کتاب «پرسه در خاک غریبه» را در تعطیلات عید نوروز مطالعه کردم. نویسنده این کتاب آقای احمد دهقان است.
از بین آثار آقای دهقان، کتاب «روزهاي آخر» برای من طعم دیگری داشته است.
روایتِ پایان جنگ و قبول قطعنامه؛ خصوصاً جایی که رزمندگان بعد از پایان جنگ در پادگان دوکوهه، پیام قطعنامه امام را گوش میکنند. آنهایی که پیام امام را خواندهاند میدانند که شنیدن پیام امام از بلندگوهای پادگان دوکوهه چه حسی دارد.
کتاب«ناگفتههای جنگ» هم که توسط آقای دهقان تنظیم شده است، برایم بسیار مفید بوده. از بهترین کتابهایی که در تحلیل جنگ خواندهام و مطالعه آن را به تمام دوستان توصیه میکنم.
کتاب «پرسه در خاک غریبه» رمانی است که شما را به کردستان و ماووت و عملیاتهای سخت منطقه غرب در کوهستانها میبرد. برای آنهایی که تمام اطلاعاتشان از جنگ به مناطق جنوب خلاصه میشود، خواندن این کتاب خیلی مفید خواهد بود. هرچند که برچسب رمان، دست و پای تخیل را در کتاب باز کرده است، اما بیشک این تخیلات، مرکب خوبی برای بیان واقعیات جنگ بودهاند. نقش بیبدیل قاطرها و الاغها در انجام عملیات در آن مناطق بسیار زیبا توصیف شده است.
توصیفات بیرحمانه آقای دهقان از وقایع و فجایع آن، همانند دیگر کتابهای ایشان، انسان را در فکر فرو میبرد.مرگ را در جلو چشمانت ترسیم میکند و فاصله موجود ناشی از غفلت را در نظرت از بین میبرد، هیچ جایی برای پنهان شدن ضعفهایت نمیگذارد و حقیقت درونت را به رخت میکشد...
"وبلاگ حیات باطنی"
