( بخش آسیبهای استخوان و مفصل و عضله در کمکهای اولیه)
سقوط بر روی شانه یا بازوی کاملاً باز شده و یا یک نیروی پیچاننده میتوانند سر استخوان بازو (هومروس) را از حفره مفصلی خارج کنند. همزمان امکان دارد که رباطهای اطراف مفصل شانه نیز پاره شوند. این آسیب دردناک را دررفتگی مفصل شانه مینامند. بعضی از افراد دچار دررفتگیهای مکرر میشوند و احتمالاً نیاز به یک عمل تقویتکننده بر روی شانه مبتلا دارند. سقوط بر روی نوک شانه میتواند به رباطهایی که استخوان ترقوه را در محل شانه مستحکم میکنند، صدمه بزند. سایر آسیبهای شانه عبارتند از: صدمه به کپسول مفصلی و صدمه به تاندونهای اطراف شانه؛ این آسیبها در افراد مسن، شایعتر هستند. برای درمان آسیبهای شانه، از اقداماتی که عنوان شد (بیحرکت کردن قسمت آسیبدیده، قرار دادن یخ، فشار دادن و بالا بردن محل)، پیروی کنید.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
درد شدیدی که با حرکت تشدید میشود؛ درد ممکن است میل به حرکت را از مصدوم سلب کند.
مصدوم تلاش میکند که با نگه داشتن دست خود و خم کردن سر به سمت آسیبدیده، درد را تسکین دهد.
زاویه نگاه مصدوم به سمت شانه و حالت نگاه بدون احساس است.
اهداف
نگه داشتن و بیحرکت کردن اندام آسیبدیده
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
1) به مصدوم کمک کنید که بنشیند. دست سمت آسیبدیده را به آرامی روی تنه مصدوم و در وضعیتی قرار دهید که او کاملاً احساس راحتی کند.
2) یک باند مثلثی را بین دست و قفسه سینه مصدوم قرار دهید تا امکان ساخت آویز اندام بالایی فراهم شود.
3) یک بالشتک نرم (مثلاً یک حوله یا لباس تا شده) را بین دست و قفسه سینه مصدوم و در داخل باند قرار دهید.
احتیاط!
سعی نکنید استخوان در رفته را به داخل حفره مفصلی جا بیندازید.
مصدوم را از خوردن، آشامیدن یا سیگار کشیدن منع کنید چون ممکن است در بیمارستان نیاز به بیهوشی عمومی داشته باشد.
4) پس از پایان ساخت آویز اندام بالایی، دست و بالشتک باید به خوبی نگه داشته شوند.
5) با بستن یک باند تا شده پهن به دور قفسه سینه و روی آویز، اندام بالایی را به قفسه سینه محکم کنید.
6) شرایط انتقال مصدوم به بیمارستان را در یک وضعیت نشسته مهیا کنید.
