درختانی كوچك یا به ندرت درختچه هایی با چند تنه به ارتفاع ۱۰- ۸ متر و تقریباً پیچ و تابدار با پوست قهوه ای متمایل به خاكستری و كم و بیش شكافدار با تاج پوشی وسیع و شاخه هایی گسترده و تقریباً در انتها آویخته، نرم، سبز و پوشیده از كرك های تنك، سپس چوبی و دارای شیارهای طولی و بدون كرك.
برگ های آن چرمی گرد و ضخیم ، بی كرك، پهنك آن تخم مرغی و گرد و بیضوی، منتهی به دمبرگ دراز، در رو سبز روشن یا تیره و در پشت كدر و كم رنگ و متمایل به زرد.
گل های آن سفید، كرم متمایل به سفید و دارای جام قیفی شكل است. میوه گیاه بخش دارویی این گیاه را تشكیل می دهد. میوه های خشك چروكیده و قهوه ای رنگ آن به شكل مخروطی است و از طریق خشك كردن میوه های كروی و زردرنگ آن كه در حالت تازه دارای آب و موسیلاژ فراوان است به دست می آید.
میوه آن را باید پس از رسیدن كامل در تابستان جمع آوری كرد. اصل این درخت از هندوستان است و بومی آسیا و استرالیا است. سپستان دارای موسیلاژ فراوان است. موسیلاژ از دانه ها با روش سرد و گرم جدا شده و حدود ۱۳-۳ درصد بوده كه حاوی فروكتوز، گلوكرونیك اسید، گلوكز و آرابنیوز و گالاكتوز و گزیلوز است. از این گیاه به عنوان نرم كننده در درمان سرفه استفاده می شود همچنین باعث كاهش فشار خون شده و از موسیلاژ آن در صنایع قرص سازی استفاده می شود. در طب گذشته از سپستان به عنوان ملین، خلط آور و نرم كننده (به ویژه در برطرف كردن گرفتگی صدا) استفاده می كرده اند. به شكل دم كرده دانه میوه از آن برای نرم كردن سینه و گرفتگی صدا مصرف می شود.
