مجارستان

مجارستان



جمهوری مجارستان كشوری در اروپای مركزی است. مجارستان با كشورهای اتریش، اسلواكی، رومانی، صربستان، كرواسی و اسلوونی همسایه است.
پایه‌های كشور امروزی مجارستان را قوم مجار در اواخر قرن نهم میلادی بنا نهادند. البته پیش از آن هم در این سرزمین قوم‌های مختلفی اقامت كرده بودند.

پرچم مجارستان






این كشور در فاصله سال‌های 1947 تا 1989 تحت سلطه كمونیسم بود و یكی از كشورهای بلوك شرق در سال 1989 مجارستان مرزهایش با اتریش را گشود و همین امر سبب شد سقوط بلوك شرق سرعت گیرد.
مجارستان عضو پیمان آتلانتیك شمالی، اتحادیه اروپا و پیمان شنگن است.
اقتصاد تولید ناخالص داخلی این كشور 194.2 میلیارد دلار است كه چهار میلیون و 190 هزار نیروی كار این كشور آن را تولید می‌كنند. نرخ بیكاری در این كشور 7.1 درصد و نرخ تورم 7.8 درصد است. 8.6 درصد از مردم آن زیر خط فقر زندگی می‌كنند.
جمعیت این كشور 9 میلیون و 956 هزار و 108 نفر است كه میانگین سنی آنها 38.9 سال است. رشد جمعیت در این كشور منفی است.

موقعیت جغرافیایی
در شمال هم‌ مرز است با جمهوری اسلواکی با مرز مشترک ۵۱۵ کیلومتر.
در شرق آن کشور رومانی با مرز مشترک ۴۴۳ کیلومتر قرار دارد.
در شمال‌شرقی مجارستان جممهوری اوکراین با مرز ۱۰۳ کیلومتری قرار دارد.
در جنوب هم ‌مرز است با جمهوریهای پیشین یوگوسلاوی (صربستان ۱۵۱کیلومتر، کرواسی ۳۲۹ کیلومتر، اسلووانی ۸۲ کیلومتر).
در غرب مجارستان کشور اتریش با مرز ۳۶۶ کیلومتری جای گرفته ‌است.




مردم
کل جمیعت مجارستان بالغ بر ۱۰٬۳۱۳٬۸۸۳ نفر است. ۸۸٪ جمیعت کشور از مجارها تشکیل شده و دیگر تیره‌های ساکن این کشور رومانیایی‌ها، صربها، کرواسی‌ها، آلمان‌ها، و شمار نسبتاً زیادی از کولی‌ها هستند. زبان رسمی مجارستان مجاری است. ۷۰٪ مردم مسیحی کاتولیک و ۲۵٪ پروتستان میاشند.این كشور زمستانهای سردی داشته و تابستانها، درجه حرارت دشتهای مركزی، افزایش شدیدی دارد. معادن بوكسیت بسیار غنی در این كشور، شناسایی شده و به بهره برداری رسیده است. نیمی از صادرات مجارستان را ماشین آلات كشاورزی ، ابزار مهندسی و غلات و ماشینهای صنعتی تشكیل می دهند.
این محل ، بقایای بناهایی مانند شهر رومی آکوئینکام و قلعه گوتیک بودا را در خود جای داده است، بناهایی که تأثیر بسزایی در معماری اعصار مختلف داشته‌اند. این منطقه یکی از زیباترین مناظر شهری دنیا محسوب می‌شود و نمایانگر دوران‌های پر عظمت تاریخ بوداپست است.

بوداپست مجارستان


بوداپست پایتخت مجارستان با جمعیت ۱.۷ میلیون نفری، یک پنجم از جمعیت کل مجارستان را داراست. از شمال تا جنوب ۲۵ کیلومتر و از شرق تا غرب آن ۲۹ کیلومتر است و به ۲۳ منطقه شهرداری تقسیم شده‌است. تاریخ مجارستان از سال ۸۹۶ میلادی نوشته شده‌است. رودخانه دانوب بوداپست را به دو بخش بودا و پست تقسیم میکند. این دو بخش بوسیله نه پل به هم وصل میشوند. تصویر زیر پل زنجیری است.



