تفسير نمونه ج : 21ص :465
در بعضى از روايات كه در منابع اهل بيت (عليهمالسلام) آمده است مىخوانيم : اين آيه در باره بنى اميه است كه وقتى زمام حكومت را به دست گرفتند نه بر صغير رحم كردند و نه بر كبير ، حتى خويشاوندان خود را به خاك و خون كشيدند!.
روشن است كه بنى اميه از ابو سفيان گرفته تا فرزندان و نوادههاى او همه مصداق روشن اين آيه بودند ، منظور از روايت نيز همين است در حالى كه آيه مفهوم گستردهاى دارد كه همه منافقان ظالم و مفسد را شامل مىشود .
در آيه بعد سرنوشت نهائى اين گروه منافق و بهانهجوى مفسد را چنين
تفسير نمونه ج : 21ص :466
بيان مىكند : آنها كسانى هستند كه خداوند از رحمت خويش دورشان ساخته ، گوشهايشان را كر و چشمهايشان را كور نموده است ، نه حقيقتى را مىشنوند و نه واقعيتى را مىبينند ( (اولئك الذين لعنهم الله فاصمهم و اعمى ابصارهم
آنها جهاد اسلامى را كه بر معيار حق و عدالت استقطع رحم و فساد فى الارض مىپندارند ، اما آنهمه جناياتى را كه در جاهليت مرتكب شدند و خونهاى بيگناهانى را كه در دوران حكومتشان ريختند و نوزادان معصومى را كه با دست خود زير خاك پنهان كردند مطابق با حق و عدالت ! ، لعنت خدا بر آنها باد كه نه گوش شنوا دارند و نه چشم بينا!.
