خدا جشن شادی است
تا زمانی که به رقص در نیایی و آواز نخوانی ، تا زمانی که زندگی را جشن نگیری ، آماده پذیرش خدا نخواهی بود .
خدا جشن شادی است . خدا رقص و پایکوبی و آواز و ترانه است .
خدا بر کسانی که غمگین و جدی هستند ظاهر نمی شود . خدا نمی تواند بر انسان های بدبخت ظاهر شود .
بدبختی انسان ها را تنگ و فشرده می سازد و شادمانی گسترده و باز .
شادمانی انسان ها را وسیع و جادار می سازد – و خدا به تمام این فضا نیاز دارد 1.
فقط آن گاه همه آسمان می تواند وارد تو شود . تو باید به پهناوری آسمان شوی و این ، فقط در اوج شادمانی امکان پذیر است
.
منبع : کتاب " پرواز در تنهایی " – ص
30
– اشو
1-
لا یسعنی أرضی و لا سمائی، و یسعنی قلب عبدی المؤمن
- زمین و آسمانم ظرفیت و گنجایش مرا ندارد، ولى دل بنده مؤمنم ظرفیت مرا دارد. بحار الأنوار: ج
۵۵
، ص
۳۹ (
با اندکى اختلاف); عوالى اللآلى: ج
۴
، ص
۷.
محمد صالحی –
5/4/89
http://mahsan.parsiblog.com
/