال ۱۸۸۷ یک ماه بعد از آن که ایفل با حکومت فرانسه و شهر پاریس برای ساختن این برج قرارداد بست، اعتراض نامه ای معروف به رییس کمیته نمایشگاه نوشته شد: «ما نویسندگان ، نقاشان ، مجسمه سازان و معماران ، به نام هنر فرانسه و به دلیل اینکه تاریخ فرانسه مورد تهدید قرار گرفته است عدم رضایت شدید خود را با این برج هیولا و غیر لازم که قرار است ایفل نامی آن را در پایتخت بر پا دارد، اعلام می کنیم.»
اما خوشبختانه رییس کمیته ، مهندس و معماری منظره ساز موسوم به «آلفان» که به آینده چشمی بینا داشت به این اعتراض توجهی نکرد. بیست سال بعد «انقلابی بصری» به وجود آمد که نحوه قضاوت منجمد دوره رنسانس را به یکسو نهاد و محتوی احساسی برج ایفل را ناگهان آشکار کرد.
از این پس دیگر برج ایفل سمبل «عروس جهان» شد و به گفته شاعری « این نام با این برج عظیم که از آن در آسمان شب امواج آبی تلگراف منتشر می شد معنای حقیقی خود را یافت. برج ایفل سبب الهام هنرمندانه بسیاری از نقاشان و شعرا شد. فی المثل نقاش پاریسی «ربردلونه» از سال ۱۹۱۰ تا پایان عمر خود به آن دلبسته بود.

نور

پنج شنبه 23 تیر 1390  5:35 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها