مولای من، شرمندهام که چرا این همه سال شما را نمیبینیم، ولی آنگونه که باید، دل نگران شما نیستیم!
کاش ما را ببخشی...
آیا همین که پیش هم
نشستهایم و خواندهایم
مهدی بیا، مهدی بیا
همین برای ما بس است؟
آیا همین که جمعهها
نشستهایم و خواندهایم
فقط دعای ندبه را
همین برای ما بس است؟
آیا همین که یک نماز
نشسته ایم و خواندهایم
به مسجد مقدست
همین برای ما بس است؟
آیا همین کز انتظار
نشسته ایم و خواندهایم
یک العجل، بعد از نماز
همین برای ما بس است؟
آیا همین که شعرها
نشسته ایم و خواندهایم
به یاد تو غزل غزل
همین برای ما بس است؟
آیا همین که یک نگاه
نشسته ایم و خواندهایم
حدیث آخر الزمان
همین برای ما بس است؟
آیا همین که چشم خود
به یمن مقدم شما
به راهتان نهاده ایم
همین برای ما بس است؟
مولا مگر چه میشود
بنشینی و بخوانیام
دمی به لحظهای نگاه
همین برای من بس است!
