لورنس انگلیسی و وهابیت

در سال 1220 یا 1221 وهابی‌ها به سرکردگی «سعود» به نجف اشرف حمله بردند، ولی چون شهر دارای برج و بارو بود و در بیرون نیز خندقی شهر را حفاظت می کرد، به‌علاوه جمعی از مردم و طلاب علوم دینی در حدود 200 نفر تحت رهبری شیخ جعفر نجفی (کاشف‌الغطاء) مرجع اعلم عصر که خود مردی دلیر بود، شبانه روز مشغول دفاع از شهر بودند، وهابی‌ها کاری از پیش نبردند و سرانجام سعود با بقیه نفراتش ناامید از نجف اشرف بازگشت.

وهابی‌ها در سال 1222 بار دیگر روی به مکه و مدینه نهادند و به غارت حجاج بیت‌ا... و محاصره‌ی آن دو شهر مقدس پرداختند و این عمل وحشت‌بار آنها موجب گردید که حج بیت‌ا... سه سال به حال تعطیل دراید.

محاصره‌ی مجدد نجف اشرف و کربلای معلی

در سال 1225 برخی از اعراب عنیزه یعنی قبیله‌ی آل سعود بار دیگر نجف اشرف و کربلای معلی را محاصره نمودند و دست به راهزنی‌ها زدند. از جمله، زائرانی را که زیارت حضرت اباعبدا... الحسینع در نیمه‌ی شعبان بازمی‌گشتند، مورد هجوم قرار دادند و حدود 150 نفر از عرب و غیر عرب را به شهادت رساندند.

عبدالعزیز بن سعود

در سال 1919 میلادی پس از پایان جنگ جهانی اول، انگلیسی‌ها نجد را کشوری مستقل اعلام کردند، و عبدالعزیز را که به نام جدش ابن سعود خوانده می‌شد، پادشاه نجد خواندند، و سالانه مبلغی در حدود چهل هزار لیره انگلیسی برای وی مقرری منظور داشتند. این مقرری از سال 1917تا 1923 به مدت شش سال ادامه داشت.

علامه سید محسن امین عاملی در «کشف‌الارتیاب» می‌نویسد: «دولت انگلیس این مقرری را بدان علت به پادشاه سعودی می‌داد که اولاً او را در جنگ بر ضد عثمانی یاری کند، و ثانیاً پس از جنگ بر ضد حجاز و عراق و کویت شورش ننماید و ثالثاً در سیاست خارجی خود از خواسته‌های بریتانیا پیروی کند و در ترویج سیاست خاص انگلیس در مورد صلح و آشتی در کشورهای عربی بکوشد. این موضوعی است که وزیر مستعمرات بریتانیا (مستر امری) آن را با صراحت اظهار داشت، و روزنامه‌های جهان نقل کردند، و ما عین سخنان او را آوردیم.»

در اوائل سال 1342به دستور عبدالعزیزبن‌سعود، وهابی‌ها به حجاز یورش بردند و طائف را محاصره کردند.

آنها به زور وارد طائف شدند و مردم را از زن و مرد و کودک از دم شمشیر گذراندند. رقم کشته شدگان که در میان آنها علما و صلحا کم نبود نزدیک به دو هزار نفر بود.

آنها اموال مردم را غارت کردند و چندان کارهای زشت مرتکب شدند که از شنیدن آنها مو بر بدن انسان راست و دل هر انسانی کباب می‌شود.

ملک‌علی یکسال در جده با وهابی‌ها جنگید، و چون نتیجه‌ای نگرفت و دید که انگلیسی‌‌ها ابن‌سعود را تقویت می‌کنند، از حجاز خارج و در عراق به برادرش فیصل اول پادشاه دست نشانده انگلستان پیوست.

با خروج او طبق برنامه از پیش تعیین شده، عبدالعزیز آل‌سعود پادشاه نجد و حجاز شد، و به‌منظور جلوگیری از هرگونه پیشامد سوئی فرمان خلع سلاح عمومی را صادر کرد.

