اگرچه آدامس برای جویدن ساخته شده است و طرحی برای بلعیدن و جذب گوارش در آن وجود ندارد، ولی در صورتی که به صورت ناگهانی بلعیده شود، خطرناک نیست.
برخی افراد از خطر چسبیدن آن به معده و روده ها نگران هستند. حتی در برخی از فرهنگ ها، این طور مطرح شده که آدامس قورت داده شده به مدت 7 سال در معده باقی می ماند تا جذب شود. این مطلب درست نیست.
اگر آدامس را ببلعید، بدن نمی تواند آن را هضم کند، ولی آدامس در معده باقی نمی ماند.
آدامس تقریباً در طول دستگاه گوارش دست نخورده باقی می ماند و از طریق مدفوع انسان دفع می شود.
در موارد نادری، تکه های بزرگ آدامس بلعیده شده با یبوست در کودکان همراه شده و باعث انسداد مجرای گوارشی در کودکان گردیده است.
اما آدامس ضررهای دیگری به همراه دارد:
قند آدامس باعث بالا رفتن قند خون در فرد شده و به طور کلی برای دندان ها مضر است. اگر چه اکنون آدامس هایی با قند مصنوعی ساخته شده اند که کمتر قند خون را بالا می برند.
آدامس احتمال پوسیدگی دندان را افزایش می دهد.
البته آدامس با تحریک بزاق برای ترشح بیشتر، باعث کمک به هضم غذا چه در دهان و چه در دستگاه گوارش می گردد.
