سهره خاکی

نام انگلیسی : Desert Finch

نام فرانسوی : Bouvreuil de Lichtenstein

نام علمی (لاتین) : Rhodopechys obsoleta - Rhodospiza obsoleta

چطور پیدایش کنیم :

اندازه سهره خاکی تقریبا 14 سانتی‌متر است ؛ پروبالش یکدست قهوه‌ای خاکی کمرنگ است که در ناحیه شکم کمرنگ‌تر می باشد .
منقاری مخروطی ، کلفت و سیاه یا تقریبا سیاه دارد که از مشخصه های شناسایی این پرنده می باشد. سهره خاکی نر لکه‌ای در پشت منقارش دیده می شود که تا چشمانش امتداد دارد .
شاهپرهای بالش سیاه است با حاشیه پهن سفید و یک لکه بزرگ صورتی رنگ روی پوش‌پرها و شهپرهای ثانوی دارد .
پاهایش سیاه است، دمش دو شاخه و سیاه رنگ و پره خارجی شاهپرهای بال آن سفید می باشد .
سر، گلو و رو تنه خاکی و قسمت پایین سینه زیر تنه و زیر دم سفید است.
دم در انتها قلبی شکل و سیاهرنگ و لبه خارجی شاهپرهایش سفید است.
سهره خاکی ماده کمرنگ‌تر از پرنده نر است ، پرنده‌ای است رام و زود انس می گیرد.

صدای پرنده:

صدای سهره خاکی آرام و جالب است شبیه "پری و، prrryu" یا "پررت، prrrt" و یا "تورر، turr" شنیده می شود و نزیز صدای تو دماغی و شبیه سهره سبز دارد و در پرواز صدای آهنگین به صورت "پررررل، prrrrl" دارد.

صدای سهره خاکی را در سایت پرندگان ایران بشنوید

زیستگاه :

مناطق باز ، زمین‌های زراعتی ، کوهپایه‌ها با بوته‌ها و درخت‌های پراکنده .عموما در باغ‌ها و بوته‌های کنار جاده دیده می شود . روی درخت یا بوته لانه می سازد .

پراکندگی :

به‌طور کلی سهره خاکی پرنده‌ای‌ست بومی ایران و از پراکندگی نسبتا فراوانی برخوردار است

حفاظت:

برنامه حفاظتی خاصی برای این پرنده در حال حاضر در نظر گرفته نشده است.