به سوی انسجام اسلامی

امسال نامی به خود گرفته که حساسیت بسیاری با خود دارد. از سویی وجود برخی اختلافات در اصول و ریشه‌های مذهب تشیع و دیگر مذاهب اسلامی و از سوی دیگر نیاز جامعه اسلامی به اتحاد و انسجام درونی روزها و ماه‌های حساسی را رقم زده است. انتخاب این نام که طبق معمول سنجیده و از سر بینش ولایی انتخاب گردیده است می‌تواند سرمنشأ برکات بسیاری باشد. در این سال‌ها کتاب و مقالات بسیار زیادی بر علیه مذهب حقه شیعه منتشر شده است که نتیجه آن بدبینی برخی مسلمانان نسبت به مذهب تشیع می‌باشد. مهملاتی همچون پرستش قبور توسط شیعه یا مقام یزدانی به ائمه معصومین (سلام الله علیهم اجمعین). از جمله این دروغ پراکنی‌ها و تهمت‌های ناروا بوده است. دامنه این قبیل هجویات به حدی بوده که برخی به ظاهر عالم رأی به کفر مسلمانان داده‌اند و خون شیعه را جایز شمرده‌اند. به همین جهت است که می‌توان با استفاده از فرصت پیش رو نه تنها از اعتقادات قلبی و راستین خود قدمی عقب ننهاد بلکه با راه‌اندازی بحث‌های طلبگی در محیطی آرام وبدون هیاهو دلایل مستند و عقلی مذهب جعفری را به همه مسلمانان دنیا عرضه نمود. در این صورت نه تنها اتهام کفر از چهره پاک شیعه زدوده خواهد شد بلکه می‌تواند زمینه ساز اتحاد و انسجام اسلامی نیز گردد. یعنی با شناختی که پیش می‌آید زمینه های آشتی و صلح فراهم می‌گردد.

مسلمانان باید شیعه را همانگونه که هست دریافت دارند

هرگز فراموش نمی کنم در سفر معنوی که به مکه مکرمه و مدینه منوره داشتم چگونه اتهام کفر در جای جای شبه جزیره عرب بر ما مسلمانان شیعه مستولی بود. به نحوی که هر کسی با هر ملیتی به خود این اجازه را می‌داد که ما را مورد خطاب و عتاب قرار دهد. اما در قبال اعمال عبادی ما مثل نماز و اعمال حج راهی به جز سکوت نداشتند. کاملاً واضح بود که بر اثر تبلیغات غلط گمان می‌کردند که سجده ما بر خاک مقدس سجده در مقابل سنگ‌ دقت کنید! است و یا زیارت قبور به معنی پرستش آن.حتی شفاعت که در جای جای قرآن به عنوان یکی از راه‌های رستگاری به آن اشاره شده است شریک قرار دادن برای خدا تلقی می‌شد. واضح است که این تهمت‌ها با روشن شدن حقایق بر چهره تشیع همچون غبار است بر گونه خورشید. به همین دلیل با تأکید منطقی و اصولی بر اعتقادات راستین مان و نه تعصبات غلط می‌توان کاری انقلابی نمود.

تعصبات غلط و انحرافات ممنوع!

از هر چه بگذریم باید یک سوزن هم به خود بزنیم. این تذکر به خودی‌ها برای آن است که به دروازه خودمان گل نزنند و به تعبیری «غضنفر» نشوند. ترویج تفکرات و اعمال غلط در مذهب تشیع متأسفانه گذشته‌ای طولانی دارد‌. از عزاداری‌های سالار شهیدان گرفته تا مسأله لعن و نفرین «بعضیها» در محل دید همگان. اینها هم خود علاوه بر وهن به اسلام ناب عزیز یعنی شیعه باعث عمیق‌تر شدن اختلافات می‌گردد. چرا باید با اعمالی که موجب دوری مسلمانان از ما می‌شود موجبات انزوا و حتی اخراج دین خود شویم. چرا باید به دست دیگران گزک دهیم تا آن را پیراهن عثمان کنند‌؟ از این قبیل اعمال غلط بسیار است که با جلوگیری از آنها می‌توان گامی دیگر در جهت هر چه تابنده‌تر کردن مذهب شیعه در جهان برداشت.