زیباترین مکان‌ها کلیسای استفان، مجلس، بازار میوه مرکزی و خیابان Vaci، خیابان Andrassy و میدان قهرمانان هستند.
بوداپست، قلب اروپای شرقی
بوداپست، پایتخت مجارستان و ششمین شهر بزرگ اتحادیه اروپا، با قدمتی 2 هزار ساله یكی از قدیمی‌ترین و فرهنگی‌ترین شهرهای كشور اروپا محسوب می‌شود. این شهر كه صاحب یكی از بی‌نظیرترین بافت‌های شهری جهان و بازتابی از بزنگاه‌های تاریخی كشور مجارستان است، از سال 1987 در فهرست میراث جهانی یونسكو ثبت شده است.



میدان قهرمانان بوداپست
در بالای ستون سنگی 36متری این میدان، پیکره‌ای از «ارگانجل گبریل» برنده مجار گراند پریکس سال 1900 پاریس نصب شده است.




بوداپست، پایتخت مجارستان و ششمین شهر بزرگ اتحادیه اروپا، با قدمتی 2 هزار ساله یكی از قدیمی‌ترین و فرهنگی‌ترین شهرهای كشور اروپا محسوب می‌شود. این شهر كه صاحب یكی از بی‌نظیرترین بافت‌های شهری جهان و بازتابی از بزنگاه‌های تاریخی كشور مجارستان است، از سال 1987 در فهرست میراث جهانی یونسكو ثبت شده است.
تاریخ بوداپست با تأسیس شهر رومی آكوئینكوم در محلی كه امروز بوداپست واقع شده، در سال 87 میلادی آغاز شد. این شهر پایگاه یكی از لژیون‌های ارتش روم بود و در نزدیكی شهر اُبودا قرار داشت كه تا قرن چهارم میلادی مركز استان پانونیای سفلی بود.




