این پرنده جثهای متوسط و پرهایی کمرنگ دارد. طول آن بین ۱۶ تا ۱۸ سانتیمتر، دمش
قرمز مایل به قهوهای و پرهایش شنی رنگ است. نام علمی پرنده (L. isabellinus) نیز
برگرفته از رنگ شنی (Isabelline) پرهایش میباشد. همچنین پرندهٔ نر دارای نوار چشمی
سیاهرنگی است که پرندگان جوان و مادهها فاقد آن میباشند.
سنگچشم دم سرخ پرندهای نیمهمهاجر است و در جنوب سیبری، آسیای مرکزی، ایران و چین
تخم گذری کرده و زمستان را در مناطق استوایی سپری میکند. همچنین این پرنده در
مواردی نادر و معمولاً به هنگام فصل پاییز در اروپای غربی نیز مشاهده شده است.
سنگچشم دم سرخ در کشتزارهای باز بویژه زمینهای دارای بوتههای تیغدار به زاد و
ولد میپردازد.
سنگچشم دم سرخ از حشرات بزرگ، پرندگان کوچک، جوندگان و مارمولکها تغذیه مینماید.
او نیز همچون دیگر سنگچشمها بر فراز مکانی بلند به انتظار طعمهٔ خود نشسته و بر
آن فرود میآید.
سپس شکارش را از تیغها و یا سیمهای خارداری که نقش گنجهٔ خوراک او را دارند
آویزان میکند.
