| سِفیروت (درخت زندگی) در آئین کابالا |
|
|
|
|
کابالا |
ن • ب • و
|
سفیروت(درخت زندگی)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
سفیروت یا سفیروث(عبری:סְפִירוֹת) شکل جمع سفیره(סְפִירָה) به معنی شمارش در کابالا و عرفان یهودیت است. عارفان یهودی، ده سفیروت را شناختهاند. کابالاییها برای توالی ده سفیروت اصطلاحات و واژههای ثابتی دارند، این اصطلاحات در زوهر آمدهاست. در بین سفیرهها مرتبه برقرار است و سفیروت معمولاً از بالا به پایین نوشته میشود. این ده سفیروت عبارتاند از:
-
کتر: که به معنی تاج اعلای خداوند، نور ازلی و ابدی است و در اسم یهوه تجلی مییابد. (من هستم آنکه هستم.)
-
حکماه: که به معنی دانش و خرد جاودان و اندیشه ازلی خداوند است که در وحی مستقیم به موسی تجلی مییابد.
-
بیناه: که به معنی عقل و برهان است.
-
حسد: به معنی عشق و مهربانی خداوند و رحمت او نسبت به بندگانش است.
-
گوورا: به معنی داوری و تنبیه سخت در روز جزا و اقتدار و قدرت و نیروی ازلی و ابدی خداست.
-
تیفئرت: به معنی عدل و همآراستگی که برخاسته از شقفت یا زیبایی خدا سرچشمه میگیرد.
-
نیصاح: به معنی آخرین صبر خداوند و نیز تأمل و پایداری و قریحه مقتدرانه است.
-
هود: یعنی عظمت خداوند.
-
یسود: دربردارنده نیروهای آفریننده خداوند.
-
ملخوت: یعنی ملکوت خداوند که معمولاً در زوهر به نام کنیسه اسرائیل توصیف میشود.
اینها ده فلک از افلاک ظهور الهی به شمار میآیند که خدا از آن ظاهر میگردد و در عربی هر یک موطن ممکنون ترجمه میشود. اینها جملگی با هم جهان وحدت یافته حیات خداوند یا عالمها دیحودا را تشکیل میدهند که هر دو با مواردی خاص و هماهنگ سر و کار دارند. کتاب زوهر کوشتیدهاست آنها را تفسیر نموده و شرح دهد.
جهان سفیروت به عنوان نمادی از انسان یا درخت نیز به کار میرود. ده سفیروت، نیروهای خدایی را برمبنای درختی بنا میدهند، که هر سفیره شاخهای از آن است. تشبیه انسان نیز به کار رفتهاست که بر اساس گفتهای از کتاب مقدس است که خدا، انسان را به صورت خویش آفرید. مفهوم سفیروت به عنوان بخشها و جوارح انساننگاری مکتب عرفان، دال بر نوعی نمادگرایی انسانی یا تشریح بدن انسان نیز هست.
منبع
- Wikipedia contributors, «Sephirot,» Wikipedia, The Free Encyclopedia,
