سروده های کاربران

همـه جا حکومت شب همـه جا غـم وتباهی

نه وجـــود آفتــاب و نه حضــور نـــور ماهی

نه چــراغ می درخشــد به فــراز ايــن سياهی

نه ستــاره می توانــد بـه زميـن کنـد نگاهی

همــه جا فکنــده سايه بت جهـل وسنگ خارا

نه تَلالــويـی زحکمـت نـه عبــادتــی خــدا را

زفضــای مکـه گويــی شــده روشنــی فـراری

همـه جـا رواج دارد بـت ومـرگ و ميگســاری

شرف است ضرب شمشير وقمار و باده خواری

ز خليــل مانــده تنـهــا اثــری بـه يادگـــاری

شــده بـــذر ايـن قبيــله تنِ دختـران محزون

به سـريــر پـادشـاهی زده بـاز تکيـــه قــارون

بـتِ جهـلِ اين جمــاعت طلبــد ز نـو خليـلی

تبــری طلايـه داری دل پــاک وبــی بـديلــــی

مــددی ز نفـس واجـب نفســـی زجبــرئيلــی

جبـــروت عشـق ديــده شــهِ عابــد عـديلــی

ثمــر درخـت خلقـت صنمـــی ز نــور سـرمـد

کــه نهــاده نـام او را ز ازل خــــدا ، محمـــد

بــه حقيقــت آفتــابی کــه درون غــار رفته

زسيـــاهِ بـت گـريـــزان بـه ســراغ يـار رفته

حـــذر از حجــاز وحشـت زمحيـــط تـار رفته

بــه حـــرای عـشقبــازی مــه هــالـه دار رفته

بنشست آنقَــدَر تــا شـب انتــظار طـــی شد

ز سبــوی آسمـانی لب تشنــه پــر زمــی شد

ز خــدا نـدايــی آمــد کـه بخـوان بنام يزدان

احــدی کـه آدمـــی را ز علــق نهــاده بنيان

زده نــور حکمـت او قلمـــی بـه جهل انسان

بگـشــايـد اينـک از نــو در رحمتــی زقــرآن

مگــر آدمــی ببينـــد ره پيـش پــای خـود را

بشنــاســد از ره دل مگـــر او خــدای خـود را

برسيــد وحـــی مُنــزَل کـه تو " اَيُـهَا المُدَثِـر"

بشکـن حصــار بت را منشيــن و "قـُم فَاَنـذِر"

خطِ " لا " به کـافــران زن " وَثيــابِکَ فَطَهـِر"

بـِشِکــاف تيــره ی شـب "و لِـرَبِکَ فَـاِصبِــر"

بـه خــدا نمـا توکـل ببَــر ايــن غبـار زشتــی

خبـــر از جـهنـــم آور بــده مـــژده بهشتــی

پس از آن همـه تباهی بت حيله سرنگون شد

بِـدَر آمـد آفتــاب و شب تيـــره واژگون شد

بـه مـدينـــه نـور آمـد زحجــاز بـت برون شد

به جهان سپيده سر زد همه جا ستاره گون شد

عجبــا کـه آفتـــابـی ز حـرا درآمــد آنشب

همه جاستاره گون شـد مه نو برآمــد آنشب

به حجــــاز تيــره نـوری زحـــرای روشــن آمد

به سيـــاهی جهــالــت سحـــر مبرهــن آمد

به فضــای مکــه ماهـی چو امين ايمن آمد

وخـليــل بـار ديگـــــر پـیِ بـت شکستن آمد

شـــده ديـو غم فــراری ز فرشتـه ای چو احمد

شـــده عيــد مـبعــث او صلـــوات برمحمد .