این منطقه در حوالی سال 900 میلادی به اشغال اقوام مجار (Magyars) درآمد كه از آسیای میانه به این منطقه آمدند و اجداد مردم فعلی مجارستان به حساب می‌آیند. اقوام مجار حدود یك قرن بعد رسماً حكومت پادشاهی مجارستان را در همین منطقه پایه‌گذاری كردند.
چندی پس از حمله مغول‌ها به منطقه در سال 1241 و ترمیم خرابی‌های ناشی از حمله آن‌ها، بوداپست كه در آن زمان متشكل از سه شهر مجزای بودا، پست و اُبودا بود، وارد دوره شكوفایی خود شد. در این زمان و در سال 1361 میلادی، شهر بودا كه از قدیم محل استقرار یك قصر سلطنتی بود به پایتخت مجارستان تبدیل شد.
با فتح مجارستان به دست امپراتوری عثمانی در قرن شانزدهم، رشد و شكوفایی شهرهای منطقه دچار وقفه شد و شهرهای بودا و پست در سال 1541 به تصرف ارتش عثمانی درآمد. در این دوره بودا به استقرارگاه پاشای ترك تبدیل شد كه اداره كل ناحیه یا ولایت را بر عهده داشت، اما پست به حال خود رها شد و تا سال 1686 كه مجارستان از كنترل امپراتوری عثمانی خارج شد، تحت حاكمیت سلسله هاپسبورگ اتریش بود.
اما در قرون 18 و 19 میلادی پست كه یك شهر پررونق و تجاری بود، رشد سریع‌تری را پشت سر گذاشت، به طوری كه تا سال 1800، جمعیت این شهر از جمعیت مجموع شهرهای بودا و اُبودا نیز بیشتر بود. در طی قرن آتی جمعیت پست بیست برابر شد و به 600 هزار نفر رسید، اما جمعیت دو شهر دیگر تنها پنج برابر قبل شد.
حكومت سلطنتی مستقل مجارستان در سال 1867 سه شهر بودا، پست و اُبودا را در یكدیگر ادغام كرد و آن‌ها را تحت نام بوداپست گرد هم آورد. در این دوره و تا سال 1900 میلادی، جمعیت بوداپست بالغ بر 730 هزار نفر می‌شد.
جتگ جهانی اول و پیامدهای ---------- ناشی از آن، موجب جدایی بیش از دو سوم كشور مجارستان شد، اما بوداپست همچنان پایتخت كشوری كوچك‌تر ولی مستقل‌تر باقی ماند و تا سال 1930 جمعیت آن بالغ بر یك میلیون نفر شد. در این دوره همچنین بیش از 400 هزار نفر در حومه بوداپست ساكن بودند.
رودخانه دانوب شهر بوداپست را به دو قسمت تقسیم كرده است و دو منطقه بودا و پست توسط هشت پل به یكدیگر متصل می‌شوند كه مهم‌ترین آن‌ها زچنی‌لانچید است. این پل اولین و مشهورترین پل بوداپست است. این پل با طاق‌های سیمانی و سرستون‌هایی به شكل سر شیر در سال ۱۸۴۸ تكمیل شده است. پل زچنی‌لانچید طی جنگ دوم جهانی آسیب‌های بسیاری دید، اما پس از تعمیر و بازسازی در نوامبر ۱۹۴۹ دوباره افتتاح شد.
یكی از دیدنی ترین نقاط در شهر كاخ سلطنتی یا بوداواری پالوتا در بودا است. این كاخ مرمرین عظیم در ابتدا به عنوان اقامتگاه پادشاه بلای چهارم و پس از حمله ترك‌ها به مجارستان در سال ۱۲۱۴ میلادی بنا شد. این كاخ عظیم طی قرون بعد محل اقامت خاندان سلطنتی مجارستان بوده است تا آن كه در اوایل قرن هجدهم میلادی ملكه ماریا ترزا آن را بازسازی كرده و گسترش داد.
این مجموعه عظیم امروز به سه موزه مجزا تبدیل شده است. سه موزه موجود در كاخ سلطنتی عبارتند از موزه تاریخ بوداپست، موزه لودویگ و موزه ملی مجارستان و علاوه بر این موزه‌ها كتابخانه ملی زچنی هم در این مجموعه قرار گرفته است.
موزه تاریخ بوداپست در بخش جنوبی كاخ است كه پیشینه و تاریخ این شهر، از زمان آزادی بودا از یوغ ترك ها در سال ۱۶۸۶ تا دهه نود قرن گذشته میلادی را به تصویر می‌كشد. موزه لودویگ كه در بال شمالی كاخ واقع شده، نقاشی‌های هنرمندان اروپای شرقی و تندیس‌های بی‌شماریرا در خود جای داده كه اكثراً مربوط به دوران پنجاه‌ساله حاكمیت كمونیسم در مجارستان است. موزه ملی مجارستان در بخش مركزی كاخ قرار گرفته و دایرةالمعارفی از تاریخ مجارستان از روزگاران گذشته تا عصر معاصر محسوب می‌شود.
كلیسای ماتیاس یكی دیگر بناها مهم و تاریخی شهر بوداپست است. این كلیسای باشكوه در بخش‌های داخلی با موزاییك‌های منقوش زیبا و رنگارنگی دارد، در سال ۱۰۱۵ توسط شاه استفان بنا شده است. اما اولین سند موجود در مورد این كلیسا به قرن پانزدهم بازمی‌گردد، یعنی زمانی كه در سال ۱۴۵۸ شاه ماتیاس به سن ۱۴ سالگی در این كلیسا تاج‌گذاری كرد.
این كلیسا پس از آن كه بوداپست در سال ۱۵۴۱ به تصرف ترك‌ها درآمد به مسجد تبدیل شد و فاتحان مسلمان دیوارهای این كلیسا را به آیات قرآن مزین كردند كه در ضمن مراحل بازسازی این بنا در قرن بیستم میلادی، این آثار اسلامی از بخش اعظم دیوارها زدوده شدند. در كنار محراب كلیسا ورودی موزه كلیسا قرار دارد كه مجموعه‌ای از تندیس ها، نقاشی ها و یادگاری‌های به جای مانده از قرون وسطی را در خود جای داده است.
بوداپست علاوه بر این جاذبه‌های فرهنگی، صاحب یك خط مترو بسیار قدیمی است كه در سال 1896 افتتاح شده است و پس از متروی لندن، دومین خط متروی قدیمی جهان محسوب می‌شود.

سگد



سگد (به مجاری: Szeged) چهارمین شهر بزرگ مجارستان است. این شهر مرکز شهرستان چونگراد و نیز مرکز ناحیه جنوب شرقی مجارستان است. بر پایه آمار سال ۲۰۰۸، جمعیت آن برابر با ۱۶۷٬۰۳۹ نفر و مساحتش ۵۹۴٫۸ کیلومتر مربع است.

نام سگد احتمالا از یک واژه کهن مجاری به معنی گوشه (szeg) گرفته شده‌است، چرا که رود تیسا در محل این شهر تغییر جهت می‌دهد. روایتی دیگر این نام را مشتق از واژه مجاری sziget به معنی جزیره می‌داند. برخی دیگر نیز szeg را به معنی بلوند تیره می‌دانند که به رنگ آب محل تلاقی رود تیسا و مورش اشاره دارد