تفسير نمونه ج : 27ص :415
سورة المسد
بِسمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ تَبَّت يَدَا أَبى لَهَبٍ وَ تَب(1) مَا أَغْنى عَنْهُ مَالُهُ وَ مَا كسب(2) سيَصلى نَاراً ذَات لهََبٍ(3) وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطبِ(4) فى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسدِ(5)
ترجمه:
بنام خداوند بخشنده مهربان
1 -بريده باد هر دو دست ابو لهب ( و مرگ بر او باد ) .
2 -هرگز مال و ثروت او و آنچه را به دست آورد به حالش سودى نبخشيد.
3 -و به زودى وارد آتشى مىشود كه داراى شعله فروزان است.
4 -و همچنين همسرش در حالى كه هيزم به دوش مىكشد،
5 -و در گردنش طنابى از ليف خرما است!
تفسير نمونه ج : 27ص :416
تفسير : بريده باد دست ابو لهب!
همانگونه كه در شان نزول سوره گفتيم اين سوره در حقيقت پاسخى است به سخنان زشت ابو لهب عموى پيغمبر اكرم (صلىاللهعليهوآلهوسلّم) و فرزند عبد المطلب كه از دشمنان سرسخت اسلام بود وبه هنگام شنيدن دعوت آشكار و عمومى پيغمبر اكرم (صلىاللهعليهوآلهوسلّم) و انذار او نسبت به عذاب الهى گفت : زيان و هلاكت بر تو باد ، آيا براى همين حرفها ما را فرا خواندى ؟ ! قرآن مجيد در پاسخ اين مرد بد زبان مىفرمايد : بريده باد هر دو دست ابو لهب ، يا مرگ و خسران بر او باد ( تبت يدا ابى لهب و تب)
تب و تباب ( بر وزن خراب ) به گفته راغب در مفردات به معنى زيان مستمر و مداوم است ، ولى طبرسى در مجمع البيان مىگويد : به معنى زيانى است كه منتهى به هلاكت مىشود.
بعضى از ارباب لغت نيز آن را به معنى قطع كردن تفسير كردهاند ، و اين شايد به خاطر آن است كه زيان مستمر و منتهى به هلاكت طبعا سبب قطع و بريدگى مىشود ، و از مجموع اين معانى همان استفاده مىشود كه در معنى آيه گفتهايم .
البته اين هلاكت و خسران مىتواند جنبه دنيوى داشته باشد ، يا معنوى و اخروى ، و يا هر دو.
در اينجا اين سؤال پيش مىآيد كه چگونه قرآن مجيد بر خلاف روش و سيره خود در اينجا نام شخصى را برده ، و با اين شدت او را مورد حمله قرار داده است ؟!