سوسنگرد طبق تقسیمات کشوری مرکز شهرستان دشت آزادگان است. سوسنگرد در شمال غربی اهواز و به فاصلهٔ ۵۵ کیلومتری این شهر قرار گرفته. هویزه در جنوب غربی سوسنگرد و بستان در شمال غربی سوسنگرد قرار دارندو رودخانهٔ کرخه از ان میگذرد.جمعیت این شهر بالغ بر ۱۴۰٫۰۰۰ نفر میباشد.
جمعیت سوسنگرد در دهه هشتاد شمسی به نود وپنج هزار نفر رسیدهاستمردم این شهر عرب و پیشه عمده مردم کشاورزی میباشد. از جمله طوایف ساکن در شهر میتوان از بنی طرف (طایفهای بزرگ و شامل)، آلبویلال (جلالی)، بنی ساله، دحیمی، حمودی، بیت داغر، حریزات (حریزاوی)، نیس (مدحج)، مرمض، ابواعبید، سواری، سادات، زبیدات، ابو چلده، سواعد، بیت حردان، بیت مهاوی و نگراوی البوحرز را میتوان نام برد.از محلات این شهر میتوان مشروطه، خزعلیه، نود دستگاه، پشت بهداشت (خیابان شهید بهرام کرامت)، بازار، بازار کویتیها، کوی فرهنگیان، ابو جلال جنوبی و شمالی، بومغینم، ابوذر، کوی جهاد، دادگاه و منازل بنیاد شهید و کوی ولایت محله البوحرز را نام برد. مساجد معروف این شهر مسجد جامع، مسجد امام علی (ع)، مسجد کوی فرهنگیان، مسجد امیر المومنین (ع) مشروطه و مسجد امام حسن مجتبی (ع) هستند.سوسنگرد در زمان جنگ ایران و عراق، برای مدتی به اشغال ارتش عراق در آمدهاست.
در زمان جنگ ارتش عراق ۳ بار برای تصرف سوسنگرد تلاش کرد که با مقاومت شدید مردم مواجه گردید ولی در حمله سوم شهر در محاصره ارتش عراق قرار گرفت. با حمله عراق در ۳۱ شهریور، عناصر تیپ ۳ زرهی لشکر ۹۲ اهواز، مستقر در پاسگاه صفریه و سوبله، نتوانستند حملات عراق را دفع کنند و به ناچار به عقب رانده شدند. لشکر ۹ مکانیزه عراق کم کم به محور سوبله، تنگه چزابه و ارتفاعات الله اکبر میرسید. عراقیها موفق شدند روی رودخانه کرخه و رمیم پل شناور نصب کنند. به این ترتیب بستان به طور کامل سقوط کرد و عراقیها از شمال و غرب وارد شهر شدند. آنها با پیشروی در محور بستان – سوسنگرد این شهر را از سمت غرب مورد تهدید قرار دادند. علاوه بر این عراقیها در جنوب کرخه و از محوه نشوه، کوشک، طلائیه و جفیر وارد ایران شده و در این محور رو به شمال پیشروی کرده و به کرانه جنوبی کرخه کور رسیده بودند. آنها با عبور از کرخه کور، به قصد تصرف حمیدیه و سوسنگرد در دو ستون پیشروی کردند. به حاشیه جنوبی حمیدیه و سوسنگرد رسیدند. عراقیها پس از شکستن مقاومت مدافعان اندک (پاسدار و ژاندارم) آن در ۶ مهر ماه سوسنگرد را اشغال کرد. فرماندهان عراقی اداره شهر اشغال شده را به گروه "جبهه التحریر" سپردند. چهار روز بعد یعنی در ۱۰/۷/۱۳۵۹ رزمندگانی از سپاه اهواز به فرماندهی "علی غیوراصلی" شهر را آزاد کردند و جبهه التحریر را بیرون راندند. پیشروی عراقیها به سوی اهواز ادامه یافت تا این که پاسداران اهواز، شب هنگام ۹/۷/۱۳۵۹ با شبیخون به عراقیها قوای ارتش عراق را مجبور به عقب نشینی کردند و با همکاری هوانیروز و دیگر نیروهای ارتش تعقیب عراقیها ادامه یافت، طوری که در ۱۰/۷/۱۳۵۹ سوسنگرد آزاد شد. عراق حملات مجدد خود را از ۱۷/۷/۱۳۵۹ آغاز و در ۲۱/۷/۱۳۵۹ بستان را اشغال و در ۲۴/۸/۱۳۵۹ سوسنگرد را از سه طرف محاصره کرد و وارد آن شد لیکن ۲۰۰ رزمنده مدافع شهر با مقاومت خود مانع سقوط شهر شدند. ۲ روز بعد در ۲۶/۸/۱۳۵۹ رزمندگان ارتش، سپاه و ستاد جنگهای نامنظم (گروه شهید چمران) به کمک محاصره شدگان آمدند، و بار دیگر شهر را آزاد کردند. از افرادی که در این شهر باقیمانده بودند، رزمندههای آذربایجانی بودند که به خاطر همین در شهر تبریز بوستانی به همین اسم، نامگذاری شده است
