علی اصغر (ع)
علی اصغر یكی از فرزندان امام حسین (ع) است كه شیر خوار بود و از تشنگی، روز عاشورا بی تاب شده بود. امام (ع)، خطاب به دشمن فرمود: از یاران و فرزندانم، كسی جز این كودك نمانده است. نمیبینید كه چگونه از تشنگی بی تاب است؟ در «نفس المهموم»آمده است كه فرمود: «ان لم ترحمونی فارحموا هذا الطفل» در حال گفتگو بود كه تیری از كمان حرمله آمد و گوش تا گوش حلقوم علی اصغر را درید. امام حسین (ع) خون گلوی او را گرفت و به آسمان پاشید.[1] در كتابهای مقتل، هم از «علی اصغر» یاد شده،هم از طفل رضیع (كودك شیرخوار) و در اینكه دو كودك بوده یا هر دو یكی است، اختلاف است.
در زیارت ناحیه مقدسه، درباره این كودك شهید آمده است:«السلام علی عبد الله بن الحسین، الطفل الرضیع، المرمی الصریع، المشحط دما، المصعد دمه فی السماء،المذبوح بالسهم فی حجر ابیه،لعن الله رامیه حرمله بن كاهل الأسدی».[2] و در یكی از زیارتنامههای عاشورا آمده است: «و علی ولدك علی الأصغر الذی فجعت به» از این كودك، با عنوانهای شیرخواره، ششماهه، باب الحوایج،طفل رضیع و... یاد میشود و قنداقه و گهواره از مفاهیمی است كه در ارتباط با او آورده میشود.
طفل شش ماهه تبسم نكند، پس چه كند
آنكه بر مرگ زند خنده،علی اصغر توست
«علی اصغر، یعنی درخشانترین چهره كربلا،بزرگترین سند مظلومیت و معتبرترین زاویه شهادت...چشم تاریخ، هیچ وزنهای را در تاریخ شهادت، به چنین سنگینی ندیده است.»[3] علی اصغر را «باب الحوائج» میدانند، گرچه طفل رضیع و كودك كوچك است، اما مقامش نزد خدا والاست.
________________________________________
[1] . معالی السبطین، ج 1، ص 423.
[2] . بحار الأنوار، ج 45، ص 66.
[3] . اولین دانشگاه و آخرین پیامبر، شهید پاك نژاد، ج 2، ص 42.
جواد محدثي