نقش کلنل لورنس، افسر انگلیسی از جاسوسان زبردست بریتانیا در وادار ساختن شریف حسین به مخالفت با عثمانی و گردآوری همه اعراب در زیر پرچم شریف حسین به نام ملک‌العرب را نباید از نظر دور داشت.

این افسر انگلیسی که به «لورنس عربستان» شهرت یافته کارمند مرموز مخابرات انگلستان بود و سال‌ها در شبه جزیره‌ی عرب اقامت داشت و از نقطه‌ای به نقطه‌ای می‌رفت. چفیه و عگال و دشداشه و لباس تمام عیار عربی می‌پوشید و با زبان عربی تکلم می‌کرد. رؤسای قبایل را می‌دید و آنها را به کمک انگلستان برای نجات از زیر یوغ استعمار عثمانی امیدوار می‌ساخت.

ویران کردن قبور و آثار اسلامی مکه

در سال 1343 وهابی‌ها به فرمان ملک عبدالعزیز آل سعود و فتوای مفتی وهابی، بار دیگر قبه‌ی ابن عباس و دیگر قبور طائف و قبور عبدالمطلب و ابوطالب و حضرت خدیجه همسر پیغمبرص و زادگاه حضرت زهراس و هر گونه شعار اسلامی مکه را که بر سرپا بود ویران کردند.

همچنین قبر منسوب به حضرت حوا را که در جده است و به همین مناسبت به آن بندر «جده» می‌گویند ویران نمودند.

تخریب قبور ائمه بقیع

در شوال سال 1344 پس از اشغال مکه، وهابیان به فرماندهی عبدالعزیز سعود روی به مدینه آوردند و پس از محاصره و جنگ با مدافعان شهر، سرانجام آن را اشغال نمودند.

مأمورین عثمانی را بیرون کردند و به تخریب قبور ائمه بقیع و دیگر قبور بقیع همچون قبر ابراهیم فرزند پیغمبرص و زنان آن حضرت و قبر ام‌البنین مادر حضرت ابوالفضل‌العباسع و قبر عبدا... پدر پیغمبرص و قبر عثمان‌بن‌عفان و مالک‌بن‌انس و دیگر صحابه و تابعین پرداختند و همه را بدون استثناء خراب کردند و با زمین یکسان نمودند. ضریح فولادی ائمه بقیع را که در اصفهان ساخته و به مدینه حمل نموده بودند از روی قبور حضرت امام حسن مجتبیع و امام زین العابدینع و امام محمد باقرع وامام جعفر صادقع برداشتند و بردند. قبور عباس عمومی پیغمبرص و فاطمه دختر اسد مادر امیرالمومنینع که با قبور چهار امام همام، در زیر یک قبه بود نیز ویران شد.

در ایران و عراق نماز جماعات و درس‌های حوزه‌های علمی تعطیل شد و عزای عمومی اعلام گردید. مردم به سوگ و ماتم نشستند و دسته‌های عزاداران به راه افتادند. به پیشنهاد علما دولت وقت ایران هیئتی را برای تحقیق به حجاز اعزام داشت که بی‌نتیجه ماند و کار از کار گذشته بود.

مرحوم سید حسن مدرس در روز 8 شهریور 1304 مطابق با دهم صفر 1344 در این‌باره نطقی در مجلس ایراد نمود که در کتاب «مدرس قهرمان آزادی» درج شده است.

بعد از مرگ عبدالعزیز در سال (1373 ه . ق) پسر بزرگش سعود به‌جای وی نشست. ملک سعود هم در کودتای(1381 ه . ق) عزل و برادرش فیصل جای او را گرفت. ملک فیصل نیز در سال(1395 ه . ق) به دست یکی از بستگانش به قتل رسید و برادرش خالد به جای او منصوب شد. ملک خالد هم چند سال پیش به طرز مرموزی مرد و فهد برادرش جایش را گرفت. او کسی است که جنایت بزرگ تاریخ اسلام یعنی قتل عام حجاج ایرانی در «جمعه خونین مکه» به دستور وی انجام گرفت.